Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik happy single? Echt niet’

Opgebiecht: ‘Ik happy single? Echt niet’

Opgebiecht: ‘Ik happy single? Echt niet’

Eline (29): “Wat was ik blij toen Stefan en ik onze relatie eindelijk hadden uitgemaakt. We waren al veel te lang aan het aanrommelen. Na zeven jaar samen vond ik het eng er een einde aan te maken, ook al wist ik al maanden dat het niet goed meer zat tussen ons.

Happy single

We waren veel te vaak kortaf tegen elkaar en echt goede gesprekken voerden we niet meer. Alsof de wederzijdse interesse vervlogen was. Alsof het ons niet meer uitmaakte wat de ander deed. Ook in bed was het vuur wel gedoofd, ik moest mezelf er af en toe letterlijk aan herinneren hem een kus te geven. Maandenlang modderden we zo aan, ik denk dat we allebei bang waren om over onze situatie te beginnen, om een nieuw leven te beginnen en het oude, zo vertrouwde, achter te laten. Ik voelde me opgesloten in een leven dat ik niet meer wilde, maar wist ook niet wat ik dan wel wilde.

Tijdens een vakantie samen konden we er echt niet meer omheen: op deze manier werden we niet gelukkig, we hielden elkaar gegijzeld. Dus toen we terugkwamen, vertelden we onze ouders en vrienden dat we uit elkaar gingen. Wat was ik opgelucht! En meteen was die angst voor een onzekere toekomst ook weg, ik wist opeens heel goed wat ik wilde.

We waren er snel uit dat Stefan in ons huis zou blijven wonen en ik op zoek zou gaan naar een appartement voor mezelf. Ik keek enorm uit naar een heel nieuw leven, op een nieuwe plek, met nieuwe spullen en nieuwe mensen om me heen. Een bruisend, fris bestaan. Weg van dat gezapige, saaie gedoe waarin ik me het afgelopen jaar zo opgesloten had gevoeld.

Ik was dan ook door het dolle heen toen er op een superlocatie midden in de stad een ruime studio vrijkwam. Samen met mijn zus en vriendinnen ging ik op jacht naar verf en behang en struinde ik rommelmarkten en kringloopwinkels af op zoek naar leuke meubels. Nóg een voordeel van single zijn: ik kon precies doen wat ik zelf wilde in huis en hoefde geen compromis meer te sluiten tussen mijn kleurrijke vintagesmaak en Stefans voorliefde voor strak en zwart en wit.

Helemaal in mijn element verhuisde ik vorig jaar dus naar mijn nieuwe plek, vol plannen voor wilde stapavonden en misschien zelfs wel een backpackreis in mijn eentje. Ik zou een happy single worden. Een vrouw van de wereld, iemand die geen partner nodig heeft om gelukkig te zijn. Júíst niet. Ik vertelde aan iedereen die het maar horen wilde dat uit elkaar gaan de beste beslissing was die ik ooit had genomen en dat mijn leven alleen nog maar één groot avontuur ging zijn. Viel dat even tegen…

Wat bleek? Mijn relatie met Stefan was heus niet de enige reden dat ik niet meer tot half vijf in de kroeg stond. Ik was daar gewoon te oud voor geworden. Als je twintig bent en studeert is dat misschien leuk, maar als je bijna dertig bent en op maandag gewoon op je werk moet verschijnen – en negentig procent van het publiek tijdens het uitgaan jaren jonger is dan jijzelf – is nachten doorhalen opeens een stuk minder interessant. Een avondje op de bank met Netflix en een reep chocola bleek ik veel fijner te vinden.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik lieg over alles om indruk te maken op mijn collega’s’

En dat backpacken in mijn eentje? Een groot fiasco. Ik vond wel aansluiting met andere reizigers hoor, maar ook die wilden vooral veel drinken en feesten en waren overdag te brak om te gaan sightseeën. Ik geloof dat ik me daar in Vietnam, midden tussen de mensen, nog nooit zo eenzaam heb gevoeld. 

Inmiddels woon ik elf maanden in mijn eentje en is de lol van alleen maar rekening hoeven houden met mezelf er behoorlijk vanaf. Ik mis iemand om mijn verhalen mee te delen, iemand die er áltijd is, iemand die ook eens bedenkt wat we gaan eten, de was opvouwt of een nieuwe serie uitkiest om te bingen. Maar mooi dat ik dat niet met de buitenwereld deel. Ik heb zo hard geroepen dat single zijn het beste is wat me ooit is overkomen, dat ik na amper een jaar echt niet ga toegeven dat ik verschrikkelijk baal van het alleen zijn…”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

tekst: Rianne Sepers