Amber aanslag Barcelona Beeld Dorian Jurne
Amber aanslag BarcelonaBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Amber (44) overleefde de aanslag in Barcelona: ‘Als ik was blijven staan, was ik er zeker niet meer geweest’

Amber (44) overleefde vijf jaar geleden de aanslag in Barcelona. Daarbij vielen zestien doden. “Nog steeds kan ik helemaal in paniek raken als ik een witte bestelbus op de snelweg zie invoegen.”

“Vlak voordat we bij de Ramblas kwamen, liep ik onder een ladder door. ‘Weet je wel hoeveel ongeluk dat brengt,’ zei mijn vriend Rutger. ‘Wat een onzin,’ zei ik lachend. ‘We zijn toch niet bijgelovig?’ Normaal gesproken zou ik me die opmerking niet hebben herinnerd, ware het niet dat we nog geen minuut later een terroristische aanslag meemaakten.”

Ramblas

“Het was 17 augustus 2017. Eigenlijk was het die dag niet eens de bedoeling dat we op de Ramblas zouden zijn. Ik kom al jaren in Barcelona en ken de stad goed. Ik hou van de cultuur, de mooie architectuur, pleinen en heerlijke restaurants.

Omdat ik de Ramblas te toeristisch vind, ga ik er nooit naartoe. Maar die avond waren Rutger en ik uit eten geweest en wilde ik per se koffiedrinken bij een tent in een andere wijk, waardoor we de Ramblas moesten oversteken. Toen we daar net liepen, begon de menigte te rennen.”

Bleef staan

“Ik hoorde gegil, maar ik kon niet bevatten wat er gebeurde. In dit soort situaties reageren mensen heel erg verschillend: de een blijft staan, de ander vlucht. Ik bleef staan, wilde weten wat er aan de hand was en bewoog me richting het gebeuren. In de richting waar de menigte vandaan kwam, zag ik grote koplampen en een witte bestelbus onze kant op komen. Ik kwam zo dichtbij dat ik de bestuurder, een man met een pilotenzonnebril op, kon zien zitten. Daarna voelde ik hoe Rutger me onder mijn oksels pakte en wegsleurde.”

Mitrailleurs

“Als ik was blijven staan, was ik er zeker niet meer geweest, gezien de snelheid waarmee de bus daarna langsraasde. Terwijl Rutger me beetpakte, zag ik vanuit mijn ooghoek een meisje met een gestreept shirt dat net achter me had gestaan wél door de bus geraakt worden. Ik hoorde de klap van haar lichaam op de bus, een afschuwelijk geluid.

Rutger sleurde me mee. Ergens wist ik wel dat het om een aanslag moest gaan. Komen er straks nog andere terroristen met mitrailleurs, dacht ik. Want dat was ook bij andere aanslagen gebeurd.”

Trappenhuis

“Mensen begonnen massaal naar gebouwen te rennen om dekking te zoeken. Wij renden mee een gebouw in en gingen allemaal trappen op in een trappenhuis. Na de derde trap stopte ik met rennen. Als dit het einde was, wilde ik mijn familie en vrienden een laatste berichtje sturen. Ik heb iets heel vaags gestuurd. Dat er iets geks was gebeurd in Barcelona en dat ik het zelf ook nog niet snapte, maar dat ik ze lief vond en van ze hield.”

Jacintha (35) loopt bij alternatieve coaches:

‘Per maand ben ik 150 tot 200 euro kwijt, maar het is het waard’

Hele meute in paniek

“Met tientallen andere mensen zaten we in het trappenhuis. Het was zo apart om te zien hoe iedereen op zijn eigen manier reageerde. Er waren volwassen mannen bij die helemaal de weg kwijt waren en ruzie begonnen te maken. Mensen die enorm overstuur waren of juist heel kalm, zoals Rutger en ik.

Er was een Israëlisch tienermeisje dat telkens om een hoekje van het plexiglas van het raam naar buiten keek. Omdat zo ongeveer de halve Spaanse politiemacht naar de Ramblas kwam, zag zij mensen met mitrailleurs lopen. Waarna ze verschrikt begon te roepen dat ze mannen met geweren zag, waardoor de hele meute in paniek raakte.”

Doodsangst

“Dan begonnen mensen weer die trappen op te rennen, elkaar te verdringen om boven te komen. Het was ook gek, want boven kon je niks. Het voelde voor mij zoals in een horrorfilm waar de hoofdpersoon de zolder of kelder in rent, terwijl je dat juist niet moet doen.

Als er nu terroristen kwamen, was het toch einde verhaal, of we nu naar boven renden of niet. Naast alle geluiden, herinner ik me ook de geuren. Mensen in doodsangst laten alles lopen, waardoor in die ongeventileerde ruimte een lucht hing van urine, ontlasting en zweet.”

Verder lezen? Het hele verhaal van Amber lees je in Flair 49-2022.

Michelle IwemaDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden