Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Steven schiet te hulp: ‘Mijn man wil graag aparte slaapkamers omdat hij naast mij niet kan slapen’

Steven schiet te hulp: ‘Mijn man wil graag aparte slaapkamers omdat hij naast mij niet kan slapen’

Steven schiet te hulp: ‘Mijn man wil graag aparte slaapkamers omdat hij naast mij niet kan slapen’

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedsite nul18.nl. Elke week beantwoordt hij in Flair vragen op het gebied van relaties en opvoeden.

1. Korte lontjes

Nathalie: Ik werk sinds drie jaar bij een verzekeringsmaatschappij. Mijn collega’s zijn leuk en het werk ligt me goed. Maar de laatste tijd merk ik dat de sfeer onderling aan het verharden is. Tijdens Zoommeetings hoeft er maar iets te gebeuren en de sfeer slaat om en mensen komen – over allerlei onderwerpen – lijnrecht tegenover elkaar te staan. De meetings slurpen energie en zijn totaal niet constructief. Hoe kan ik dit aankaarten, zonder mensen op hun tenen te trappen?

Steven: Je kunt dit zeker aan de orde stellen. Deel wat de sfeer met je doet, maar noem daarbij géén namen en begin niet met een betoog. Houd het bij jezelf, begin met: ‘Ik heb het gevoel dat…’ en dus niet met zinnen als: ‘Wat er tegenwoordig meer speelt, is…’ In het eerste geval deel je je gevoel en dat kan nooit níét waar zijn, in het tweede geval doe je of je de waarheid in pacht hebt en dat kan snel kwaad bloed zetten. Wacht daarna rustig de reacties af. Laat zo snel mogelijk ook anderen iets zeggen en aan het gesprek deelnemen. Alleen zo wordt het iets gemeenschappelijks. In je eentje kun je niet voor verandering zorgen.

2. Apart slapen

Thirzah: Mijn man en ik zijn twaalf jaar samen en hebben het fijn. Onlangs stelde hij echter voor om aparte slaapkamers te nemen. Hij zegt dat ik veel woel in mijn slaap, waardoor hij niet aan zijn rust toekomt. Apart slapen vind ik geen optie, want daarmee zou een groot deel van onze intimiteit wegvallen. Maar hem slapeloze nachten bezorgen is ook niet oké. Wat nu?

Steven: Jullie hebben kennelijk een kamer over en het zou zonde zijn die niet te gebruiken. Wat je zou kunnen doen is wel samen inslapen, maar als je man wakker wordt hem toch maar naar die andere kamer te laten gaan. Als je vervolgens de wekker een kwartier eerder zet en ’ s morgens even bij hem in die tweede kamer in bed kruipt, val je dus samen in slaap en word je ook samen wakker. En komt je man aan zijn nachtrust toe.

Lees ook:
Steven schiet te hulp: ‘Ik wil haar echt zo veel mogelijk helpen, maar heb mijn handen al vol’

3. Wel of niet stimuleren

Linda: Wij hebben een tweeling van 19. De ene werkt en heeft leuke vrienden, de andere zit al acht maanden thuis. Hij is leerling-automonteur en solliciteert, maar steeds is er iets waardoor het niet lukt. Hij wordt er moedeloos van. En wij ook. Het lijkt of hij inmiddels niet meer wil, of erg bang is om te falen. Hij heeft ook geen vrienden. Moeten we hem blijven stimuleren, of hem laten gaan, omdat hij meerderjarig is?

Steven: Bij jonge kinderen hebben we een grotere verantwoordelijkheid en zijn we actiever in het sturen van hun leven. We geven ze steeds meer ruimte, totdat ze op een dag zelfstandig door kunnen. Sommige kinderen zijn op hun zestiende al zelfstandig, bij anderen duurt het tot na hun twintigste. Je zoon lijkt er een beetje tussenin te zitten. Als hij werk had gehad, had hij een zelfstandiger leven gehad dan nu het geval is. Maar hij is natuurlijk ook geen kind meer, wiens leven je zomaar over kunt nemen. Misschien is er een tussenvorm denkbaar, waarbij je aan hem vraagt hoe hij denkt dat jullie hem het best kunnen helpen. Zo behoudt hij zijn autonomie.

steven-pont

Wil je ook een vraag aan Steven stellen, mail dan naar flair@dpgmediamagazines.nl. Deze Steven schiet te hulp komt uit Flair 06-2022. Wil je deze editie nabestellen? Dat kan kan hier

Beeld:GettyImages