Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Floor (36) was zwanger zonder dat ze het wist: ‘Tot mijn grote schrik zag ik kleine billen en een beentje in de wc’

Floor (36) was zwanger zonder dat ze het wist: ‘Tot mijn grote schrik zag ik kleine billen en een beentje in de wc’

Floor (36) was zwanger zonder dat ze het wist: ‘Tot mijn grote schrik zag ik kleine billen en een beentje in de wc’

Floor Cartens (36, klantenservicemedewerker) heeft een relatie met Herwin (43). Samen hebben ze twee kinderen: Mats (4) en Casper (1,5). Uit een eerdere relatie heeft Herwin ook nog zoon Daniël (13) en dochter Lisa (11).

Zwanger zonder het te weten

“Toen Herwin mij en de baby zag, keek hij mij in grote paniek aan. ‘Hoe moet dit nou?’ vroeg ik totaal in de war. Hij stelde me meteen gerust. ‘Het komt goed,’ zei hij, alsof we dit dagelijks meemaakten. We wisten allebei niet wat ons overkwam. Bevallen zonder dat je weet dat je zwanger bent. Ik dacht altijd dat dat niet kon, totdat ik het vier jaar geleden zelf meemaakte.

Ik had écht niks door, ik was in die negen maanden tijd nog gewoon ‘ongesteld’, werd niet dikker en voelde ook niks vreemds in mijn buik. Toch beviel ik geheel plotseling op de wc van mijn kerngezonde zoon Mats. Achteraf gezien had ik de nacht ervoor al weeën. Ik was wakker geworden met buikkrampen die de hele nacht en dag aanhielden. Het was een vervelend, zeurend gevoel, maar niet ondraaglijk.

Die dag, terwijl Herwin en ik ons ’s middags klaarmaakten voor een voetbalwedstrijd op tv, ging ik nog even naar het toilet, omdat ik dacht dat ik moest poepen. Opeens voelde ik iets zwaars zakken in mijn buik. Het enige wat ik dacht, was: dit moet eruit. Ik kan het niet anders uitleggen dan dat een oerkracht het van me overnam. Onbewust begon ik te persen. Na de tweede perswee voelde ik iets groots in de wc vallen.

Verbaasd keek ik in de pot. Tot mijn grote schrik zag ik kleine billen en een beentje. Het was een kind. Mijn kind! Terwijl ik hem uit de wc-pot graaide, begon hij te huilen en te plassen. Gelukkig, dacht ik in een heel vreemde en kalme toestand, hij doet het. Vervolgens sloeg ik mijn vest om hem heen en riep ik Herwin. Voordat ik het wist, waren de ambulance en de verloskundige er. Uiterst kalm liet ik alles over me heen komen.

Ik keek alleen maar naar mijn kindje en was zo blij dat hij er was. Die onvoorwaardelijke moederliefde voelde ik meteen. Het was zo onwerkelijk. Ik wilde altijd al moeder worden, maar dacht dat mijn lichaam door mijn reuma een zwangerschap niet kon dragen. Bovendien slikte ik de pil door, waardoor ik af en toe ongesteld werd. Niks wees er dus op dat ik zwanger was. Ik vond het onvoorstelbaar dat ik niks had gemerkt.

Lees ook
Mia (35) voelt geen liefde voor haar zoon: ‘Ik voel me een afschuwelijk mens, maar ik vind het geen leuk kind’

Volgens de verloskundige had ik Mats ‘in mijn rug’ gedragen. Hierdoor had ik geen bolle buik gehad. Ook kon het volgens haar gewoon dat ik tijdens mijn zwangerschap bloed had verloren. Dat gebeurde vaker. Nadat mijn placenta was geboren, keek de verloskundige mij en de baby helemaal na. Omdat onze waardes goed waren, hoefden we niet naar het ziekenhuis.

Zo zaten we thuis opeens met een baby. Nadat we onze net zo verbaasde familie inlichtten, ging mijn schoonvader bij allerlei vrienden en familie baby­spullen ophalen. Binnen een paar uur hadden we een wieg, kleertjes en luiers. Het was ongelooflijk hoe snel ik me geen leven meer zonder Mats kon voorstellen. Hij hoorde er meteen bij.”

Dit verhaal staat in de Flair Relax Lentespecial. Meer verhalen lezen? Bestel de Relax special hier

tekst Renée Brouwer | fotografie Petranellanitta