Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik heb spijt dat ik bij hem ben weggegaan’

Opgebiecht: ‘Ik heb spijt dat ik bij hem ben weggegaan’

Opgebiecht: ‘Ik heb spijt dat ik bij hem ben weggegaan’

Annemijn (33): “Ik maakte 3 jaar geleden een eind aan mijn relatie met Jeff. Het was op, dacht ik. Ik zou echt gelukkiger zijn zonder hem, daarvan was ik overtuigd. We woonden niet samen, dus hoe ingrijpend zou het uiteindelijk kunnen zijn? Dat heb ik flink onderschat. Ik had veel meer moeite moeten doen voor hem en voor óns, want ik mis hem nog elke dag.”

“Ik was echt wel gek op Jeff, maar ik ben nooit tot over mijn oren verliefd geweest op hem. We klikten heel goed samen, waren echt de beste maatjes, maar die vonk heb ik nooit zo gevoeld. Hij wel, hij was hartstikke verliefd op mij en zou alles voor me doen. Misschien heb ik daarvan geprofiteerd.

Als ik terugkijk, denk ik dat de liefde meer van zijn kant kwam. Hij vond mij erg leuk en stak zo veel energie in onze relatie, dat ik hem ook steeds leuker vond. Uiteindelijk waren we een goed stel, maar dat zag ik zelf niet meer.”

Niet interessant

“Jeff had een baan die mij niet echt boeide en hij vertelde daar graag over. Het werd mij te veel om bijna elke avond zijn werkdag aan te horen terwijl ik alleen maar dacht: niet interessant, niet interessant. Ik voelde me huichelachtig daardoor.

Zijn familie vond ik ook niet geweldig. Aardige mensen, maar zo stijf en ouderwets. Ze waren lief voor me, maar ik moest daar altijd op mijn woorden letten. Normaal ben ik een flapuit, bij hen was ik stil, omdat ik bang was dat ik iets verkeerds zou zeggen.

Zo waren er eigenlijk een heleboel kleine dingen waarvan ik dacht: dit klopt niet. Het voelde alsof ik niet eerlijk was naar Jeff, omdat ik gewoon meeging in alles, maar ik merkte dat het tegen mijn eigen gevoel indruiste.

Toen ik eenmaal in mijn hoofd had dat Jeff en ik niet bij elkaar pasten, kwam het ook niet meer goed. Vanaf dat moment werden de ergernissen alleen maar groter. We hebben nooit ruzie gehad ofzo, maar ik verlangde naar een leven zonder hem. De avond dat ik het besloot uit te maken, staat me nog precies bij.”

Geen vrienden gebleven

“Het overviel Jeff. Ja, natuurlijk! Mijn schuld, ik had er misschien naartoe moeten werken. Hij begreep niet wat er nou aan de hand was en hij begreep al helemaal niet dat het definitief was. Als er iets was, kwamen we er toch samen wel uit? Dat idee. Ik kon toch moeilijk zeggen dat ik nooit zó veel voor hem had gevoeld? Lastig was dat hoor.

Toen Jeff besloot dat hij me nooit meer wilde zien, omdat ik hem vreselijk had gekwetst, begreep ik dat. Ik was ervan overtuigd dat hij uiteindelijk wel zou bijdraaien. Dat we gewoon vrienden konden zijn, zoals ik met meerdere exen nog steeds goed bevriend ben. Maar Jeff wilde niks meer van me weten. Ook na een paar maanden niet. Als ik voorzichtig informeerde hoe het ging, reageerde hij niet of ik kreeg een: ‘Wat kan jou dat schelen?’ Vrienden blijven zat er bij hem duidelijk niet in.”

Lees meer
Opgebiecht: ‘Ik ben jaloers op zijn hond’

Heel veel spijt

“Sindsdien heb ik alweer met een paar andere mannen gedatet. Het gekke is dat ik juist daardoor Jeff steeds meer ging waarderen. We hadden het toch wel heel fijn. We kookten graag samen, sportten samen, hadden heerlijke seks en we vulden elkaar goed aan. Ik kreeg spijt dat ik gestopt was met Jeff. Ik miste hem steeds meer. Als ik in bed lag, trok hij me altijd zo lekker tegen hem aan. Die kleine dingetjes die zo vanzelfsprekend waren, juist die mis ik.

Jeff wil nog steeds niks van me weten. Ik zie hem een enkele keer en dan loopt hij me het liefst voorbij. Als er mensen bij zijn, groet hij me uit een soort beleefdheid, maar ik zie aan alles dat hij me liever zou negeren. Vreselijk vind ik het, maar ik begrijp het ook nog. Ik heb hem destijds zo veel pijn gedaan, hij gaat me dat nooit vergeven.

Ik weet dat het nooit meer goed zal komen tussen ons. Stom, want al mijn nieuwe lovers vergelijk ik toch met hem. Terwijl ze stuk voor stuk misschien wel beter bij me passen dan hij. Ik snap het zelf niet goed, omdat ik blijf terugverlangen naar iemand op wie ik zó uitgekeken was, die ik saai en vervelend vond worden. Blijkt hij dan toch mijn grote liefde te zijn geweest? Zo fucked up dat ik dat niet doorhad!”

Dit artikel stond eerder in Flair 41-2019. Wil je een editie bestellen (of nabestellen), dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: iStock