Sjifra (44) heeft borstkanker: 'Ik huil als de arts over chemo begint, ik wil mijn haar niet verliezen' Beeld
Sjifra (44) heeft borstkanker: 'Ik huil als de arts over chemo begint, ik wil mijn haar niet verliezen'

Sjifra (44) heeft borstkanker: 'Ik huil als de arts over chemo begint, ik wil mijn haar niet verliezen'

Sjifra Meester is 44 jaar als ze deze zomer hoort dat ze borstkanker heeft. Voor Flair doet ze tijdens oktober borstkankermaand haar verhaal in vijf openhartige columns.

'Ik heb slecht nieuws. Het is borstkanker'. De arts valt met de deur in huis. Ze kijkt me meelevend aan en zegt niets. Maar ik wil juist dat ze praat. Ik kan alleen maar huilen en weet niet wat ik moet zeggen. Dit was zo niet wat ik verwachtte.

Bobbeltje in m'n borst

Nadat ik iets hards voelde in mijn borst ben ik naar de huisarts gegaan. Er volgde een mammografie, een echo en een biopt. Bang dat het niet goed zou zijn was ik niet, omdat niemand mij daar aanleiding toe gaf. Er werd gedacht aan verstopte talgklieren of een 'Fibro-adenoom' (een goedaardige zwelling).

Niet dus. Ik ben niet helemaal meer aanwezig in de artsenkamer. Alle clichés zijn waar. De grond zakt onder m'n voeten vandaan. M'n wereld staat op z'n kop en ik hoop dat ik straks wakker word en het een nare droom blijkt. Kanker overkomt een ander.

Niet dus, het kan iedereen overkomen. Ook mij. Het is pure pech: ik rook, niet, ik drink niet, gebruik geen drugs. Later lees ik dat 1 op de 7 vrouwen borstkanker krijgt en op 1 op de 3 mensen in zijn leven op één of andere manier in aanraking komt met kanker.

Lees ook Bjorn (33): ‘Vaders rouwen ook, ondanks dat ze hun tranen niet altijd laten zien’

Chemotherapie

Gelukkig begint de arts te praten: ik hoor iets van 'niet hormoongevoelig' en 'chemotherapie'. Dat laatste triggert opnieuw veel tranen: ik wil mijn haar niet verliezen. Ik vraag nog of ik wel op vakantie kan. Misschien gek dat ik me op dat moment daar druk over maak. Maar dat is omdat de vragen waar het echt om gaat te moeilijk en te heftig zijn.

Ik ga door naar de volgende kamer. Er moeten afspraken gemaakt worden voor een MRI en een PET-scan, die nodig zijn om te kijken of er geen uitzaaiingen zijn. Er worden data voorgesteld. Ik heb geen idee meer welke dag het is en hoe de komende dagen er uit zien, dus zeg ik op alles: 'Doe maar'.

Van de verpleegkundige krijg ik uitleg over het soort borstkanker (voor de kenners: triple negatief) en ik krijg een boekje met informatie mee. Thuis kijk ik er even in, maar leg het snel weer weg. Te confronterend, te moeilijk. Ik wil het allemaal even niet weten. Ik wil mijn hoofd in het zand steken en doen alsof er niks aan de hand is.

Sjifra heeft een geregistreerd partnerschap met Björn (45). Samen hebben ze twee kinderen: Tijn van 10 en Yenthe van 8. Ze werkt als GZ-psycholoog in de kinder- en jeugdpsychiatrie.

Flair

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden