geheim zoon Beeld Getty Images
geheim zoonBeeld Getty Images

PREMIUM

Marije ontdekte een geheim van haar zoon: ‘Ik ben zó bang dat hij wordt gepakt en zijn toekomst vergooit’

Marije voedde haar zoon Robert in haar eentje op. Onlangs ontdekte ze dat hij financiële problemen heeft. Zijn oplossing daarvoor baart haar grote zorgen.

“Er vielen me al een tijdje wat vreemde dingen op. Mijn zoon Robert had met een vaag verhaal zijn huissleutel teruggevraagd, die in een la bij mij lag, voor noodgevallen. Hij gebruikte die reservesleutel geregeld, want hij raakt nogal eens wat kwijt en ik woon om de hoek. De sleutel kwam niet meer terug. Prima, al begreep ik het niet, want ik ben absoluut geen moeder die te pas en te onpas binnenvalt. Ook vond ik het gek dat hij opeens een hoop geld leek te hebben. Hij kocht een dure muziekinstallatie, kleedde zich beter en nam vaak bloemen voor mij mee als hij langskwam. Attent, maar ik weet wat hij verdient en dat is geen vetpot.

‘Een mazzeltje,’ zei hij wegkijkend als ik ernaar vroeg. En dan was het ook nog eens continu warm in zijn woning. Terwijl zijn verwarming niet eens aan stond. ‘Ik denk dat de buren flink stoken,’ zei hij dan onverschillig, in een T-shirtje, terwijl het buiten vroor. Raar! Toch deden deze zaken geen belletje bij mij rinkelen. Misschien naïef, maar wist ik veel.

Moederlijke intuïtie

Afgelopen voorjaar had Robert corona. Hij was behoorlijk ziek en belde me of ik boodschappen wilde doen. Toen ik die bij hem langsbracht, was ik opnieuw verbaasd dat het zo warm was in zijn huis. Vervolgens werd hij helemaal in beslag genomen door een telefoontje dat hij kreeg. Daarom liep ik even naar de keuken om zijn boodschappen uit te pakken. In de gang zag ik de deur van zijn tweede slaapkamer op een kier staan. Die deur was anders altijd dicht. Robert gebruikte de kamer als rommelhok, tenminste, dat zei hij altijd.

Noem het moederlijke intuïtie, want ik snuffel nooit door zijn spullen – nooit gedaan ook, ook niet toen hij als puber behoorlijk dwars was en ik me wel zorgen maakte over foute vrienden – maar nu liep ik naar die deur. Terwijl ik Robert hoorde praten in de andere kamer, duwde ik de deur zachtjes open.De warmte sloeg me tegemoet. En ook een vreemde geur. De ‘wierookgeur’ die vaker in het huis van Robert hing, leek hier veel sterker. Ik kwam in een kamer vol planten die onder grote lampen stonden. Het waren wietplanten; ik mag dan wel naïef zijn, maar ik ben ook weer niet helemáál gek.

Woedend greep ik er een en liep Roberts kamer binnen. Zijn ogen werden groot en hij mompelde gehaast: ‘Ik bel je terug.’ Nog even probeerde hij zich eruit te praten, maar toen gaf hij toe. Ik zag mijn volwassen zoon voor mijn ogen veranderen in het jongetje van acht dat hij was toen mijn man bij ons wegging en niets meer met ons te maken wilde hebben.”

Gokverslaving en schulden

“Robert kromp in elkaar en huilde. Hij vertelde over schulden.Er zaten mensen achter hem aan en dit leek hem de enige manier om zijn problemen op te lossen en nog een beetje fatsoenlijk te leven. Ook ik brak; ik hou zo veel van mijn zoon. Hem tot een stabiele, geslaagde volwassene grootbrengen, is altijd het doel in mijn leven geweest. Daar heb ik veel voor opzijgezet.

Zo heb ik me na het vertrek van mijn ex nooit meer opengesteld voor een nieuwe partner omdat ik niet wilde dat Robert zich nog eens aan iemand zou hechten om daarna mogelijk weer in de steek te worden gelaten. Ik had genoeg aan Robert. We zijn altijd twee handen op één buik geweest. Hij had een woning vlak bij mij gezocht en we zagen elkaar nog steeds veel. Nu bleek mijn eigen zoon zich te hebben ingelaten met criminelen en een wietplantage in huis te hebben! Niet alleen in die ene kamer, biechtte hij op, maar ook op de zolder, waar je alleen via een buitentrap kunt komen. Hij wist dat het gevaarlijk was: de hoeveelheid planten was te groot om er bij een inval goed vanaf te komen. Maar hij moest wel.

Door zijn gokverslaving, waar hij ook nooit iets over had verteld, had hij tienduizenden euro’s schuld opgebouwd. Hij was er inmiddels voor in behandeling en gokte niet meer, maar hij zou nog wel even bezig zijn om zijn schulden af te betalen. Zelfs zijn therapeut wist niets van deze ‘oplossing’. Robert smeekte me om mijn mond te houden. En hem niet aan te geven. Natuurlijk geef ik mijn eigen jongen niet aan. Maar ik heb wel op hem ingepraat. Hij móést hiermee stoppen!

Praktische oplossing

Wat als zijn buren ook vraagtekens zouden zetten bij die hitte en de geur? Straks zou hij in de gevangenis terechtkomen. Maar een praktische oplossing voor zijn schuld had ik niet. Ik wil hem met liefde al mijn spaargeld geven, maar dat is nog geen tien procent van zijn schuld. Zo’n hoge lening kan ik ook niet krijgen. En ik ken geen mensen die mij kunnen helpen. Ik zit volkomen klem, net zoals mijn zoon. Inmiddels is het maanden geleden dat ik dit geheim heb ontdekt.

Er is een oogst geweest en daarmee heeft Robert een groot deel van zijn schuld kunnen afbetalen. Hij hoeft ‘nog maar’ twee keer zijn huis ter beschikking te stellen, dan is hij van zijn schuld af. Zelf ziet hij het positief in; over niet al te lange tijd is alles voorbij en daarna zal hij nooit meer zo dom zijn. Ik zie het somberder in en ben er nog steeds kapot van. Het is het laatste waar ik aan denk als ik ’s avonds ga slapen en het eerste als ik ’s ochtends weer wakker word. Ik ben zó bang dat hij wordt gepakt. Dat hij hiermee zijn toekomst vergooit, of dat hij straks bedenkt dat dit toch wel een makkelijke manier van geld verdienen is. Dat is misschien nog wel mijn grootste angst. Dan zal ik mijn kwaliteiten als moeder nog meer in twijfel trekken dan ik nu al doe.”

Deze Real Life komt uit Flair 50-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Lydia van der WeideGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden