Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Autismecoach Céline Mollink over autisme bij vrouwen: ‘Ze passen zich aan, waardoor hun autisme niet snel opvalt’

Autismecoach Céline Mollink over autisme bij vrouwen: ‘Ze passen zich aan, waardoor hun autisme niet snel opvalt’

Autismecoach Céline Mollink over autisme bij vrouwen: ‘Ze passen zich aan, waardoor hun autisme niet snel opvalt’

Zaterdag 2 april is het Wereld Autisme Dag. Céline Mollink (32) is psycholoog, autismecoach en heeft zelf ook autisme. Daar kwam ze pas op latere leeftijd achter, iets wat vaker voorkomt bij vrouwen. Flair sprak met Céline over haar eigen diagnose en haar werk als coac

Waarom liet je onderzoeken of je autisme hebt?

“Ik was een heel angstig kind en extreem verlegen. Ik spijbelde veel, toen wist ik niet zo goed waarom. Later snapte ik dat school mij gewoon heel veel energie kostte. Constant was ik bezig met gedrag kopiëren van anderen en bedenken wat er van me verwacht werd. Die continue sociale interactie was ontzettend vermoeiend voor me.

Ik ontwikkelde fysieke klachten, maar ook somberheids- en angstklachten, waardoor ik rond mijn achttiende aanklopte bij de huisarts. Ik werd doorverwezen naar de specialistische ggz en kreeg label na label opgeplakt, van depressie tot angststoornis. Daar kreeg ik ook veel verschillende therapieën voor, maar niks hielp. Ik had het gevoel dat al die diagnoses niet mijn problemen verklaarden, maar ik kon ook niet zeggen wat het dan wél moest zijn. Uiteindelijk kreeg ik op mijn 27e, na een lang en zwaar medisch traject, de diagnose autisme.”

Hoe voelde het toen je eindelijk de goede diagnose kreeg?

“Heel dubbel. Aan de ene kant was ik opgelucht dat er na al die tijd eindelijk duidelijkheid was. Aan de andere kant maakte de diagnose me ook onzeker. Wat betekent dit voor de toekomst? Kan ik nog werken? Kan ik een gezin stichten? De jaren voor mijn diagnose was er veel ellende, ik was bang dat ik mijn leven niet meer terug op de rit kon krijgen. Naarmate ik met mijn autisme om leerde gaan, ging ik het juist als mijn kracht gebruiken.”

Wat houdt autisme voor jou in?

“In mijn geval – het is namelijk voor iedereen anders – moet ik een planning en structuur hebben voor alles wat ik doe. Ik heb veel behoefte aan duidelijkheid. Mijn vriend denkt vaak: jeetje, hoeveel vragen stel jij? Ik moet echt een overzicht hebben, dat vind ik niet alleen fijn, dat moet ook echt. Als ik geen of onvoldoende overzicht heb, word ik onrustig en schiet ik in de stress. Daarnaast ben ik gevoelig voor prikkels waardoor ik snel overprikkeld ben. Ik moet daardoor goed opletten wat ik wel en niet kan, het dagelijks leven kan erg intensief voor me zijn.

Onverwachtse veranderingen vind ik lastig. Daar ben ik wel flexibeler in geworden de laatste jaren, maar als iemand plots voor de deur staat, kan dat mij enorm uit balans brengen. Sowieso blijft sociale interactie een dingetje: ik moet echt goed opletten en ben de hele tijd aan het analyseren. Na een bezoekje ben ik meestal kapot moe.”

Je zet je in voor vrouwen met autisme die ook steeds verkeerde diagnoses krijgen

“Klopt. Ik wil het stigma dat rondom autisme hangt doorbreken. Vaak denken mensen aan een jongen of man die de hele dag op zijn kamer zit en geen oogcontact maakt. Dat is een uitingsvorm, maar er zijn zoveel andere uitingsvormen van autisme. Veel mensen denken bij autisme aan dat stereotype, ook veel hulpverleners helaas. ‘Je hebt toch empathie? Dan kun je geen autisme hebben’ of ‘Je kijkt me toch aan? Dan kun je geen autisme hebben.’ Door die vooroordelen worden heel veel mensen weggestuurd in de gezondheidszorg, waardoor een diagnose uitblijft. Terwijl een goede diagnose juist zo belangrijk is.”

Lees ook
Neuroloog Hans Carpay over migraine: ‘Als aansteller gezien worden, terwijl je dat écht niet bent’

Waardoor komt het dat vrouwen vaak geen of een verkeerde diagnose krijgen?

“Ik denk dat dat ook te maken heeft met het vrouw-zijn. Bij vrouwen wordt er meer een beroep gedaan op hun sociale skills dan bij mannen. Van jongs af aan houden veel meisjes zich bezig met sociale dingen, zoals emoties, met poppen spelen en verzorgen. Om het even heel zwart-wit te bekijken. Meisjes zijn eerder geneigd om zich te leren aanpassen aan hun omgeving, waardoor hun autisme voor de buitenwereld veel minder snel opvalt.

In mijn werk als psycholoog en autismecoach richt ik me vooral op meisjes en vrouwen met autisme. Ik vind het echt belangrijk dat het stereotype doorbroken wordt. Daar geef ik lezingen over en plaats ik veel over op mijn Instagram.”

Wat wil je zeggen tegen andere vrouwen, die misschien autisme hebben, maar geen goede diagnose krijgen?

“Ik hoop dat andere vrouwen die ergens mee worstelen en zich in mijn verhaal herkennen de stap durven te zetten om hulp te zoeken. En laat je niet te snel afschepen! Ik wil graag anderen helpen en voorkomen dat vrouwen zo lang moeten wachten op een diagnose. Bij mij heeft het lang geduurd en dat was een zware tijd die uiteindelijk alleen maar voor meer problemen zorgde.

Helaas ben ik niet de enige en zijn er heel veel vrouwen waarbij dit ook nog heel lang duurt of heeft geduurd. Dat zou echt niet meer mogen gebeuren, vind ik. Daarnaast hoop ik dat hulpverleners steeds meer gaan inzien dat het stereotype niet klopt en alerter worden als het gaat om autisme bij vrouwen.”

Céline Mollink, psycholoog en autismecoach

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: privébeeld Céline Mollink, Malou van Breevoort