Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Verliefd op een man met losse handjes: ‘Als hij mij had geslagen, zei ík sorry’

Verliefd op een man met losse handjes: ‘Als hij mij had geslagen, zei ík sorry’

Verliefd op een man met losse handjes: ‘Als hij mij had geslagen, zei ík sorry’

‘De eerste mep die hij me gaf, kwam volgens mij het hardste aan. Omdat ik het niet had verwacht, niet van hem. Senne was mijn grote liefde. De man die me een veilig, geborgen gevoel gaf. De man voor wie ik zo veel had opgegeven. Dat hij me pijn zou doen, had ik écht niet zien aankomen.

Ik voelde de mep niet alleen fysiek, maar vooral emotioneel. De klappen die ik later kreeg, deden ook nog pijn – hij werd alsmaar agressiever – maar die zag ik tenminste aankomen.
We waren een jaar samen toen Senne voor het eerst uithaalde. Ik had op een feestje te veel gedronken en geflirt met een andere jongen. Ik bedoelde het helemaal niet verkeerd, maar Senne, die zelf ook te veel op had, was razend. Hij trok me hardhandig naar buiten, we maakten ruzie, hij liep weg. Ik liep achter hem aan, probeerde hem tegen te houden. En toen was daar die mep. Hij is doorgelopen, ik bleef achter. Huilend ben ik naar huis gegaan, totaal in shock over wat er was gebeurd.

Drie dagen lang hoorde ik niets van Senne. De shock ging over in boosheid en toen in stress. Het kon toch niet zo zijn dat dit het einde van onze relatie was? Dat ik hem gewoon nooit meer zou zien? Hij was mijn grote liefde. In ieder geval tot die klap. Dat kon toch niet allemaal voorbij zijn? Uiteindelijk heb ik hem zelf ge-sms’t. Hij reageerde niet, ik belde hem. Hij was boos op mij. Ik had hem vernederd, ik had hém fysiek aangevallen door hem tegen te houden. Hij wist niet of hij met me verder wilde. En zo liep ik achter hem aan, nadat hij mij had geslagen. Na een week zei ik sorry. En het ergste is dat ik het meende. Ik ging helemaal mee in zijn verhaal dat het mijn fout was. Dat ik hem had uitgedaagd en dat hij me niet eens zo hard had geslagen.

Nog een week later waren we weer een stel en was ik alleen maar blij dat hij niet bij me was weggegaan. Hij was opnieuw lief, maar er was iets veranderd tussen ons. Er had een machtsverschuiving plaatsgevonden. Ik werd de afhankelijke vriendin, hij was de baas en besliste wat er gebeurde. Hij sloeg me vaker. In het begin gaf hij er nog een reden voor, later deed hij dat zelfs niet meer. En toch bleef ik achter hem aanlopen. Zei ik sorry, nadat hij me had geslagen. Liet ik hem de blauwe plekken kussen. Was ik dankbaar dat hij me nog wilde.’

Achterstand

‘Twee jaar lang ben ik bij hem gebleven, toen heeft hij me verlaten voor een ander. Mijn wereld stortte in, weken heb ik gehuild. Ik kon niet eten, alleen maar huilen. Ik stalkte hem, wilde hem terug. Maar hij was mij gewoon vergeten, ik was passé. Het heeft me een half jaar gekost om eroverheen te komen. En toen pas begon ik te beseffen wat er al die tijd tussen ons had gespeeld. Hoe fout het allemaal was. Toen pas. Vriendinnen die over zijn gedrag begonnen, had ik laten vallen, want dat waren geen echte vriendinnen, dacht ik. Veel mensen bleven er trouwens niet over toen het uit was. Mijn leven had drie jaar lang alleen uit Senne bestaan, de rest had voor hem moeten wijken. Degenen die ik belangrijk vond, konden niet aanzien wat er met mij gebeurde en haakten zelf af. Het afgelopen jaar was heel zwaar voor me. Het was niet eens alsof ik weer opnieuw moest beginnen, nee, ik had een enorme achterstand die ik eerst moest inhalen.

Ik heb nieuwe vrienden moeten maken, oude vriendschappen moeten herstellen. Ik heb aan mezelf moeten werken, heel hard. Want als er één ding is dat ik wist, was het wel dat ik dit nooit meer wilde. De therapeute die ik opzocht, zei dat het door mijn zelfbeeld kwam. Ik vond mezelf niet belangrijk genoeg, daarom stelde ik geen grenzen. Ik probeer er nog altijd hard aan te werken, ben sinds kort zelfs weer aan het daten. Maar makkelijk is het niet. Want nog veel erger dan de klappen die ik kreeg, is het verdriet dat ik mezelf ben kwijtgeraakt in mijn relatie met Senne. Ik probeer die relatie te zien als een leerproces. Ik ben er nog niet, maar ik weet dat ik hier sterker uit kom. En dat iemand me slaat, dat accepteer ik nooit meer.’

#nietjouwschuld
Het is niet jouw schuld. Nooit. Flair zegt met deze campagne nee tegen victim blaming. Deel daarom jouw verhaal met de #nietjouwschuld, zodat het voor iedereen duidelijk is hoe groot en wijdverspreid dit probleem is en sta samen op tegen victim blaming.
Als er ooit een moment was waarop we gehoord zullen worden, is het nu. 

Beeld: Getty Images