Chloë Sterk influencer Beeld Chloë Sterk
Chloë Sterk influencerBeeld Chloë Sterk

PREMIUM

Chloë Sterk: ‘Hoe mooier en nepper de foto, hoe meer likes ik kreeg’

De drang naar volgers en likes: geen wonder dat de ene na de andere influencer in een burn-out terechtkomt. Chloë Sterk (33) weet er alles van en is uit de ratrace gestapt.

“Als ik foto’s uit mijn modeblogperiode terugzie, zag ik er misschien wel ‘beter’ uit – dunner, netjes opgemaakt en in de hipste outfits – maar ik weet wat er achter dat perfecte plaatje school. Toen ik op mijn twintigste met Instagram begon, zag ik het nog als een gezellig, digitaal fotoalbum waarop ik mijn creativiteit kwijt kon. Tot Instagrams algoritme ging bepalen wat mijn volgers wel of niet op hun timeline te zien kregen.”

Verslaafd aan likes

“Hoe meer likes je in de eerste minuten kreeg, hoe ‘relevanter’ je voor Instagram werd. Aan de ene kant wilde ik ook groeien, maar ik had geen zin om in een whatsappgroepje te gaan en mee te doen aan de ‘like for like’- en ‘comment for comment’-acties.

Het voelde niet goed om met grote influencers af te spreken, puur omdat een foto samen meer likes oplevert. Maar ik was, en velen met mij, jong en beïnvloedbaar. Als een mooie foto opeens achthonderd likes krijgt, werkt dat verslavend.”

Online droomwereld

“Je zag hordes influencers die ‘gezellig’ samen pizza gingen eten aan het water, of picknicken met een baguette, omringd door roze bloemetjes. Hoe mooier – en vooral nepper – de foto, hoe meer likes. Influencers creëerden meer en meer een online droomwereld.

Bij mij ontstond er steeds meer een innerlijke strijd: moet ik hier in mee gaan? Zowel online als offline zorgen social media ervoor dat je jezelf constant met anderen vergelijkt, en dat maakt over het algemeen niet gelukkiger. Toen ik voor Fashion Week in Milaan was, voelde ik alleen nog maar sterker dat ik deze hele modepoppenkast niet meer wilde.

Iedereen was meer bezig met het maken van selfies, dan met het product dat werd gepresenteerd. Het keerpunt kwam vlak daarna, in India. Daar maakte het niet uit wat ik aanhad en daardoor voelde ik veel minder druk.”

Mawahib (33) vluchtte met haar kinderen uit Sudan

‘Ze waren doodsbang’

Nieuwe platform

“In India kwam ik op het idee voor mijn nieuwe platform: Daily Nonsense, waarop ik wilde laten zien dat het leven niet perfect hoeft te zijn. Dat zowel de ‘zin’ als de ‘on’ ertoe doet. Ik reisde veel en schreef over mijn innerlijke zoektocht. Het gevoel van ‘moeten scoren’ verdween steeds meer naar de achtergrond en mijn artikelen deden het goed.”

Lockdown

“Ik vertrok voor acht maanden naar Spanje, om enkel dingen te doen waar ik zin in had. Leren kitesurfen, tai chi...en omdat ik tot rust kwam, begon ik me te realiseren dat ik altijd prestatiedruk heb ervaren. Ik mocht van mijn ouders altijd alles, als ik mijn best maar deed. Die zucht naar meer en beter legde ik mezelf nog steeds op. Ik begon te denken: wat is dan ‘je best’? Die realisatie was een doorbraak.”

De sterren weer zien

“Ik kon het gevoel van geluk niet meer ervaren. Nachtenlang huilde ik als dat kleine meisje. Eindelijk nam ik de tijd om die ‘onverklaarbare pijn’ er te laten zijn. Door rust te nemen, dagen te laten gaan zoals ze gaan en mijn blokkades te doorvoelen kon ik leren loslaten.

Acht maanden lang bouwde ik mijzelf zowel online als offline weer op. Dat ging met vallen en opstaan, huilen en lachen, angst en blijdschap. Ik leerde dat het gevoel van geluk ’m niet zat in het licht; pas toen ik het donker liet worden, kon ik de sterren weer zien.”

Dit verhaal komt uit Flair 47-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Vivienne GroenewoudChloë Sterk

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden