Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Annette (42) heeft zich noodgedwongen laten vaccineren: ‘Ik voelde protest in mijn hele lijf’

Annette (42) heeft zich noodgedwongen laten vaccineren: ‘Ik voelde protest in mijn hele lijf’

Annette (42) heeft zich noodgedwongen laten vaccineren: ‘Ik voelde protest in mijn hele lijf’

Niet iedereen is blij met de snelle komst van het coronavaccin. Een voorbeeld hiervan is Annette (42). Zij moest noodgedwongen een vaccinatie laten zetten, terwijl ze zich hier niet prettig bij voelde. “Ik was pissig en baalde er enorm van: waarom heb ik dit gedaan?”

Protest

Annette: “Negen jaar lang hadden mijn man en ik een succesvol bedrijf in het buitenland. We verhuurden op Sicilië grote vakantieappartementen aan gezinnen. Doordat ik twee jaar geleden borstkanker kreeg, moesten we veel personeel inhuren. Dat konden we eigenlijk niet betalen. We hoopten de schade een beetje goed te kunnen maken nadat ik genezen was. In april – voor het vakantieseizoen dus – zouden we al helemaal vol zitten, echter brak de coronacrisis uit. Meer dan zestig procent van de huurders moesten we terugbetalen of een voucher geven. Dat gaf de nekslag voor ons bedrijf.

We zijn geremigreerd naar Nederland, maar moesten nog vaak terug naar Sicilië om zaken af te handelen. Ik had simpelweg niet genoeg geld om iedere keer een test te laten doen. Onder protest heb ik me toen laten vaccineren. Niet letterlijk hoor, ik ben zelf gegaan; bedrijfsmatig had ik geen keus. Maar ik voelde protest in mijn hele lijf.”

Voorzichtig

“In het begin van de coronacrisis drukte mijn oncoloog in Sicilië me op het hart om heel voorzichtig te zijn. Na een half jaar chemotherapie was mijn weerstand zeer laag. Hij waarschuwde dat ik flink ziek zou worden van corona. Ik ben toen ook heel voorzichtig geweest. Een half jaar ben ik niet buiten geweest. Dat was echt zuur; de gehele chemoperiode was al heel eenzaam. En nu was dat weer zo, dat was niet leuk. Ik denk dat ik misschien wel op een IC was beland als ik niet zo voorzichtig had gedaan; mijn weerstand was gewoon echt heel slecht.

Later in Nederland raakte ik besmet met corona en heb ik vier dagen zwaar ziek in bed gelegen. Ik had hevige spierpijn op plekken waarvan ik niet eens wist dat er spieren zaten. Met kruiken en dekens probeerde ik mezelf warm te houden in een bed waar ik amper mijn kont kon keren – na de remigratie woonden we tijdelijk in een hele kleine unit. Ook geluidstechnisch was de situatie niet geweldig. Ik kon alles horen wat er aan de andere kant van de muur gebeurde, terwijl ik op dat moment alleen maar rust wilde.”

Vaccinatie

“Ik zag op tegen een vaccinatie; wilde niet weer zo ziek worden. Bovendien had ik het gevoel dat ik met een vaccinatie mijn lichaam onder zo veel stress zou brengen dat mijn lijf door die slechte weerstand veel moeite zou hebben om te herstellen. Persoonlijk ben ik ook vrij sceptisch wat betreft vaccineren als het vaccin nog zo nieuw is. Bij de vaccinaties die je als kind krijgt, duurde het járen voordat er werd bewezen dat ze werkten en veilig zijn. Zelfs voor deze vaccins ben ik wat huiverig. In Italië vaccineren ze bijvoorbeeld tegen waterpokken. Bij die ziekte is gewoon bewezen dat je het kunt overleven, antistoffen opbouwt en dus geen vaccin nodig hebt. Voor mijn gevoel geldt datzelfde voor het coronavirus.

Ik zou maar één prik hoeven, omdat ik dus hersteld was van corona. Dat was ook wel een reden waarom ik uiteindelijk het protest maar heb geaccepteerd. Hup gaan, het is er maar één! Na de vaccinatie werd ik weer ziek. Opnieuw twee dagen met die verschrikkelijke spierpijn – weliswaar in een mindere graad. Ik was echt pissig en baalde er enorm van. Toen dacht ik wel even: waarom heb ik dit gedaan?”

Lees ook:
Amanda (34) kreeg corona na eerdere besmetting én vaccinatie: ‘Zelfs de GGD stond perplex van mijn verhaal’

Ongevaccineerd

“Ik moet eerlijk zeggen: onder de mensen voel ik me aangesproken als ongevaccineerde. Ik vergeet soms dat ik een vaccinatie heb. Het enige waarvoor ik mijn vaccinatiebewijs gebruik, is om de sportschool in te mogen en daar heb ik iedere keer weer moeite mee. Ik kan er echt boos om worden dat ik het daar moet laten zien. Als ik heel principieel zou zijn, zou ik niet naar de sportschool gaan. Maar met het oog op mijn revalidatie na mijn borstkanker is dat echt niet handig. Mijn lijf is weer langzaam aan het opbouwen. Het zou zonde zijn nu te stoppen, dan doe ik mezelf gewoon heel erg te kort.

Mijn twee pubers willen zich niet laten vaccineren. Verder gebruik ik mijn QR-code dus niet. Als we een uitje willen doen met het gezin moeten we echt op zoek naar mogelijkheden voor ongevaccineerden. Persoonlijk heb ik echt wel spijt van mijn vaccinatie, maar het moeten afhandelen van onze onderneming op Sicilië heeft mij als het ware gedwongen. Een tweede vaccinatie of boosterprik? Daar zou ik ernstig over na moeten denken en wacht ik liever nog mee. Gelukkig hoef ik niet meer naar het buitenland.”

Om privacyredenen zijn de naam en enkele gegevens gefingeerd.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: GettyImages