abbie chalgoum Beeld Iris Tempelaar
abbie chalgoumBeeld Iris Tempelaar

PREMIUM

Abbie Chalgoum (43) over depressie: ‘Niet dat ik dood wilde, ik wist gewoon niet meer hoe ik moest leven’

Abbie Chalgoum (43, auteur en acteur) heeft een relatie met Nina (34) en is vader van Jasmijn (6) en Noah (3). Zo rond z’n dertigste was Abbie depressief en deed hij een serieuze poging een eind aan zijn leven te maken.

‘De Marokkaan’

“Mijn vader mishandelde mij. Erover praten deed ik niet en op school werd ik niet gezien. Onze buurman hoorde de uitbarstingen wel, maar kwam alleen aankloppen wanneer hij er last van had. Ik ging niet minder van mijn vader houden, wel minder van mezelf. Om liefde te krijgen, paste ik me aan en zette ik een masker op.

Ik wilde leuk en lief gevonden worden, door mijn vader, maar ook door anderen. Mezelf kon ik daarbij niet zijn. Ondanks dat ik sinds mijn derde in Venlo woonde en dialect sprak, was ik daar nog steeds ‘de Marokkaan’. En voor de Marokkaanse gemeenschap was ik een nepmoslim, omdat ik niet naar de moskee ging en carnaval vierde. Ik wilde maar één ding, gewoon Abbie zijn.

Na mijn studie bestuurskunde werd ik na 65 sollicitatiebrieven niet één keer uitgenodigd. ‘Het komt door je naam,’ zei mijn zus. Weer die bevestiging dat ik er niet bij hoorde. Zij nodigde me uit eens met haar in het onderwijs mee te lopen. Na twee dagen wist ik: dit is wat ik wil. Ik kon aan de slag als leraar economie. In diezelfde periode verbrak ik mijn relatie. Ik was bang dat mijn toenmalige vriendin te dichtbij kwam en zou zien wie ik werkelijk was. Niet dat ik dat zelf nog wist…

De drang om erbij te horen was veel te belangrijk voor me geworden. Ik kreeg last van stemmen in mijn hoofd. Om ze stil te krijgen, begon ik te drinken. Het ging van kwaad tot erger; ik maakte fouten op school, terwijl het onderwijs me heilig was. Nog steeds klopte ik bij niemand aan, ook niet bij mijn zus met wie ik heel close ben. Ik wilde haar niet tot last zijn.

De dood leek me de enige uitweg. Niet dat ik dood wilde, ik wist gewoon niet meer hoe ik moest leven. Op een avond nam ik een hand zware pijnstillers in. De volgende dag werd ik wakker, blijkbaar had ik toch een vinger in mijn keel gestoken. Niet veel later was ik opnieuw dicht bij zelfdoding. Ik zat op een touwbrug in Laos, klaar om te springen. De gedachte aan mijn moeder en zus hield me tegen.”

Dennis Schouten (27) openhartig over depressieve gevoelens

‘Heel vrolijk ben ik nooit. Ik heb één goede dag per week’

Praat erover

“Terug in Nederland bereidde ik me voor op mijn rol als Jezus in de Passiespelen. Ik zat er inmiddels echt doorheen en zocht op mijn werk een vertrouwenspersoon op. Het eerste wat hij – Henk – deed, was me omhelzen. Daardoor wist ik dat het goed zou komen.

Henk maakte alles voor me behapbaar. Ik besloot mijn depressie te delen met mijn moeder en zus. Uiteindelijk vertelde ik het ook mijn baas en mijn collega’s. Een journalist van De Limburger wilde erover praten voor een stuk. We hebben samen gehuild. Hij bracht mijn verhaal, en de reacties waren overweldigend.

Mensen herkenden zich en noemden mij dapper. De openheid waar ik altijd zo bang voor was geweest, hielp juist. Met behulp van therapieën en een psycholoog en coach ben ik mijn depressie te boven gekomen. Het is mijn missie om erover te praten.

Ik schreef er het boek Ik blijf bij je over, dat wordt verfilmd en dat in het theater komt. Praat erover, is mijn belangrijkste advies. Je verhaal delen werkt echt. Met mij gaat het goed, ik hou weer van mezelf én ik weet eindelijk wie ik ben.”

De verhalen van Dennis Schouten en Dylan Haegens lees je in Flair 50-2022.

Hester ZitvastIris Tempelaar

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden