Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Sarah (37) kan weer lopen na diagnose MS: ‘Door mijn vrienden kon ik een stamceltransplantatie ondergaan in Moskou’

Sarah (37) kan weer lopen na diagnose MS: ‘Door mijn vrienden kon ik een stamceltransplantatie ondergaan in Moskou’

Sarah (37) kan weer lopen na diagnose MS: ‘Door mijn vrienden kon ik een stamceltransplantatie ondergaan in Moskou’

Sarah Kingma (37) kan, na de diagnose MS, weer lopen en dat heeft ze mede te danken aan een gift van een paar duizend euro van haar vriendengroep (allemaal mannen!).

Euthanasieverklaring

“Met mijn mannen-vriendenclubje kan ik eindeloos chillen: een beetje blowen en wat televisiekijken of Catan spelen. Ik ken ze uit mijn dorp sinds we een jaar of negentien waren. Toen ik ziek werd haakten veel vriendinnen af, maar die kerels niet. Ze bleven bellen en zochten me op in het ziekenhuis, waren totaal niet onder de indruk van de draden en apparatuur.

Dat er iets met mij aan de hand was, merkte ik voor het eerst toen ik 22 was. Soms hielden mijn benen er opeens mee op en kon ik mijn bewegingen niet meer coördineren. De huisarts bleef maar zeggen dat het psychisch was.

Na een jaar besloot ik naar een andere dokter te gaan en die constateerde meteen dat het neurologisch was. Na allerlei onderzoeken kreeg ik de diagnose MS: multiple sclerose. Toen ik ging googelen sloeg de paniek toe: MS is een ziekte aan het zenuwstelsel en in veel gevallen ga je steeds verder achteruit.

Voor die tijd was ik een echte partygirl. Ik studeerde en ging veel stappen. Nu was alles anders. Uiteindelijk belandde ik zelfs in een rolstoel en moest de thuiszorg me helpen met douchen en aankleden. Niemand is ervoor gemaakt om ziek te zijn, maar ik al helemaal niet. Ik was 33 toen ik een euthanasieverklaring tekende.”

Stamceltransplantatie

“Toen hoorde ik over een stamceltransplantatie in Moskou. Ik las wonderverhalen over mensen met MS bij wie de achteruitgang stopte. Vanaf toen zette ik alles op alles om naar Moskou te kunnen, maar de transplantatie kostte 45.000 euro. Ik ging crowdfunden en gestaag zag ik het bedrag op mijn rekening groeien, toch was het niet genoeg.

Op een dag ging de teller ineens een paar duizend euro omhoog. Bleek mijn mannen-vriendenclubje dat samen opgehoest te hebben. Zonder wat te zeggen hadden ze het op mijn rekening gestort. Potverdomme, dacht ik, wat ontzettend lief en schattig. Hoe ga ik ze ooit bedanken? Ik heb dat wat onhandig een-op-een gedaan en vertrok naar Moskou.”

Lees ook
Marianne (49) kreeg 5000 euro van haar beste vriend: ‘Dankzij hem is mijn droom uitgekomen’

Geen rolstoel meer

“Niet lang na de transplantatie lag ik in het ziekenhuisbed en gooide het laken over me heen toen ik dat tot mijn grote verbazing voelde op mijn scheenbenen. Terwijl mijn zenuwen eerder zo ernstig aangetast waren dat ik zoiets niet voelde. Eenmaal thuis ging ik nog meer vooruit, elke dag kon ik iets meer. Ik heb nu geen rolstoel meer nodig. De progressie is niet alleen gestopt, ik ben zelfs beter geworden.

Met mijn mannen zit ik nog steeds wekelijks te chillen. Ik denk dat ze er geen flauw benul van hebben wat hun gift – nu twee jaar geleden – voor mij betekend heeft. Dus bij dezen hoop ik dat ze lezen hoe superlief ik het vind dat ze dit voor mij gedaan hebben. Als we samen zijn kan ik me er nog weleens ongemakkelijk onder voelen dat zij mij zo geholpen hebben.

We praten nog vaak over mijn behandeling, het heeft ook op hen veel impact gehad. Nog steeds helpen ze me, nu door me zakelijk advies te geven over mijn volgende droom: een webwinkel voor kick-ass hulpmiddelen. Het is schrijnend dat je alleen een bordeauxrode of beige rollator kunt kopen als je er als jongere een nodig hebt. Mede dankzij die gift van mijn vrienden, heb ik nu de energie om verschil te maken.”

Meer lezen over Sarahs hippe medische hulpmiddelen? Check sarahkingma.nl

Naast Sarah, vertellen ook Marianne en Martine over een bijzondere gift. Hun verhalen lees je in Flair 15-2022, de editie die van 13 t/m 19 april in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier

Tekst: Eva Munnik | Fotografie: Petronellanitta | Visagie: Astrid Timmer