Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > De vader van Ruth (36) zat twee keer in de gevangenis: ‘Hij blijft altijd vrolijk, zelfs na alles wat hij heeft meegemaakt’

De vader van Ruth (36) zat twee keer in de gevangenis: ‘Hij blijft altijd vrolijk, zelfs na alles wat hij heeft meegemaakt’

De vader van Ruth (36) zat twee keer in de gevangenis: ‘Hij blijft altijd vrolijk, zelfs na alles wat hij heeft meegemaakt’

Een gemiste oproep die je leven kan veranderen: op je voicemail hoor je dat je vader is gearresteerd en naar de gevangenis moet. Het overkwam Ruth (36). Haar vader zat twee keer in de gevangenis. “Die onzekerheid is gewoonweg verschrikkelijk.”

Arrestatie

Ruth: “Ik liep stage bij een musicalproductie, we waren net klaar met een repetitiedag. Op mijn voicemail stond een bericht van de vriendin van mijn vader. Ze vertelde dat hij gearresteerd was en dat hij in beperking zat. Dat betekende dat hij niemand mocht bellen en alleen maar contact mocht hebben met zijn advocaat. Ik schrok heel erg. Mijn grootste angst was dat hij een hartaanval zou krijgen door de stress en dan onopgemerkt zou sterven in zijn cel. Ik werd pas gerustgesteld toen ik hem mocht zien.

Zijn vriendin en ik wisten meteen waarvoor hij gearresteerd was. Hij werd namelijk al twee jaar bestookt met brieven door de Belastingdienst die hij steeds netjes beantwoordde. Mijn vader deed aan belastingontwijking, maar dat is gewoon legaal. Toch beschuldigde de Belastingdienst hem van belastingfraude. Het is best omslachtig om uit te leggen, maar sinds de toeslagenaffaire aan het licht is gekomen, begrijpen de meeste mensen het wel. We hebben er nooit een geheim van gemaakt dat mijn vader in de gevangenis heeft gezeten, aangezien we overtuigd waren van zijn onschuld.”

In de gevangenis

“In de gevangenis op bezoek gaan voor de eerste keer is stressvol. Gaan ze me fouilleren? Hoe erg is het? Straks moet ik in mijn onderbroek door een poortje, je hebt geen idee. Er hangt echt een mysterieuze sfeer rondom de gevangenis. Alles wat ik gezien heb bij tv-series is zo anders dan in de werkelijkheid. Enerzijds vind ik dat goed; mensen zijn misschien nu banger voor de gevangenis dan nodig. Anderzijds maakt het ook dat een heleboel onschuldige bezoekers meer stress ervaren dan nodig.

Een keer in de week mocht ik hem bezoeken. Hij woonde normaal gesproken in het buitenland, dus het kwam wel vaker voor dat ik hem een tijdje niet zag. Maar het feit dat het nu niet mocht en niet kon, dat maakte het zo anders. Ook kon ik hem niet bellen op het moment dat er iets was. Zo waren er een keer boerenprotesten waardoor ik niet op tijd kwam voor het bezoekuur. Mijn vader heeft zich toen zo’n zorgen gemaakt, hij haalde zich van alles in z’n hoofd omdat ik maar niet kwam.”

Emotioneel

“De eerste keer dat ik hem ging ophalen uit de gevangenis was echt super emotioneel. Hij werd midden november gearresteerd en er werd door zijn advocaat beloofd dat hij voor de kerst wel weer thuis zou zijn. Uiteindelijk werd dat pas maart. Uren heb ik die dag staan wachten bij de gevangenis, ik werd bijna bang dat hij toch niet vrijgelaten zou worden. Die voortdurende onzekerheid is gewoonweg verschrikkelijk. Mijn vader en ik hebben staan huilen van blijdschap. Ook al was het nog lang niet afgelopen.

Bijna vier maanden heeft hij die eerste keer in voorarrest gezeten. Na zijn uitspraak moest hij nóg acht maanden naar de gevangenis. Uiteindelijk werden dat er vijf in de gevangenis en vanwege goed gedrag mocht hij de laatste drie maanden thuis zijn straf uitzitten. Toen moest hij wel vrijwilligerswerk doen, maar kon hij gelukkig thuis eten en slapen. Hij was pas één dag vrij en toen begon de eerste lockdown. Dat was echt sneu. Iedereen had daar natuurlijk last van, maar als je net uit de gevangenis komt, is dat extra zwaar.”

Lees ook
Michelle (29) verloor op jonge leeftijd haar vriend: ‘Elke dag ben ik aan het overleven’

Veel meegemaakt

“Gelukkig is mijn vader nu vrijgesproken, maar het heeft veel consequenties voor ons gehad. Ik heb er bijvoorbeeld een trage schildklier aan overgehouden. Mijn schildklierklachten zijn ontstaan door de grote stress die ik ervoer. Ook kreeg ik de kans om in Engeland te gaan studeren. Dat heb ik niet gedaan, want ik wilde gewoon elke week mijn vader kunnen bezoeken. Zijn vriendin en mijn broertje woonden namelijk ook in het buitenland, dus die zag hij al niet. Mijn vader durfde het niet van me te vragen, maar hij was heel blij dat ik in Nederland bleef. Dus het heeft zeker een impact op mijn leven gehad. En al helemaal op dat van mijn vader.

Mijn vader zou ik omschrijven als een heel relaxte, rustige en super aardige man. Hij blijft altijd vrolijk, zelfs na alles wat hij heeft meegemaakt. Hij zegt vaak: ‘Er moet eigenlijk wel iets mis met me zijn, want andere mensen zouden hier echt compleet aan onderdoor gaan.’ Ik denk dat we daar heel erg geluk mee hebben gehad. Dat hij gewoon zo positief is en is gebleven.”

Om privacyredenen zijn de naam en enkele gegevens gefingeerd.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief

Beeld: Getty Images