Janet van Buel Beeld Janet van Buel
Janet van BuelBeeld Janet van Buel

Rechercheur Janet van Buel stopte met haar baan na moordzaak op 16-jarige Hümeyra: ‘Ik voelde me enorm schuldig’

Op klaarlichte dag werd ze vermoord in de fietsenstalling van haar school door haar ex-vriend, Hümeyra. De verschrikkelijke dood van het 16-jarige meisje ‘die voorkomen had kunnen worden’ was de reden voor rechercheur Janet van Buel om haar baan op te zeggen. “We zouden drie kwartier later een afspraak met haar hebben.”

Door: AD - Amy van den Berg

Na tientallen jaren gaf ze haar droombaan op en besloot ze haar leven om te gooien en geeft nu onder andere les aan recherchekundigen. “De eerste les stond ik te huilen, de klas huilde mee.”

Hümeyra beschoten

Hümeyra werd op 18 december 2018 in het fietsenhok van het Designcollege in Rotterdam meerdere malen beschoten door haar stalkende ex Bekir E. Ze overlijdt. Janet van Buel zit op dat moment op het politiebureau. “Het was tegen vier uur die maandag.” Er komt een melding binnen: schietpartij op school. Direct is het onrustig op het bureau.

Jassen worden in rap tempo aangetrokken. Wapens gepakt. “Iemand zei: ‘Dat zal Hümeyra toch niet zijn?’ Al snel bleek van wel. Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Van ongeloof. Vrij snel daarna werd Bekir E. aangehouden. Ik weet nog dat ik naar boven wilde rennen om zijn ogen uit zijn hoofd te krabben.”

Het was druk

Een paar dagen eerder was Janet chef van dienst. Het was de dag waarop de laatste aangifte van Hümeyra werd besproken. “Iemand kwam naar me toe: ‘Joh, ik zit met deze aangifte in mijn maag, heb jij mensen die ‘m nu kunnen oppakken?’ “Ik zag slechts een fragment van het verhaal en besloot dat we ‘m zo snel mogelijk moesten oppakken. Maar het was druk, er was een vermissing van een klein kind, er was een overval geweest. En de zaak Hümeyra bevatte veel verschillende meldingen, er was geen goed overzicht.”

Te weinig personeel

Tegelijkertijd hadden we die dag gewoon te weinig personeel.” Bovendien was de betreffende stalker al een aantal keer aangehouden, maar liep hij kort daarna telkens lachend over straat. “We hadden steeds niet genoeg om hem langer vast te houden. Dus we moesten de aangifte sterker maken en zo kijken of we hem langer vast konden houden. We spraken met Hümeyra af naar het bureau te komen.” Maar drie kwartier vóór die afspraak is Hümeyra vermoord. “Als ik had geweten dat er in vier dagen tijd zoiets ergs zou gebeuren... Toen is er iets geknapt.”

Puzzelstukjes in elkaar leggen

Vanaf een jaar of twaalf wist Janet al wat ze wilde worden. Toen ze achttien werd, solliciteerde ze direct bij de politie. “Ik was – op die leeftijd – natuurlijk zo bleu als maar zijn kon. Maar ik groeide snel genoeg op. Na tweeënhalf jaar zat ik al bij de recherche en zag ik van alles: schietpartijen, zware mishandelingen, geweld, overvallen. Het leukste vond ik om alle puzzelstukjes in elkaar te leggen. Maar ook mijn communicatieve talent kwam goed van pas.

Een jongen die verantwoordelijk was voor veel criminaliteit en altijd ruzie zocht met de politie, heb ik bijvoorbeeld eens uitgenodigd zijn verhaal te doen op het bureau. Ik heb alleen maar geluisterd en open vragen gesteld. “Wat gebeurt er nu? Waarom ben je zo boos? Later, toen hij weer een aantal keer werd aangehouden, bleef hij altijd rustig bij mij. Hij vertrouwde me.”

De zus van Els werd vermoord door haar vriend

Toen ze al dood was, heeft hij haar nog 15 keer gestoken

Winkeldieven

Na een hbo-opleiding voor recherchekundige werd ze recherche en leidinggevende in Rotterdam-Stad. “Daar hield ik me ook bezig met terrorisme. Ik zat een poos in het team grootschalige opsporing, dat zich alleen met moordzaken bezighoudt.” Maar hoe interessant ze het werk ook vond, het begon steeds meer te knagen.

“Dan moest ik mij bezighouden met winkeldieven, terwijl ik dacht: die andere zaak, waarin iemand wordt bedreigd of mishandeld, moet eigenlijk worden opgepakt. Maar dat kostte meer tijd, dus die belandde dan op een stapel voor later. Ook de administratieve lasten en gewoon de organisatie die de politie is, begonnen te knagen en ik kreeg een steeds groter gevoel van machteloosheid en niet op mijn plek zitten.”

Glazen bol

De druppel was de tragische moord op Hümeyra. “Kijk, ik heb eigenlijk vrij weinig te maken gehad met deze zaak. Maar ik heb toen de beslissing genomen ‘m niet dírect aan te pakken. Ik sta nog steeds achter mijn beslissing, maar ja, als ik een glazen bol had gehad... Dat stemmetje zal nooit helemaal weggaan.”

Een jaar lang buffelde ze door. Er zo weinig mogelijk aan denken, was de strategie. “Ik voelde me enorm schuldig. Ook al wist ik rationeel dat ik er niet veel aan kon doen in mijn eentje.” Vlak voor coronatijd hakte ze de knoop door: ze stopte en geeft nu trainingen en hypnotherapie aan mensen uit defensie en politie met bijvoorbeeld mentale klachten, trauma’s en PTSS.

Traumatherapie

Ook geeft ze recherchekundigen in opleiding les over de plaats delict. “De eerste keer dat iemand me vroeg naar de zaak Hümeyra moest ik huilen voor de klas. De klas huilde mee. De lessen zijn een soort traumatherapie geworden. Gelukkig is er sinds de dood van Hümeyra wel iets veranderd. We hebben nu instrumenten om het risico te meten. Er was bij mij, op basis van de informatie die ik had, nooit opgekomen dat het drie kwartier voor zij aangifte zou doen, zo hoog op zou kunnen lopen. Maar ik had maar een paar fragmenten van de hele zaak. Toen ik later de hele puzzel zag... Mijn God, als ik dat had geweten.”

Bron AD

AD - Amy van den BergJanet van Buel

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden