Marleen Weener Beeld Yara Brouwer, Dorian Jurne
Marleen WeenerBeeld Yara Brouwer, Dorian Jurne

PREMIUM

Marleen Weener (35): ‘Hij zei dat ik ‘de lengte van de lul van dat fractielid’ wel wist’

Marleen Weener (35) vertelde bij Jinek over haar ervaring met grensoverschrijdend gedrag bij D66.

“Ik was vier jaar politiek assistent binnen D66 en meer dan tien jaar actief lid. Een mooie, leerzame tijd, maar ik heb me er nooit echt prettig gevoeld. Op sommige momenten voelde ik me er zelfs heel onveilig.”

‘De lul van een fractielid’

“Tijdens een etentje met prominenten waar de alcohol rijkelijk vloeide, klom de fractievoorzitter op tafel. Na afloop van zijn speech zei hij iets wat ik nooit meer zal vergeten: dat ik ‘de lengte van de lul van een bepaald fractielid’ wel precies zou weten. Ik schrok me dood. Ik kon niet geloven wat hij zojuist had gezegd.

Al was het niet de eerste keer dat ik me vervelend bejegend voelde. Toen D66 afgelopen jaar een onderzoek naar buiten bracht over grensoverschrijdend gedrag binnen de partij en de conclusie was dat er niks aan de hand was, werd ik woest. Ik verdiepte me in hun onderzoek – dat ze overigens in slechts drie weken deden – en vond het maar slap gedaan: weinig cijfers, weinig mensen gesproken. Een rapportje van zeventien pagina’s. Kaag, die inmiddels de nieuwe leider was, bevestigde het onderzoek.”

Aan de bel trekken

“Nadat ik een boze post op LinkedIn plaatste, werd ik uitgenodigd bij Jinek waar ik, uiteindelijk in tranen, vertelde over wat ik had meegemaakt. Iets waar ik trots op ben trouwens. Van mij mag het best emotioneel zijn. Ik voelde me daarna krachtiger dan ooit. Ik had het voor mezelf opgenomen, eindelijk mijn kant van het verhaal kunnen vertellen aan het grote publiek. Dat voelde goed, rechtvaardig.

Mensen vragen weleens: waarom heb je niet eerder aan de bel getrokken? Maar dat heb ik gedaan. Ik heb er een melding van gemaakt binnen de partij, ik heb het in een podcast besproken en er met een journalist van de Volkskrant over gesproken. Maar omdat ‘één bron geen bron is’ werd het onderzoek stopgezet. Niemand durfde openlijk mee te werken, veelal omdat mensen nog bij de partij werken en bang zijn voor de gevolgen.

Al kreeg ik veel lovende reacties, na de Jinek-uitzending voelde ik me eenzaam. Mensen vinden het moeilijk om me te steunen, vooral oud-collega’s van wie ik het juist zo nodig had. Terwijl ik wel tientallen berichten kreeg van vrouwen die bij D66 soortgelijke dingen hebben meegemaakt. Maar ze zijn bang voor hun carrière – terecht, want zo werkt het binnen zo’n cultuur.

Toch zou ik het allemaal zo weer doen. Het onderwerp ligt me na aan het hart: in mijn familie vond grensoverschrijdend gedrag plaats. Ik ben er onbewust mee opgegroeid, waardoor ik er meer oog voor heb en de drang voel om me uit te spreken. 2022 heeft me kracht gegeven. Ik heb het gevoel dat ik verschil heb gemaakt, al is het een druppel op de gloeiende plaat. D66 gaat opnieuw kijken naar het rapport.

Spreek je dus uit. En als dat consequenties heeft voor je werk, wil je daar toch ook niet werken? Laten we met z’n allen wat vaker lef tonen, onze mond opentrekken en partij kiezen. Het is tijd.”

De verhalen van de andere Flair-vrouwen van 2022 lees je in Flair 51/52-2022.

RedactieYara Brouwer, Dorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden