Vrouw jaloers Beeld Getty Images
Vrouw jaloersBeeld Getty Images

PREMIUM

Vragen aan Steven: ‘Soms betrap ik mezelf erop dat ik stikjaloers ben op mijn zus haar leven’

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedsite nul18.nl. Elke week beantwoordt hij in Flair vragen op het gebied van relaties en opvoeden.

1. Jaloers op mijn zus

Bri: “Mijn zus leidt een – in mijn ogen – droomleven. Ze heeft een fantastische vriend, een schattige dochter die hartstikke makkelijk is. Ze heeft geen betaalde baan, maar doet veel vrijwilligerswerk. Ik moet hard werken om mijn hoofd boven water te houden en mijn dochter heeft veel begeleiding nodig. Soms betrap ik mezelf erop dat ik stikjaloers ben op haar leven en dat soms moeilijk kan verbergen. Ik voel me daar slecht over…”

Steven: “Vertel het haar! Vertel gewoon dat je het soms moeilijk vindt om te zien dat haar leven wat makkelijker verloopt. Maar verwijt het haar niet, want er valt haar niets te verwijten. Je zus hoeft er verder dan ook niks mee, behalve dan dat dit is wat er speelt en dat je het belangrijk vindt met haar te delen wat je voelt. Want als het gevoeld en gezegd mag worden, kun je er openlijk met elkaar over praten en gaat de spanning er een beetje af. Het zou me zelfs niet verbazen dat, als jullie band goed is, er uiteindelijk zelfs humor omheen kan ontstaan.”

2. Crèche-agressie

Suus: “Op de crèche van mijn zoon is een heel agressief jongetje. Ik heb al een paar keer gezien dat hij met een houten blok keihard op het hoofd van mijn zoon ramde. Nu kon ik er nog op af duiken, maar de leidsters zien ook niet alles. Wat nu?”

Steven: “Jonge kinderen hebben nog weinig impulscontrole. Wat ze voelen, doen ze. Sommigen zijn daarin heftiger dan anderen. De pedagogisch medewerkers doen er alles aan om dat te kanaliseren. Je hebt gelijk: ze zullen niet alles kunnen voorkomen, maar wel veel. Het klinkt misschien vreemd, maar je zoon leert op deze manier ook dat niet iedereen te vertrouwen is en dat je je tegen sommige mensen een beetje moet wapenen. Ja, het gedrag van dat jongetje moet dus worden aangepakt, maar de kans dat jouw zoon blijvende schade oploopt, is gelukkig heel klein.”

3. Te veel, te vaak

Mirthe: “Sinds een paar maanden woont mijn beste vriendin bij mij in de straat. Gezellig, maar ze komt best vaak langs. Ze werkt veel thuis, dus is het makkelijk om even snel koffie te komen doen. Voorheen zag ik haar zo’n twee keer per maand, nu twee keer per week! Eigenlijk vind ik het te veel. Hoe ga ik dit gesprek aan?”

Steven: “Je mag in dit leven je grenzen aangeven. Je mag zeggen hoe je de zaken hebben wilt en bent niet verantwoordelijk voor de reactie van de ander. Maar dat wil niet zeggen dat het niet liefdevol kan, natuurlijk. Dus nodig haar uit, vertel hoe jij vriendschappen ziet en dat wat je gaat zeggen niet persoonlijk bedoeld is. Dat je iemand bent die diepe vriendschappen waardeert, maar dat jij die niet aan de frequentie afleest. Dat je dus wat meer op jezelf bent en dat je hoopt dat je vriendin daar rekening mee wil houden. Want dat is wat vriendinnen doen.”

Deze ‘Vragen aan Steven’ staat in Flair 51/52-2022.

Ook een vraag?

Stel je vraag aan Steven via flair@dpgmedia.nl of stuur ons een DM via Instagram.

Steven PontGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden