Ladini hersenletsel lachgas Beeld Iris Tempelaar
Ladini hersenletsel lachgasBeeld Iris Tempelaar

Ladini (23) kreeg hersenletsel door lachgas: ‘Ik mag in mijn handen knijpen dat ik niet in een rolstoel zit’

De lachgasverslaving van Ladini (23) leidde tot een val van de trap en aangetaste hersenen vanwege zuurstoftekort. Inmiddels is ze weer opgekrabbeld.

“Lachgas is heel makkelijk te bestellen, dat is voor mijn verslaving een trigger geweest. Eén appje en het was er binnen twintig minuten. Bovendien was het goedkoop: voor veertig euro kreeg je een tank, 250 tot 300 ballonnen. In de lockdown begonnen mijn vriend en ik er uit verveling mee. Een jaar lang deden we elke twee dagen een tank. Ik vond ballonnen fijn, omdat ik het gevoel had dat ik er controle over had. Na een hijs zat ik een minuut in een trip en daarna voelde ik me weer een soort van helder.”

Zware benen

“Stiekem had ik wel door dat ik verslaafd was, ik werd echt onhandelbaar. Als de tank op was, begon ik met spullen te gooien, omdat ik meer wilde. Mijn vriend gebruikte ook, maar kon meer hebben dan ik. Ik was net 21 toen ik op een dag voelde: dit gaat niet lang meer goed.

Ik kon mijn tenen niet bewegen en mijn benen voelden heel zwaar aan – het duurde vier minuten voordat ik bovenaan de trap was. In de avond kon ik amper meer lopen, het gevoel in mijn benen was helemaal weg. Tijdens een trip dacht ik: hoe kom ik het snelst van de trap? Toen heb ik mezelf van de treden gegooid. Ik mag in mijn handen knijpen dat ik niet de rest van mijn leven in een rolstoel zit.”

Twee weken in het ziekenhuis

“Mijn ouders wisten niets van het drugsgebruik, maar mijn vriend heeft ze gebeld en gezegd dat het niet goed ging. Ze hebben me later verteld dat ik er in de auto naar het ziekenhuis bijlag als een lijk. Dat was heftig om te horen. Ik moest twee weken in het ziekenhuis blijven om te herstellen. Ik moest opnieuw leren lopen, omdat ik een vitamine B12-tekort had. Mijn ouders waren niet boos, ze benadrukten vooral dat ik eerlijk over mijn verslaving had kunnen vertellen.

Ik ben tijdelijk weer thuis gaan wonen. In die periode moest ik twee keer per week naar de huisarts voor een shot B12 in mijn bil. Verschrikkelijk, het deed veel pijn. Mentaal ging het al wel snel beter. Na een halfjaar ging ik weer bij mijn vriend wonen. We hebben de ballonnen-fase overleefd en zijn nu heel happy. We waren twee junkies, maar kunnen er gelukkig met een lach op terugkijken, hoe raar dat ook klinkt. Mijn ouders zijn ook nooit boos op hem geweest. Ze zijn hem juist dankbaar dat hij hen heeft gebeld toen het misging.”

Busra (26) was verslaafd aan lachgas

‘Als ik gebruikte, kreeg ik last van korte psychoses’

Hersenletsel door lachgas

“Mijn hersenen zijn door het zuigen aan de ballonnen aangetast door zuurstoftekort. Daardoor is mijn geheugen verslechterd, ik heb moeite met dingen onthouden.

Soms weet ik niet wat ik gisteren heb gegeten, dan kan ik huilen van frustratie. Maar ik mis lachgas nooit en daar ben ik trots op. Anno 2022 gaan mensen naar feestjes voor tanks, niet voor de gezelligheid. Als vrienden lachgas gebruiken, zeg ik: ‘Verzieken jullie je eigen leven maar, ik neem een cola.’ Ze kennen mijn verhaal, ik heb ze verteld hoe het kan aflopen, maar ik ben niet hun moeder.

Ik was me niet bewust van de risico’s. Het zou goed zijn als er meer media-aandacht over kwam. In Groningen staan er in uitgaansgebieden bordjes met ‘lachgas verboden’. Dat vind ik goed. Mensen denken: ach, het is maar een ballonnetje. Als je het daarbij kunt houden, is het misschien geen ramp, maar veel mensen kunnen dat niet.”

De verhalen van Busra en Sytse lees je in Flair 1-2023.

Milou DeelenIris Tempelaar

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden