Guusje  Beeld Getty Images
GuusjeBeeld Getty Images

PREMIUM

Claudia (28) herkent haar vriendin niet meer sinds ze moeder is: ‘Ze nam d’r kind mee naar de kroeg’

Jarenlang waren ze onafscheidelijk. Maar vanaf het moment dat Claudia’s (28) beste vriendin moeder werd van Guusje, herkent ze haar niet meer terug.

“De man in de kroeg kijkt me aan. Hij heeft prachtige blauwe ogen en ik voel kriebels als ik zijn been onder de tafel tegen het mijne voel drukken. Ik zie hem voor het eerst, maar ik wist meteen: vanavond wil ik hem. En volgens mij denkt hij er hetzelfde over.

Dan verschijnt Marieke. Ze pakt de stoel naast hem en ik maak me los uit zijn blik. Die wordt direct in beslag genomen door Marieke, die aan haar gebloemde overslagjurk staat te sjorren en een witte, blauw geaderde borst tevoorschijn haalt. Twee mollige handjes graaien naar de borst. ‘Guusje wil wat mamamelk,’ zegt Marieke terwijl ze ons stralend aankijkt.”

Borstvoeding in de kroeg

“De spanning tussen mij en de man is op slag verdwenen. Hij mompelt iets over een zakelijk telefoontje. En weg is ie. ‘Jezus, wat bezielt jou!’ sis ik. ‘Wat?’ Marieke kijkt me aan alsof ze water ziet branden. ‘Dit is onderdeel van het leven hoor. Hier, hou Guusje even vast terwijl ik m’n beha weer goed doe.’ Zonder mijn antwoord af te wachten, krijg ik Guusje in mijn armen gedrukt.

Een warme, zuur ruikende golf moedermelk stroomt in mijn nek. ‘O zie je, nu vergeet ik hem een boertje te laten doen!’ Met een hard geworden doekje dept Marieke mijn nek. Ik slik mijn woorden in. Maar binnenkort zullen we het er toch over moeten gaan hebben, want als dit nog langer doorgaat, ontplof ik.”

Jarenlang vriendinnen

“Marieke en ik zijn al jaren vriendinnen. Mensen dachten vaak dat we zusjes waren, zo veel hadden we gemeen. Het grote verschil was dat Marieke één heel duidelijk toekomstbeeld voor ogen had: moeder worden. Zelf vind ik kinderen heel leuk en ik sluit niet uit dat ik ook moeder wil worden. Ooit. Maar als het niet gebeurt, is het ook goed. Dan ga ik lekker reizen, of ik word een raar kattenvrouwtje.

Voor Marieke lag het anders. Sinds ik haar ken, roept ze al dat als ze voor haar dertigste geen man had gevonden, ze alleen een kind wilde krijgen. En zo geschiedde. De man van haar leven had Marieke nog niet gevonden. Ze viel nu eenmaal op het type ‘stille wateren, diepe gronden’. Althans, zo beschreef ze het zelf. In mijn optiek waren die ‘diepe gronden’ vooral modderige oppervlaktes, een blijvertje zat er in elk geval niet bij.

Maar tot de spermabank hoefde het niet te komen: kort voor haar dertigste raakte Marieke zwanger van een scharrel. Per ongeluk. Tenminste, zo zei ze het. ‘Hij wil het niet, dus het wordt mijn kindje!’ Ik wist niet zo goed hoe ik moest reageren, maar Marieke leek blij, dus ik was blij voor haar.

Tijdens haar zwangerschap had Marieke de mond vol over hoe ze ‘gewoon zichzelf’ zou blijven. Haar kindje zou meedraaien in haar leven. Ik reageerde enthousiast, dit betekende dat ik mijn vriendin niet kwijt zou raken in een moeras van borstkompressen en spuitluiers.”

Baby Guusje

“Toen Guusje geboren was en we met de vriendinnenclub op kraamvisite gingen, kregen we vanuit het niets verhalen te horen over ‘natuurlijk ouderschap’ en ‘co-sleeping’. Dat laatste hield blijkbaar in dat er een bedje aan haar eigen bed werd gemonteerd. Zo kende ik haar helemaal niet. Maar goed, wat wist ik van hormonen en moederinstinct? Dit zou vast wel weer overwaaien. Dacht ik.

Na een paar weken kwam Marieke op visite. ‘Kijk, goed hè? Zo kan Guusje overal mee naartoe!’ Stralend draaide ze rond om haar nieuwe aanwinst te showen. Om haar buik had ze een soort juten doek met hysterische motieven geknoopt. Guusjes dunne beentjes piepten er aan de onderkant uit.

‘Kom, we gaan lekker lunchen in de stad!’ ging Marieke verder. Die middag was het best gezellig. Guusje stoorde me helemaal niet, zelfs niet toen hij tussendoor gevoed moest worden. We zaten in een hoekje van ons vaste lunchcafé. Dit viel eigenlijk best mee, dacht ik.”

Met de baby naar de kroeg

“Twee weken later hadden we afgesproken in de kroeg voor onze eerste vrijdagmiddagborrel sinds Mariekes bevalling. Mijn mond viel open van verbazing toen ik haar zag binnenkomen. Met doek, en bijbehorend kind.

‘Eh... is dit wel een goede plek voor Guusje?’ vroeg ik voorzichtig. Marieke keek me met samengeknepen lippen aan: ‘Guusje is onderdeel van mij, en ik zou niet weten waarom hij niet mee zou kunnen. Het is niet alsof hier gerookt wordt of zo.’

Ik besloot me eroverheen te zetten. Marieke maakt haar eigen keuzes en Guusje is niet mijn verantwoordelijkheid, hield ik mezelf voor. Het duurde niet lang of ik stond gezellig te praten met twee leuke gasten. Marieke leek ze niet zo aardig te vinden, ze stond er wat ongeïnteresseerd naast.”

Ratna (27) zat bij een criminele bende
‘Een onverwachte zwangerschap was mijn redding’

Vieze poeplucht

“Ineens rook ik iets. Iets smerigs. ‘Kun jij even ruiken?, zei Marieke terwijl ze Guusjes achterste in mijn gezicht duwde. ‘Volgens mij heeft Guus gepoept en ik kan er niet bij.’ Ik ging bijna over mijn nek en de ogen van de twee mannen plopten zo ongeveer uit hun hoofd. Een van hen verslikte zich in zijn bier. ‘Eh... ja,’ zei ik. ‘Het ruikt niet meer zo fris inderdaad.’

Ik duwde Guusje opzij en Marieke begon driftig in haar henneptouwen luiertas te rommelen, waarna ze Guusje besloot te verschonen in een hoek van het café. Een penetrante, weeïge poeplucht verspreidde zich door de hele ruimte. Omdat Marieke helemaal in Guusje opging, keken mensen mij boos aan. Ik mimede een ‘sorry’ en haalde verontschuldigend mijn schouders op.

Een personeelslid liep naar het tafeltje en zei: ‘Sorry, maar dit kan echt niet. De hele zaak ruikt naar poep.’ Marieke reageerde als door een wesp gestoken. ‘Dan zouden jullie voor een geschikte verschoonmogelijkheid moeten zorgen. Daarbij weet ik persoonlijk niet wat ik liever ruik: die verschraalde bierlucht of borstvoedingspoep! Kom Clau, we gaan!’

Het liefst wilde ik dat de aarde op dat moment zou opensplijten en ik erin kon verdwijnen, maar in plaats daarvan griste ik mijn tas van de bar en ging met gebogen hoofd achter Marieke aan. Ik kon nog net doei zeggen tegen de mannen met wie ik had staan praten. Ik was het er eigenlijk volledig mee eens dat Marieke op haar gedrag werd gewezen. Maar ik was te laf om ervoor uit te komen. Ik verzon een smoes over dat de wijn niet zo lekker was gevallen en ging naar huis.”

Alles draait om de baby

“Marieke was bezig geweest op Facebook, zag ik. Foto’s van Guusje... Guusje! Guusje! Guusje! Nu ze heeft wat ze het liefste wilde, lijkt het alsof ze helemaal geen verdere interesses meer heeft.

Zelf lijkt ze van dit alles weinig te merken, daarom is het ook zo moeilijk om erover te beginnen. Toch moet ik binnenkort mijn moed bij elkaar rapen en haar vertellen dat ze ook een oppas kan nemen voor de vrijdag- of zaterdagavond. En als ze dat doet, dan ga ik met alle liefde op zondagmiddag eendjes voeren met haar en Guusje in het park.”

Op de hoogte blijven van onze artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze dagelijkse nieuwsbrief of wekelijkse nieuwsbrief.

Tekst Zet hier de naam van de auteur van het artikel in print

Vivienne GroenewoudGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden