Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Benthe (44) was vroeger drugsverslaafd: ‘Mijn man weet niet van mijn drugsverleden’

Benthe (44) was vroeger drugsverslaafd: ‘Mijn man weet niet van mijn drugsverleden’

Benthe (44) was vroeger drugsverslaafd: ‘Mijn man weet niet van mijn drugsverleden’

Benthe (44) heeft een goede baan en een gezin en niets wijst erop dat zij jarenlang drugsverslaafd is geweest. Maar nu lijkt de tijd rijp om haar geheim op te biechten aan haar vriend en kinderen.

Vriend overleden

“Er is een tijd geweest dat ik niet had gedacht dat ik ooit het stabiele, ‘burgerlijke’ leven zou leiden dat ik nu leid. Dat ik een man zou hebben, kinderen. Dat ik in een huis zou wonen met een keurig gemaaid gazon. Mijn ouders hadden hier al helemaal niet meer op durven hopen. Ik heb hen afschuwelijke jaren bezorgd. Tussen mijn twintigste en vijfentwintigste heb ik alles gedaan wat god verboden heeft. Nou ja, bijna alles. En dat terwijl ik de puberteit rustig was doorgekomen en het vwo probleemloos had afgerond.

Toen ik voor mijn studie naar Amsterdam verhuisde, ging het fout. Ik kreeg een vriend die in een coffeeshop werkte en daarnaast pillen en speed dealde. In plaats van te studeren, zat ik bij hem joints te roken. ’s Avonds, als we uitgingen, snoven en dronken we veel. Mijn ouders maakten zich al snel zorgen. Terecht.

Ik stopte met mijn studie en vond het goed dat het huis van mijn vriend en mij werd gebruikt als opslagplaats voor gestolen spullen. Ik begrijp nu niet wat me bezielde, ik kan er werkelijk niet bij. In wezen ben ik namelijk een keurig meisje dat wil pleasen. Maar mijn vriend, die ik verafgoodde, maakte iets anders in me los. En wanneer de verslaving je eenmaal in zijn greep heeft, lukt verstandig nadenken niet meer. Totdat ik op een ochtend wakker werd en mijn vriend dood naast mij lag. De combinatie van drugs en slaappillen was hem fataal geworden.”

Taboe

“Zonder mijn ouders had ik het niet gered. Ik heb lang bij hen gewoond. Pas na twee jaar durfde ik weer te léven. In Amsterdam ben ik nooit meer geweest, de naam van mijn vriend spreek ik niet meer uit. Roland, mijn man, weet hier niets van. Ik ontmoette hem toen ik 33 was. Hij was toen net weduwnaar. De verhalen over zijn vrouw, die thuis overleden is aan kanker, met al haar geliefden om zich heen, stonden zo in contrast met de dood van mijn ex-geliefde, dat ik daarover niets kon en wilde delen. Bovendien schaamde ik me.

In de kringen waar Roland verkeert, zijn drugs taboe. Dat ik daar ooit iets mee te maken heb gehad, vermoedt niemand. Aan mij zie je niets, ik heb studies gevolgd in de avonduren en vond een goede baan: ik kom ‘keurig’ over. De enigen die mijn verleden kennen, zijn mijn ouders. Dat ik er nooit over heb gesproken, voelde ook nooit als een leugen. Mijn drugsjaren heb ik zelf ook weggestopt, ze horen niet meer bij mij. Ik ben een ander mens geworden. Erover praten is zinloos, meende ik.”

Ongerust

“Sinds kort denk ik daar anders over. Rolands oudste, Joris, van wie ik veel hou, experimenteert met drugs. De lucht in zijn kamer was onmiskenbaar. Roland wilde er niet aan, trapte in de wierooksmoes. Tot hij een zakje wiet vond in Joris’ jaszak. Nu ontspoort de situatie: Roland denkt zijn zoon op het rechte pad te kunnen krijgen met strenge straffen. Joris, een dwarse puber van zeventien, gaat daar fel tegenin. Hij maakt ruzie. Hij drinkt. En hij gebruikt xtc, al beweert hij van niet.

Maar mij hoef je niets wijs te maken. Ik maak me vreselijk ongerust. Vooral omdat Roland er zo heftig op reageert. Ik weet hoe het klinkt uit de mond van een ex-verslaafde, maar tijdelijk gebruik van wiet of pillen hoeft niet per se het einde van de wereld te betekenen. Veel jongeren doen het – en de meesten stoppen er vanzelf weer mee. Aan de andere kant: je moet er wel mee oppassen.”

Lees ook
Marjoleins zoon was één van de surfers die omkwam in Scheveningen: ‘Terwijl ik een leuke avond had, was Max stervende’

Hevige huilbuien

“Ik zou mijn kennis en ervaring met Roland en Joris willen delen, in de hoop dat zij er wat aan hebben. Maar ik vind de stap te eng. Ik zal een groot geheim moeten onthullen, en alleen al dat ik tegenwoordig weer vaak aan die drugstijd denk, zorgt voor hevige huilbuien. Ik twijfel er niet aan dat Roland mij mijn zwijgen uiteindelijk zal vergeven, daarvoor is onze liefde sterk genoeg. Maar over mijn verleden vertellen zal wel voor veel consternatie zorgen.

En hoe zal Joris reageren als hij hoort dat de vrouw die hij mama is gaan noemen een ex-junk is? Zal hij zijn respect voor me verliezen? Of zal het juist groeien? Mijn ouders adviseren me mijn mond te houden. Maar zij zitten niet tussen een overbezorgde, overspannen vader en een naïeve jongen, die een levensgevaarlijk spel aan het spelen is.”

Dit is een Real Life uit Flair. Het hele verhaal lees je in Flair 19-2022. Deze ligt van 11 mei t/m 17 mei in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: Gettyimages