Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Lidy (34) kreeg onverwachts een drieling: ‘Soms vliegt het me aan, als ze alle drie tegelijk huilen bijvoorbeeld’

Lidy (34) kreeg onverwachts een drieling: ‘Soms vliegt het me aan, als ze alle drie tegelijk huilen bijvoorbeeld’

Lidy (34) kreeg onverwachts een drieling: ‘Soms vliegt het me aan, als ze alle drie tegelijk huilen bijvoorbeeld’

En dan krijg je een drieling. De eerste reactie? Vette paniek. Maar daarna is het een kwestie van alles nemen zoals het komt. Lidy (34) werd in 2017 moeder van dochter Mint (4). In 2021 kwamen daar drie jongens bij: Fox, Joep en Otis.

Drie kloppende hartjes

“Twee kinderen vond ik net te weinig, drie was mijn ideaal. Dat ze met z’n drieën tegelijk kwamen, had ik dan weer niet in gedachten… Ik was negen weken zwanger toen de echoscopist niet één, maar drie hartjes zag kloppen. Ik kon alleen maar huilen.

Vooral het praktische spookte door mijn hoofd: hoe gaan we dit doen? Ik zei voor de geboorte van Mint al dat ik nooit zo’n lelijke stationwagen wilde. Nu moesten we zelfs aan zo’n oncharmante zevenzitter denken. Ook het financiële plaatje baarde me zorgen. Kon ik nog wel blijven werken met zo veel kinderen naar de opvang? En we hadden wel wat spullen van Mint bewaard, maar nu hadden we alles in drievoud nodig.”

Met de drieling in het ziekenhuis

“Er werd ons direct gezegd dat we erover moesten nadenken één of twee zwangerschappen af te breken. Daar waren we het al snel over eens, dat was geen optie. Ik ging op Instagram een vrouw volgen die net als ik zwanger was van een drieling. Zij verloor alle drie de kinderen, wat mij heel angstig maakte.

En toen overleed mijn moeder. Ze had al eens leuke­mie gehad en die kwam terug. Op 5 maart kregen we te horen dat ze nog een week te leven had. Twee jaar eerder was op precies diezelfde dag mijn zus overleden aan kanker. Je kunt stellen dat het allemaal erg stressvol was.

Met bijna 33 weken kreeg ik een bloeding. Ik ging ervan uit dat ik bedrust moest houden, maar ik werd meteen opgenomen en nog diezelfde nacht is de drieling gehaald. Twee maanden lang lagen Fox, Joep en Otis in het ziekenhuis. We zouden ze pas mee naar huis nemen als ze daar alle drie klaar voor waren. Elke dag reden we op en neer. Het was een loeizware tijd.”

Onwerkelijk

“Mint mocht vanwege corona de eerste weken haar broertjes niet zien. Ze was opstandig, het was ook zo verwarrend voor haar. Toen ze uiteindelijk thuiskwamen, was dat heel onwerkelijk. We kregen veel hulp van familie en vrienden en nog steeds staat iedereen voor ons klaar. Mijn vader helpt elke dag met de voedingen. En mijn zusje, dat het syndroom van Down heeft, komt de drieling altijd in de avond een flesje geven.

Soms vliegt het me weleens aan, als ze alle drie tegelijk huilen bijvoorbeeld. Normaal gesproken had ik dan mijn moeder gebeld en haar om advies gevraagd. Gelukkig doen Tim (37) en ik alles samen. Ook ’s nachts, we zijn echt een team.

Je hebt ook wel een paar extra handen nodig. Als er een zijn romper tot in de nek heeft volgepoept, bijvoorbeeld. Dan ben je nog aan het bedenken hoe je dat gaat aanpakken of de volgende doet alweer hetzelfde. Hoeveel wassen ik draai? Te veel. De wasmachine staat non-stop aan, helemaal nu ze alle drie in de kwijlfase zitten.”

Lees ook
Wendy (35) kreeg een drieling: ‘Luiers, voeding, kleding, studeren; je moet er maar niet te veel bij stilstaan’

Draaiende hoofden

“Je wordt heel makkelijk als je een drieling hebt. Als ik ze eten geef bijvoorbeeld, doe ik dat met één lepel. Dan bouwen ze maar wat weerstand op, hoor. Otis is op dit moment ’s nachts steeds aan het spoken. Als we hem dan weer op bed leggen, is het vooral een sport om Fox niet wakker te maken. Als die gaat schreeuwen, weet je niet wat je meemaakt. Dat gaat echt door merg en been.

Ze spelen steeds meer samen. Maar ze maken ook wel ruzie: Fox pakt bijvoorbeeld graag Joeps speen af. Mint grijpt dan in. ‘Fox, dit is niet de bedoeling,’ roept ze dan. Het is heel grappig om naar te kijken.

We zijn niet van het thuiszitten, we gaan er ook met de drieling graag opuit. Als we ergens zijn, draaien de hoofden continu om. Afgelopen najaar zijn we een weekendje naar een bungalowpark geweest. Het was een ware volksverhuizing, maar ik heb er ontzettend van genoten.”  

drieling lidy

Anouk en Wendy kregen ook een drieling. Hun verhaal lees je in Flair 32-2022. Deze ligt van 10 augustus t/m 16 augustus in de winkel. Bestel ‘m hier.

Tekst: Hester Zitvast | Fotografie: Petronellanitta