Mirjam adoptie Beeld Petronellanitta
Mirjam adoptieBeeld Petronellanitta

Mirjam (49) vond na een lange zoektocht haar biologische familie: ‘Mijn identiteitwerd me twee keer afgenomen’

Mirjam (49) vond na een lange zoektocht haar biologische familie in Chili. Maar dertien jaar later blijkt uit een DNA-test dat ze is gekoppeld aan de verkeerde familie. “Er bleek niks over me bekend, er was werkelijk nergens een lijntje te vinden naar de familie waaraan de non me had gekoppeld.”

“Toen ik de uitslag van MyHeritage kreeg, anderhalf jaar geleden op Goede Vrijdag, stond ik als aan de grond genageld. Het kon toch niet waar zijn dat de broers en zus die ik na een lange zoektocht had gevonden geen biologische familie zouden zijn?

Na een nacht wakker liggen heb ik MyHeritage gebeld. ‘Kunnen jullie nog een keer kijken of dit klopt?’ vroeg ik ze. De dame aan de lijn vond het heel erg, maar moest me teleurstellen. ‘Er is echt geen match,’ zei ze. ‘Deze mensen met wie jij de DNA-test hebt gedaan, zijn geen biologische familie.’ Ik ben in bed gaan liggen en heb de dekens over mijn hoofd getrokken. Ik kon alleen huilen, uit het diepst van mijn ziel.

Twee keer was mijn identiteit van me afgepakt. De eerste keer toen ik illegaal uit Chili geadopteerd werd. De tweede keer door een Nederlandse non die ik had ingeschakeld om mijn biologische familie te vinden.”

Enorme schok

“Ik wist al van jongs af aan dat ik was geadopteerd uit Chili. Alleen spraken we daar thuis verder nooit over. Maar toen op mijn dertiende mijn adoptievader overleed, kreeg ik heel sterk het gevoel te willen weten wie mijn biologische familie was. Ik heb een brief gestuurd aan de Nederlandse vrouw die mij als baby in het kindertehuis in Chili had verzorgd en indertijd had geregeld dat ik naar Nederland kon komen.

Mijn adoptiemoeder schreef namelijk nog regelmatig met haar. Maar het antwoord was niet wat ik had gehoopt. ‘Wil je dat ik naar de gevangenis moet?’ schreef ze. ‘Je moet geen vragen meer stellen en dankbaar zijn voor het leven dat je in Nederland hebt gekregen.’

Haar antwoord was een enorme schok. Mijn adoptiemoeder bood hierin geen steun. Zij vond dat ik het erbij moest laten. Als tiener wist ik niet hoe ik de zoektocht in mijn eentje moest voortzetten. De enige deur die ik had, was nu dicht.”

Zoektocht in Chili

“Op mijn twintigste ontmoette ik mijn partner en ik kreeg een zoon. Het gevoel om te willen weten waar ik vandaan kwam, werd daarmee nog sterker. Als ik naar mijn kind keek, deed mijn hart nog meer pijn om de liefde die ik van mijn moeder had moeten missen. Leefde ze nog? Miste ze me? Was het een bewuste keuze om mij af te staan? Ook vormde mijn zoon een soort spiegel voor de eerste maanden van mijn leven. Ik was een maand of zes toen ik werd geadopteerd. Bij al zijn vroege mijlpalen, zoals voor het eerst zitten of lachen, dacht ik aan mezelf op die leeftijd. Toen was ik nog in Chili geweest.

Ik deed poging na poging om meer over mijn adoptie te weten te komen en kwam in contact met het programma Spoorloos. Maar zij konden me niet helpen, mijn dossier bood gewoonweg niet genoeg aanknopingspunten.”

Duizenden euro's

“Ik hoorde via International Social Services over twee Nederlandse zussen die op particuliere basis op zoek gingen voor mensen met een moeilijk adoptiedossier. Een van de zussen was non en had een kindertehuis in Chili. Ik was ten einde raad en nam contact met ze op. Drie jaar zijn zij bezig geweest met de zoektocht.

De kosten ervan vergoedde ik, die liepen uiteindelijk in de duizenden euro’s. Het was moeilijk, zeiden ze telkens, maar in oude Chileense archieven hadden ze lijntjes gevonden die ze opvolgden. En toen ineens kreeg ik hét bericht: de non had mijn familie gevonden! Mijn hart ging zo tekeer toen ik dat hoorde. Zou ik nu eindelijk weten wie ik was, waar ik vandaan kwam?

Maryam Hassouni (37) gebroken door film en tv-industrie

‘De eerste keer dacht ik dat het een incident was’

De non vertelde me dat mijn biologische moeder recent was overleden aan een hartaanval, mijn vader was iemand uit het Pinochetregime. Mijn moeder werkte voor hem in de stad en was met hem vreemdgegaan. Hem opzoeken raadde ze af, want hij was geen zuivere koffie. Maar op het platteland woonden twee broers en een zus van me, die mijn moeder met een andere man had gekregen.

‘Ben je bereid om naar Chili te gaan voor een ontmoeting?’ vroeg ze me. Dat hoefde ze me geen twee keer te vragen. Ze zou zelf meegaan om te tolken. Er moest wel voor haar worden betaald en een extra donatie aan haar kindertehuis hoorde er kennelijk bij. Maar ze had mijn familie gevonden, ik vond het elke cent waard.”

Het hele verhaal van Mirjam staat in Flair 44-2022. Wil je 'm bestellen? Dan kan hier.

Michelle IwemaPetronellanitta

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden