Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Het gezinsleven valt mijn man zo tegen dat hij wil scheiden’

Opgebiecht: ‘Het gezinsleven valt mijn man zo tegen dat hij wil scheiden’

Opgebiecht: ‘Het gezinsleven valt mijn man zo tegen dat hij wil scheiden’

Sterre (36): “Ik dacht echt dat Willem de liefde van mijn leven was en ik kan er nog steeds niet bij dat hij ineens anders over het gezinsleven denkt. Hij vertelde vorige week dat het fout ging nadat onze zoon Joeri werd geboren. 

Trouwen

Het gezinsleven en het vaderschap vallen hem zo tegen, dat hij niet meer met mij – wat zeg ik: met óns – verder wil. Ik dacht dat ik met Willem oud zou worden. Toen wij vier jaar geleden trouwden, waren we zeker van onze liefde en ik ben dat nog steeds. We hadden toen vier jaar een relatie en waren klaar voor de volgende stap: een gezin. Trouwen stond nooit bovenaan ons lijstje, maar toen we besloten dat ik met de pil zou stoppen, gingen we er toch weer over nadenken.

Een baby, misschien later nog een… Dat waren grote stappen. Alles is beter geregeld als je getrouwd bent, dus toen Willem op zijn knieën ging, tijdens een wandeling op het strand, zei ik ja. We trouwden met vrienden en familie erbij, nog voor corona, hadden een goed feest en een mooie huwelijksreis. De zwangerschap liet even op zich wachten, maar wat waren we gelukkig toen Joeri twee jaar geleden werd geboren. Hij bleek echter geen makkelijke baby en huilde veel. Dat is lastig, maar je weet dat het voorbijgaat.

Verzorging

Ik kon er prima mee omgaan, Willem niet. Hij werd opgefokt en gestrest. Hij wist zich gewoon geen raad met Joeri. En zo kwam het dat ik ’s nachts steeds mijn bed uitging, Joeri de fles gaf en uiteindelijk alle verzorging op me nam. Willem heeft eigenlijk nooit de vaderrol opgepakt en kreeg het al benauwd als hij een luier moest verwisselen. Ik vond het lastig dat alles op mij neerkwam, maar had ook wel door dat ik veel geduldiger was en dat het mij geen enkele moeite kostte.

Ik vond het heerlijk om met Joeri te knuffelen en hem bij me te hebben. Nooit geweten dat de moederrol mij zó goed zou passen, zo veel liefde voelde ik voor hem. Vanzelfsprekend probeerde ik Willem vaak bij Joeri te betrekken, maar zonder succes. Hij was ongeduldig, lomp en weinig geïnteresseerd. Het viel anderen op, vriendinnen vonden het gek en mijn ouders maakten zich ook zorgen.

Ik hoopte dat het beter zou worden als die gebroken nachten over waren, maar onlangs is Joeri twee geworden en er is nog niets veranderd. En toen wilde Willem vorige week met me praten. We hadden al wat vaker ruzie, omdat ik hem soms aansprak op zijn verantwoordelijkheid en hoe hij daar onderuit probeert te komen. Willem begon het gesprek met veel drama, zijn hoofd in zijn handen.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik ben stapelgek op mijn vriendin, maar ook stikjaloers’

Gezinsleven

‘Ik kan dit niet, het gezinsleven is niets voor mij,’ zei hij. Ik moest eerst nog een beetje lachen. Ik zei hem dat hij misschien niet zo veel met baby’s had, maar dat het vast steeds beter zou gaan. Straks gaat Joeri praten, lopen, voetballen; dan is alles anders… ‘Je begrijpt me niet,’ zei Willem. ‘Ik kán dit echt niet. Ik wil bij jullie weg, dit is geen leven voor mij!’

Wát? Toen ik verbouwereerd uitriep dat hij niet zulke onzin moest uitkramen, werd hij kwaad en zei hij dat zijn beslissing vaststond. Inmiddels hebben we er drie keer over gepraat. Hij blijft bij zijn besluit, zegt dat ie geen ander heeft en nog steeds gek op mij is, maar hij trekt het gezinsleven niet.

Hij voelt niks bij Joeri en het vaderschap levert hem alleen maar stress op. Ik voel wanhoop, wil hem niet kwijt, maar zie dat hij het meent. Geen idee hoe ik dit nog kan redden.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: GettyImages