Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Jantien (40) had een rampvakantie in Frankrijk: ‘Toen het water als een malle steeg, dachten we: komt dit wel goed?’

Jantien (40) had een rampvakantie in Frankrijk: ‘Toen het water als een malle steeg, dachten we: komt dit wel goed?’

Jantien (40) had een rampvakantie in Frankrijk: ‘Toen het water als een malle steeg, dachten we: komt dit wel goed?’

Vier jaar geleden beleefde Jantien (40) met haar man Willem (43) en hun drie zoontjes (8, 12, 13) een rampvakantie in Zuid-Frankrijk. Vanwege zware regen- en hagelbuien werden zeker duizend mensen geëvacueerd, onder wie Jantien en haar gezin. “Thuis beseften we pas hoe gevaarlijk het was geweest.”

Te vroeg gejuicht

“We waren al op vakantie geweest in Nederland, maar omdat we alleen maar rotweer hadden gehad, besloten we nog even het zonnetje op te zoeken in Vias, een badplaats in Frankrijk met wuivende palmbomen en een azuurblauwe zee. We hadden een huisje gehuurd op een camping. De eerste avond was het er heerlijk. Eindelijk, dachten we. Hier waren we zo aan toe.

De volgende dag bleek echter dat we te vroeg hadden gejuicht. De weersvoorspelling die ik kort daarvoor nog had gecheckt en die supergoed was, bleek op het laatste moment omgeslagen te zijn; we zaten in een onwijze hoosbui. Toch waren we nog optimistisch, het zou wel weer opentrekken. Maar dat gebeurde niet. Diezelfde avond begon het weer te regenen en de daaropvolgende twee dagen viel er net zo veel regen als normaal in drie maanden.”

Weeralarm

“Ons huisje stond op palen, dat was ons geluk, maar toen we het water als een malle zagen stijgen, dachten we: komt dit wel goed? Het water beneden stond tot mijn kuiten. We zaten in ons huisje opgesloten en om toch maar iets te doen te hebben, besloten we met de auto naar een kledingoutlet even verderop te rijden. Die bleek totaal uitgestorven te zijn.

De enige mensen die we tegenkwamen, keken ons verbaasd aan en vroegen: ‘Weten jullie wel dat er een weeralarm is? Dat er overstromingen worden verwacht?’ Nee, we hadden geen idee! We reden terug naar ons huisje en zetten de auto op een hoger gelegen parkeerplaats.”

Evacueren

“Niet veel later stonden er opeens vier mannen in brandweer-outfit op de deur te bonzen. Ze kwamen ons evacueren, zeiden ze, want het zou niet langer veilig zijn om te blijven. Een beetje beduusd gingen we met ze mee, in bootjes die ons van de camping af brachten. De jongens vonden de evacuatie wel spannend, zo in het bootje. Om ons heen zagen we overal brandweermannen en mensen in duikpakken.

Mijn man weigerde aanvankelijk nog te worden weggebracht, hij wilde de auto inladen en wegrijden, maar dat was onmogelijk; de wegen waren niet begaanbaar. Uiteindelijk mochten we zelfs maar één tas met kleding meenemen.

Toen we van de camping af waren, werden we met een brandweerauto naar een grote hal gebracht, waar de plaatselijke burgemeester langskwam om de geëvacueerden moed in te spreken. Wat nu, dachten we. Het was een beklemmende situatie. Waar onze jongens het eerst nog wel cool en spannend vonden, begonnen ze inmiddels ook bang te worden.

Mensen waren aan het hyperventileren en iemand dacht zelfs dat ie een hartstilstand kreeg. Geen fijne omgeving, dus we wilden zo snel mogelijk weg uit die hal. Uiteindelijk vonden we online een hotel in de buurt, maar we wisten niet hoe we er moesten komen: niets reed! Wel hadden we ontdekt dat de weg naar dat hotel wat hoger lag en nog begaanbaar was, dus besloten we maar te gaan lopen. Een halfuur lang, door de stromende regen. Gelukkig was er genoeg plek.”

Lees ook
Dinotra (41) is trots op haar 1,92 meter: ‘Ik paste geen normale kinderkleding, dus outfits kocht ik bij Miss Etam’

Holiday from hell

“De volgende dag stopte de regen, maar de camping had te veel schade om nog terug te gaan. We konden alleen nog onze spullen ophalen. Zelfs al hadden we terug gekund, dan hadden we dat niet gedaan. We waren er helemaal klaar mee, hebben ingepakt en zijn linea recta naar Nederland gereden. Onderweg naar huis, een rit van negentien uur, scheen de hele tijd de zon. Best zuur.

Tijdens onze terugreis hoorden we pas dat er doden waren gevallen en dat er er 38 helikopters waren ingezet om mensen te redden. Op sommige plekken in Frankrijk zou in 24 uur ruim tweehonderd millimeter regen zijn gevallen, een hoeveelheid die normaal gesproken in drie maanden valt.

Auto’s en betonblokken waren door het water meegesleurd, straten waren veranderd in modderstromen. Thuis hebben we alle beelden teruggekeken. Toen beseften we eigenlijk pas hoe gevaarlijk de situatie was geweest. We hebben allemaal nog lang last gehad van een beklemmend gevoel als er slagregen viel, waardoor we merkten hoe bang we waren geworden. Deze vakantie gaat de boeken in als een holiday from hell. Het jaar erop wilden we geen enkel risico nemen: we zijn naar Curaçao gevlogen. Gegarandeerd zon!’’

Dit is een real life verhaal uit het Flair zomerboek 2022, bestel ‘m hier.
Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Getty Images