Jasmin ontdekt een groot geheim van haar dochter: ‘Officieel weet ik niet wat ik nu weet’ Beeld Getty Images
Jasmin ontdekt een groot geheim van haar dochter: ‘Officieel weet ik niet wat ik nu weet’Beeld Getty Images

PREMIUM

Jasmin ontdekt een groot geheim van haar dochter: ‘Officieel weet ik niet wat ik nu weet’

Jasmin (38) kijkt af en toe stiekem in de mobiel van haar kinderen van 15 en 16 jaar. Nu ze een groot geheim van haar dochter heeft ontdekt, beseft ze hoe verkeerd dat is.

"Op een verjaardag van een vriendin besloot ik het onderwerp aan te snijden. We zaten met zes vrouwen bij elkaar. Allemaal moeders, de meesten van pubers, net als ik. Ik voelde me veilig en hoopte mijn verhaal kwijt te kunnen. Als ingang haalde ik een artikel aan waarin een dilemma aan de orde kwam: mag je de smartphone van je kinderen controleren? Dus hun social media checken en hun app-berichten lezen om een oogje in het zeil te houden of omdat je je zorgen maakt."

Privacy

"Mijn vriendin had direct haar antwoord klaar. Tot ze twaalf zijn, vond zij. Daarna hebben ze recht op privacy, welke alarmsignalen er ook zijn. Een ander, moeder van een meisje van veertien, reageerde genuanceerder: ‘Als ik zou vermoeden dat mijn dochter foute vriendjes had of drugs gebruikte, zou ik zeker proberen haar mobiel te kraken. Ik vind het je taak als moeder om voor de veiligheid van je kinderen te zorgen, op alle mogelijke manieren. Maar ik zou het na afloop wel zeggen. Oók als ik niets zorgelijks zou vinden.’

Mijn andere vriendinnen waren unaniem van mening: je puberkinderen bespieden, dat dóé je niet. ‘Je gaat toch ook niet met je oor tegen de deur staan als ze een vriendje of vriendinnetje op bezoek hebben?’ zei iemand. Ik voelde de knoop in mijn maag steviger worden. Geen van mijn vriendinnen had iets gezegd wat mij vertrouwen gaf om mijn hart uit te storten. Met mijn ex heb ik dusdanig slecht contact, dat overleg met hem ook geen optie is. Dus loop ik nog steeds in mijn eentje te piekeren. Over wat ik doe én wat ik heb ontdekt."

Zó bezorgd

"Ik check de telefoons van mijn kinderen namelijk wél. Daar ben ik mee begonnen op het moment dat ze ze kregen, op de basisschool, en daar ben ik nooit mee gestopt, hoe vaak een stemmetje in mijn hoofd ook zei: dit is niet hoe het hoort. En dat terwijl ik privacy heel belangrijk vind.

Toen ik jong was, schreef ik dagboeken. Die verstopte ik, omdat ik vier oudere broers had die niets liever deden dan mij voor gek zetten. Zij mochten absoluut niet weten op wie van hun vrienden ik nu weer een oogje had. Op een dag kwam ik onverwacht ziek thuis van school en trof mijn moeder in mijn kamer aan. Ze zat op mijn bed, met mijn dagboek op haar schoot. De schok die ik op dat moment voelde! Ik heb nooit meer een letter op papier gezet. Met mijn moeder heb ik pas over dit incident gepraat toen ze een hersentumor kreeg en in korte tijd hard achteruitging. Ze bood me haar excuses aan met de woorden: ‘Ik was zo bezorgd om jou, mijn enige meisje. Je was teruggetrokken. Ik kon gewoon niet anders.’"

Tóch checken

"Haar woorden zijn blijven hangen en haar bezorgdheid heeft zich kennelijk ook in mij genesteld. Toen mijn kinderen jong waren, vond ik het niet meer dan logisch dat ik zo nu en dan in hun smartphone keek. Dat vonden ze prima. Maar toen mijn dochter dertien was, had ze opeens een code op haar mobiel.

‘Heb je wat te verbergen voor me?’ vroeg ik haar met een knipoog. Ik wist dat je op een bepaalde leeftijd niet meer alles met je ouders deelt, toch voelde ik me wat buitengesloten. Misschien had ik er beter mee om kunnen gaan als mijn ex en ik nog bij elkaar waren geweest. Mijn dochter en haar broer zijn het middelpunt van mijn leven en door deze actie voelde het alsof ze mij minder nodig had. Niet lang daarna had ook mijn zoon een code op zijn telefoon. Mijn dochter maakte daar nog plagerige grapjes over tegen mij. Ze wist niet dat ik allang had ontdekt welke code zij op haar telefoon had – en dat ik er nog steeds weleens in keek, als zij onder de douche stond, bijvoorbeeld."

Lees ook Jacky had een inoperabele tumor: ‘Ik ben de ‘idioot’ die mij opereerde eeuwig dankbaar’

In de nesten

"Ik heb me vaak voorgenomen ermee te stoppen. Want ik ben het eens met mijn vriendinnen: kinderen hebben recht op privacy. Maar er was altijd wel een reden om ze toch nog eens te controleren. Waren ze wel eerlijk over dingen die ze zeiden? Logeerde mijn dochter wel echt bij haar vriendin, of zat ze stiekem bij een vriendje?

Soms betrapte ik mijn kinderen inderdaad op leugens, vooral mijn dochter. Meestal waren ze niet groot, maar het kwetste me wel. Stop dan toch ook, zei ik tegen mezelf.

Nu heb ik mezelf echt in een moeilijk parket gebracht. Mijn dochter is de laatste maanden erg stil. Ze zit veel in haar eentje op haar kamer. Soms herken ik haar niet meer. Ik maakte me daar zorgen over. Omdat ze mijn vragen ontweek, heb ik toch weer haar telefoon doorgespit."

Dit verhaal komt uit Flair 2022-38. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: Getty Images

FlairGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden