Anne Beeld Yara Brouwer
AnneBeeld Yara Brouwer

Anne (39) over haar abortus: ‘Zo snel nog een kind krijgen, dat kon ik mentaal niet aan’

Anne (39) is getrouwd met Rutger en moeder van Saar (4) en Daan (2). Tussen de geboortes van haar twee kinderen in, onderging ze een abortus.

“Ik ontdekte vrij snel dat ik zwanger was. Mijn borsten werden groter en ik was overtijd. Ik wist meteen: dit wil ik niet. Ik was nog geen jaar ervoor bevallen van Saar. Ik had tijdens die zwangerschap enorm veel last gehad van bekkeninstabiliteit en die pijn was nog zeker niet verdwenen. Daarnaast had ik mijn medicijnen voor mijn ADHD bewust laten staan. Dat gaf, in combinatie met mijn hormonen, nogal heftige reacties. Ik was onredelijk, boos en ontzettend onzeker. Ik vond het moederschap met ADHD een behoorlijke uitdaging en dat had ook zo z’n weerslag op mijn relatie.”

Begrip

“Zo snel nog een kind krijgen, wilde ik niet. Dat kon ik mentaal niet aan en daardoor kon ik Saar niet het leven bieden dat ik haar zo graag wilde geven. We zouden hier als gezin aan onderdoor gaan. ‘Ik zie dit niet zitten,’ zei ik tegen Rutger toen ik het hem vertelde. ‘Ik ook niet,’ antwoordde hij meteen. Ik nam de beslissing met mijn hoofd. Rutger vond het wat lastiger toen ons de procedure werd uitgelegd. Dat maakte het echt. En natuurlijk was er ook dat gevoel van ‘er groeit iets in mij’. Het was een verre van lichtvaardig genomen besluit.

Onze families reageerden heel begripvol. Ze zagen mijn fysieke klachten en strijd. Ook op mijn werk kreeg ik begrip. Een collega die heel gelovig is, zei dat ze mijn keuze respecteerde en dat ze het zich ergens ook wel kon voorstellen. Het zou niet haar keuze zijn geweest. Ik vond het lastig om het tegen een vriendin te vertellen die al heel lang zwanger wilde worden. Ik voelde me schuldig. ‘Dit staat los van mijn situatie,’ verzekerde ze me toen ik het haar uiteindelijk toch vertelde. Ze veroordeelde me niet.”

Anouchka (40) onderging een abortus

‘We hebben wat afgejankt, maar het was te gevaarlijk’

Postnatale depressie

“In de abortuskliniek zaten twee jonge meisjes te giebelen en shoarma te eten. Die vrolijkheid was een wat rare gewaarwording, maar zij konden natuurlijk ook voor anticonceptie komen. Ik heb gelukkig geen demonstranten gezien. Daar zit je niet op te wachten; vrouwen komen er omdat ze een duidelijke keuze hebben gemaakt. Ik vind het heel erg dat er soms wordt gedacht dat vrouwen er niet goed over na zouden denken. Niemand ziet een abortus als anticonceptie.

Voorafgaand aan de ingreep werd er een echo gemaakt. Daar heb ik niet naar gekeken. De vijf dagen bedenktijd, die je toen nog had, vond ik heel erg vervelend. Ik had de beslissing allang genomen. Tijdens de ingreep ben je volledig bij. Wat als het niet goed gaat, zal ik dan ooit nog zwanger kunnen worden, spookte er door mijn hoofd. Dat is dan toch het geluid van de anti-abortuslobby dat zich ergens in je hoofd heeft genesteld.

Ik denk nog steeds weleens aan die dag. We hebben nu dat tweede kindje; Daan was er niet geweest als ik de abortus niet had ondergaan. Na zijn geboorte kreeg ik een postnatale depressie. Dat bevestigde voor mij dat we echt de juiste beslissing hadden genomen. Zo’n depressie is al zwaar, maar dat had ik er toen écht niet bij kunnen hebben.”

De verhalen van Anouchka en Sanne lees je in Flair 3-2023.

Hester ZitvastYara Brouwer

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden