Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Real Life > Veel koppels hebben moeite met het verwekken van een tweede kind: hoe ervaren mensen secundaire kinderloosheid?

Veel koppels hebben moeite met het verwekken van een tweede kind: hoe ervaren mensen secundaire kinderloosheid?

Veel koppels hebben moeite met het verwekken van een tweede kind: hoe ervaren mensen secundaire kinderloosheid?

Uit onderzoek is gebleken dat 1 op de 6 koppels in Nederland moeite heeft met het verwekken van een tweede kind, terwijl de wens er zeker is. De frustratie en pijn van secundaire kinderloosheid bij deze koppels is ongekend en toch wordt aan dit leed niet zoveel aandacht besteed. Maar 1 op de 6 koppels. Moet je nagaan hoeveel mensen dat in je vriendenkring zouden kunnen zijn.  Wij delen wat verhalen en ervaringen van koppels die zich in deze positie bevinden. En voor de lezers die zich ook in deze situatie bevinden, wij geven je raad.

Amelia en haar man Stanley hebben secundaire kinderloosheid

Het koppel dat in 2012 hun eerste kind verwelkomde heeft moeite met het verwekken van een tweede kindje.

“Na de geboorte van onze zoon zaten we meteen op een roze wolk”, vertelt Amelia trots aan het magazine MAMA. “Maar na een tijd wisten mijn man en ik dat ons gezin nog niet compleet was.” Bij de eerste zwangerschap waren er totaal geen problemen en verliepen die 41 weken zorgeloos. Maar nadat hun zoon naar de basisschool ging en het koppel besloot voor een tweede kindje te gaan, begon het. “We hoopten dat het weer zo snel zou gaan als bij onze zoon, Reyan, maar we hadden ons er al op ingesteld dat een jaar zou kunnen duren. Daarom hadden we onze verwachtingen niet zo hoog gelegd. Maar toen het naar ons idee te lang ging duren, moest er wel iets mis zijn.”

Amelia vertelt dat uit onderzoek was gebleken dat haar man traag zaad had. Dus dit kon twee dingen betekenen voor het koppel. Oftewel, de kwaliteit van Stanley ’s sperma was achteruitgegaan of hun eerste zoon was een wonder. Toen stonden ze voor de keuze om de kinderwens op te geven of de medische molen in te gaan. “Wij willen heel graag een broertje of zusje voor Reyan.” Maar het proces was tevergeefs.  Jarenlang heeft het koppel in een heftig ICSI-traject gezeten, maar het wilde maar niet werken.

“Ik voelde me soms machteloos en was teleurgesteld in mijn lichaam. Als mijn zoontje dan meerdere keren vraagt waarom hij nog geen broertje of zusje heeft, dan breekt mijn hart.” Maar dat was het niet alleen. Het verdriet wat ze zelf al moesten dragen was al pijnlijk, maar vooral het onbegrip van anderen was slopend. “Dan zeggen ze: ‘Maar je hebt toch al een kind?’”. Amelia vond het verschrikkelijk als ze dat zeiden. “Alsof mijn verdriet er niet mocht zijn.” Ze concludeerde wel dat het waarschijnlijk niet negatief bedoeld was, maar het heeft toch impact omdat die wens zo groot is. Hieruit blijkt toch dat niet iedereen de pijn van secundaire kinderloosheid begrijpt.

Kimberly heeft de hoop op nog een kind opgegeven

Kimberly is mama van Evi en schrijft blogs over haar ervaring met secundaire kinderloosheid. Ze is wel zwanger geweest van een tweede kindje, maar is deze jammer genoeg tijdens de zwangerschap verloren. “Vorig jaar was ik zwanger tijdens de week van de vruchtbaarheid en schreef ik toen een blog over PCOS. Ik kon toen nog niet weten wat ons allemaal te wachten stond en waar we doorheen zouden gaan. Maar vooral, dat onze droom ten einde zou komen”, schreef ze. En na meerdere malen teleurgesteld worden, beschermt Kimberly zichzelf door de wens los te laten en anticonceptiemiddelen te gebruiken.

Ook kreeg ze te maken met dezelfde vraag die Amelia kreeg: ‘Maar je hebt toch al een kind?’. Het irriteerde haar enorm. “Al jaren krijg ik van mensen die ik niet zo goed ken de vraag wanneer er een broertje of zusje komt voor Evi. Ook tijdens mijn miskraam of net daarna. Maar ook terwijl we net ons zoontje waren verloren! Het is een vraag die ik van bepaalde mensen heel goed kan hebben maar gewoon zo op het schoolplein of in de supermarkt niet zo goed kan hanteren. Een aantal keer werd de vraag ook gesteld terwijl Evi erbij stond die dan in haar kinderlijkheid eerlijk antwoordde dat haar broertje een sterretje was geworden. Liet de mensen wel nadenken gelukkig”, schrijft Kimberly op haar eigen blog. De (onbedoelde) blijk van onbegrip is simpelweg hartverscheurend voor mensen die zo graag een tweede kindje willen.

Passende hulp en ondersteuning bij secundaire kinderloosheid

Kimberly raadt dé vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen aan, namelijk: Freya. Deze organisatie stelt duidelijk op wat de meest voorkomende vruchtbaarheidsproblemen zijn en welke behandelingen het effectiefst zijn. Daarnaast bieden ze koppels ook steun, een luisterend oor en tips voor de sociale omgeving. Dus mocht je ook secundaire kinderloosheid ervaren, zoek dan contact op met deze organisatie.

Lees ook
Birgit Schuurman vertelt openhartig over problemen met zwanger worden: ‘De kans op een kindje was 2 à 3 procent’

Te weinig aandacht

Zoals je bij deze verhalen merkt, hebben vrouwen (vaders natuurlijk ook) het al moeilijk zat als ze tegen deze problemen aanlopen. Maar omdat secundaire kinderloosheid zo’n onbesproken onderwerp is, reageren mensen vaak verkeerd naar de mensen in kwestie. Misschien is ‘verkeerd’ niet het goede woord, maar mensen kunnen onbedoeld iemand pijn vergroten door opmerkingen en daar kan rekening mee gehouden worden.

Voor lezers die hier ook mee te maken hebben: je bent niet alleen.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Bron: beebsandmoms, Flair, Kek mama | Beeld: Gettyimages