huwelijksaanzoek Beeld Getty Images
huwelijksaanzoekBeeld Getty Images

Opgebiecht: ‘Ik zei ‘ja’, maar wil ik eigenlijk wel trouwen?’

Suzanne (30): “Eind november gaf ik een groot feest omdat ik dertig werd. Ik ben niet zo gek op verjaardagen, maar dit vond ik wel een goede reden om het een keer te vieren.”

“Mijn familie, vriendinnen, een paar goede collega’s en ook de familie en vrienden van mijn vriend John zouden komen. Ik kwam op zo’n zestig man en dat past never nooit niet in ons huis. Gelukkig had ik mazzel en kon ik het in een zaaltje in het dorpshuis vieren; een vriendin werkt daar en had het voor me geregeld. Mensen reageerden vooraf al enthousiast, omdat ze niet gewend zijn dat ik een feestje geef. Alle vooruitzichten waren goed en het feest zelf werd ook superleuk.”

Onverwacht huwelijksaanzoek

Bijna iedereen was er, er waren lekkere hapjes en er was volop drank. Een vriend van ons was aan het dj’en, er werd dus ook lekker gedanst. Er hing een goede sfeer en ik werd verrast met leuke cadeaus en lieve woorden. M’n vriendinnen hadden zelfs een liedje van Justin Timberlake voorzien van een tekst die op mij sloeg. Ze hadden flink geoefend, want ze zetten echt een goede performance neer! Superlief allemaal.

Toen het al wat later was, liep John naar de microfoon en werd de muziek wat zachter gedraaid. John begon een speech waarin hij zijn liefde voor mij verklaarde. Hij vertelde over hoe goed wij elkaar aanvullen en dat we soulmates zijn. Maar ik zag totaal niet aankomen dat hij op het eind van zijn toespraak op z’n knieën ging om me ten huwelijk te vragen. Het aanzoek sloeg in als een bom, iedereen begon te schreeuwen, te klappen en te juichen en ik dacht alleen maar: what the fuck is dit, joh?!”

Overrompeld ‘ja’

“Trouwen is nooit mijn wens geweest, maar zeg maar eens nee als alle vrienden en familie erbij staan te joelen! Voor mijn gevoel heb ik een minuut met open mond staan staren, maar op de filmpjes zag ik later dat dat niet zo was. Door het moment kon ik niet anders dan ‘ja’ zeggen, ik was zo overrompeld. Moet je je voorstellen dat iedereen je hoopvol staat aan te kijken. En toen ik eenmaal ‘ja’ had gezegd, ging het dak er helemaal af.

Op dat moment was het prima, iedereen was al in een goede stemming en dit maakte de avond nog blijer en feestelijker. Ik zie mijn moeder nog staan, in tranen! Nu het idee is ingedaald, weet ik niet of ik er wel zo blij mee ben. Ik hou van John en wil altijd bij hem blijven, maar dat trouwen heb ik nooit zien zitten. Misschien wel omdat ik een kind ben van gescheiden ouders; ik vind het huwelijk zoiets zwaars. Maar iedereen was getuige van mijn ja, dan kan ik er toch niet meer op terugkomen?”

Deze Opgebiecht komt uit Flair 2-2023. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Valerie van der MeerGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden