3 mensen over depressie Beeld Getty Images
3 mensen over depressieBeeld Getty Images

PREMIUM

3 mensen over depressie: ‘Ik heb nergens zin in, zie nergens het nut van in’

Depressie. Het is de meest voorkomende psychische aandoening in Nederland. Maar hoe herken je het, wat is het precies, wie is er vatbaar voor? En: hoe ga je ermee om? Drie mensen delen over hun ervaringen met depressie.

Sanne (34) was winkelmanager

“Ik zit sinds twee jaar thuis, het is de derde keer dat ik een depressie heb. Ik herken mezelf niet meer, alsof ik toekijk naar mijn eigen leven en dingen niet binnenkomen. Ik heb heel diepe, donkere gedachten. Dan denk ik: ik ben een mislukkeling, een last voor mijn omgeving.

Eén keer ging het zo slecht dat ik naar de crisisdienst ben gebracht. Ik heb een goede behandelaar, maar het blijft zwaar. Ik probeer open te zijn naar mijn omgeving en structuur te hebben. Op heel moeilijke momenten is het proberen elk kwartier door te komen en vrienden te bellen die me er hopelijk doorheen kunnen praten. Ik probeer altijd te denken: morgen is het vast beter.”

Eva (27) werkt aan een universiteit op een afdeling die studenten ondersteunt

“Depressief zijn betekent voor mij een heel grote leegte voelen, in alles wat ik doe op een normale dag. Dat heb ik altijd al gehad. Ik heb nergens zin in, zie nergens het nut van in. Dat maakt het lastig om iets te ondernemen. Ondanks dat ik me daar misschien beter door zou voelen, zie ik de toegevoegde waarde er niet van in.

Ik heb een chronische depressie, soms gaat het iets beter, soms heel slecht – momenteel gaat het niet goed. Op sommige momenten kan ik alleen maar liggen, op andere momenten ben ik in staat mezelf een schop onder mijn kont te geven om iets te gaan doen met vriendinnen. Ik kan leuke dingen doen, maar ook dan ben ik depressief.

Inmiddels heb ik geaccepteerd dat het onderdeel is van mijn leven en van wie ik ben. Vroeger was ik vooral bezig met: ik wil me niet zo voelen, ik moet het oplossen. Maar dat kán niet. Ik heb veel hulp gehad – van therapeuten, tot instellingen en psychiaters. Soms helpt het wel, maar ik kom altijd weer terug met dezelfde soort klachten.”

Robin (27) werkt als filmproducent

“Sinds mijn zeventiende heb ik een chronische depressie. Ik slik nu twee maanden antidepressiva – daarvoor was ik huiverig voor medicatie, bang om afhankelijk te worden of niets meer te voelen. Sinds twee weken voel ik de effecten en denk ik: hé, zo kan het leven ook zijn. Die grijze waas is er niet meer constant. Ik kan iets meer afstand nemen van negatieve emoties en gedachten. Veel meer mensen dan je denkt zijn depressief.

Op de vraag hoe het gaat, zeggen mensen altijd ‘goed’, nooit hoe het echt gaat. Het beeld heerst dat een depressief iemand thuis op de bank onder een dekentje ligt, maar het zijn vaak ook mensen die redelijk kunnen functioneren, aan wie je het niet ziet.”

Milou DeelenGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden