Vrouw en man Beeld Getty Images
Vrouw en manBeeld Getty Images

PREMIUM

Fabia’s man ging vreemd: ‘Ik denk aan de seks die mij hierdoor wordt bespaard’

Fabia schrikt zich rot als ze ontdekt dat haar man vreemdgaat. Toch confronteert ze hem er niet mee, het levert haar namelijk ook wat op...

“Normaal gesproken kom ik nooit aan de computer van Emile, want ik heb een eigen laptop. Maar op een dag zocht ik naar een vakantiebestemming en herinnerde ik me een schattig plaatsje in Italië waar we eens op doorreis doorheen waren gereden. Om uit te zoeken waar het precies was geweest, besloot ik bij onze foto’s te kijken; op de computer van mijn man. Ik bleek een wachtwoord nodig te hebben om erin te komen.”

Wachtwoord kraken

“Dat vond ik gek, maar ik ken Emile zo goed dat ik zijn wachtwoord wist te kraken; de naam van de hond die hij als kind had gehad, natuurlijk. Ik kwam direct in zijn mailbox. Met vrijwel alleen maar berichten van ene Marisa. Ik staarde er verbaasd naar en nog voordat ik een bericht opende, begonnen er allemaal kwartjes te vallen. Antwoorden op vragen waar ik me amper bewust van was geweest.”

Andere oorzaak

“Emile was sinds een klein jaar behoorlijk veranderd. Er was een reorganisatie geweest waarover hij eerst had geklaagd, maar die goed had uitgepakt. Hij ging met meer plezier naar zijn werk en was daarbuiten ook actiever. Hij had zijn oude hobby squashen opgepikt en was daar een paar keer per week voor op pad.

Ondanks dat hij minder thuis was, was hij wel veel gezelliger. Hij was liever voor mij en een fijnere vader voor de kinderen. Voorheen had hij altijd wel iets te zeuren gehad, nu maakte hij grapjes. Ook de sombere buien waarvan hij al jaren last had, waren verdwenen. Ik had gedacht dat het aan zijn nieuwe functie lag, aan het sporten. Maar er bleek dus een andere oorzaak te zijn.”

Affaire

“Slechts twee mailtjes heb ik geopend, toen wist ik genoeg. Marisa was een collega, getrouwd – want een dubbele achternaam – en moeder, want ze had het over ‘mijn zoontje ophalen’. En ze had een affaire met mijn man, bleek duidelijk uit haar tekst. Ik klikte de mailtjes weg en klapte toen voorover, alsof ik een stomp in mijn maag had gekregen. Ik kon niet eens huilen, zo ontzettend verslagen voelde ik me.”

Begintijd

“Ik herinnerde me onze begintijd, hoe verliefd we toen waren en hoe we elkaar bezwoeren nooit tegen elkaar te liegen. Hij had zich daar niet aan gehouden. De data van de mails gingen terug naar bijna tien maanden geleden. Zo lang speelde het al.

Na een tijdje stond ik op. Ik zorgde ervoor dat ik de computer precies zo achterliet als ik hem had aangetroffen. Ik ben verdergegaan met wat ik die dag moest doen. ’s Avonds zaten we net als anders te eten. Emile was uitgelaten, maakte grapjes, knuffelde mij en drong aan, zoals hij vaker deed het afgelopen jaar, de tafel wel af en de keuken op te ruimen.”

Gelukkig met hem

“Ik kon vast lekker gaan zitten. En zou hij vanavond mijn nek eens masseren? Eigenlijk realiseerde ik het me toen al, al maakte ik mezelf wijs dat ik me nog aan het beraden was. Maar toen hij me die avond inderdaad fijn masseerde, me daarna een kus gaf en ging slapen, wist ik dat ik niets zou zeggen. Aansnijden wat ik had ontdekt, zou voor een hoop onrust zorgen. Ruzie, tranen en moeilijke gesprekken. Wie weet zou hij zelfs voor haar kiezen, voor Marisa, als ik het op de spits dreef. Dan was ik hem kwijt. Terwijl ik net weer gelukkig was met mijn leven met hem.”

Niet altijd gelukkig geweest

“Nee, ik ben niet altijd gelukkig geweest met mijn relatie. En als Emile en ik geen kinderen hadden gekregen, waren we misschien al gescheiden. Ik heb in onze relatie veel moeite gehad met zijn passiviteit en negatieve buien. Ik pak problemen aan, Emile is iemand die eindeloos kan tobben. Daar werd ik soms gek van.

Ook onze seksuele wensen hebben altijd uiteengelopen; hij wilde vaker dan ik en kon erg mokken als ik nee zei. Dat gaf spanningen die overal in doorwerkten. Het afgelopen jaar had hij veel minder vaak toenadering gezocht. Ik had gedacht dat hij eindelijk had begrepen dat intimiteit niet af te dwingen valt. Ik vond het heerlijk dat een knuffel tegenwoordig niet langer een voorbode was van dat hij iets méér verwachtte.

Ik snapte opeens niet dat ik daar niets achter had gezocht. Want dat Emile een minnares had, was eigenlijk logisch. En hoewel ik het natuurlijk pijnlijk vond dat hij achter mijn rug een geheim leven bleek te leiden, was vooral mijn ego gekwetst.”

Schuldgevoel over zijn dubbelleven

“Dat had zin om ruzie te maken. Maar als ik eerlijk was, vond ik zijn overspel niet zo erg. Want de man die hij hierdoor was geworden, was veel prettiger voor mij. We waren weer echt maatjes. Als ik keek naar hoe hij zich gedroeg, leek hij geen man die op het punt stond om zijn gezin te verlaten. Nee, juist iemand die zijn gezin koestert en zijn best doet het schuldgevoel over zijn dubbelleven goed te maken. Waarom zou ik me dan druk maken? Als ik mijn gekrenkte ego opzij kon zetten, moest ik toegeven dat dit veel beter was.”

Mond gehouden

“We zijn nu maanden verder. Ik heb inderdaad mijn mond gehouden over wat ik heb ontdekt. En Emile en ik hebben het nog steeds goed samen. Nu ik het weet, zie ik heel soms tekenen – een appje waar hij wat schichtig over doet, en een keer hing er wel een erg duidelijke parfumgeur om hem heen – maar over het algemeen kan ik het goed vergeten.

Op de avonden dat Emile vermoedelijk met die Marisa is, denk ik aan de seks die mij hierdoor wordt bespaard en dan lach ik er bijna om. Natuurlijk, het blijft een rare situatie. Maar voor dit moment is het prima. Ik heb een leuke, lieve man thuis en een fijn gezin; alles wat mijn hartje begeert.”

Dit verhaal staat in Flair 49-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Lydia van der WeideGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden