Moeder van de overleden Lotte van der Zee (20): 'We hadden direct door dat ze een hartstilstand had’ Beeld
Moeder van de overleden Lotte van der Zee (20): 'We hadden direct door dat ze een hartstilstand had’

PREMIUM

Moeder van de overleden Lotte van der Zee (20): 'We hadden direct door dat ze een hartstilstand had’

Het plotselinge overlijden van voormalig Miss Teen Universe, Lotte van der Zee (20), schokte Nederland. Voor moeder Eugeniek is de dood van haar dochter, drie jaar later, nog altijd een onwerkelijke nachtmerrie. “Het is vooral de onzekerheid over haar doodsoorzaak die mij opbreekt. Is ze gedrogeerd? Is haar iets aangedaan?”

Hyperventilerend

“‘Volgens mij gaat het niet zo lekker met Lot, ze ligt in bad,’ vertelde een bezorgde vriendin van Lotte ons tijdens het ontbijt op onze jaarlijkse skivakantie in Oostenrijk. Mijn man Bert en ik hadden elkaar al verbaasd aangekeken toen Lotte niet zoals elke ochtend stipt om acht uur in het restaurant zat. Ze was de avond ervoor naar een feestje geweest en we vermoedden dat ze een beetje moe was.

We namen een kijkje op haar kamer en troffen haar hyperventilerend aan. Ze was misselijk en voelde zich zwak. Zorgen maakten we ons niet. ‘Ze moet gewoon even bijkomen,’ zei mijn man nuchter. Ik was de dag ervoor gevallen tijdens het rodelen, dus ik besloot lekker met Lotte in bed te kruipen terwijl Bert richting de piste vertrok.

Lotte was zo misselijk, dat ze het nauwelijks kon opbrengen om te praten. ‘Lot, wat heb je toch gedaan?’ vroeg ik verbaasd. Ik kende dit helemaal niet van haar. Ze dronk nauwelijks en was bijna altijd de bob voor haar vrienden."

Zombie

"‘Ik heb niet veel gedronken,’ verzekerde ze me. ‘Het was gewoon gezellig. Ik heb een wijntje gehad, maar er is niks geks gebeurd.’ Als een soort zombie lag ze naast me in bed te scrollen op haar telefoon. Soms dommelde ze even weg en af en toe stormde ze naar de wc om te spugen. ‘Wat is er met me aan de hand, mam?’ Ze stelde die vraag die middag een paar keer. Ik drink zelf niet, maar ik weet dat je goed ziek kunt zijn van alcohol. ‘Zou iemand iets in mijn drankje hebben gegooid?’ vroeg ze zich hardop af. Ik stelde haar gerust en zei dat ze zich over een paar uurtjes vast beter zou voelen.

Bert kwam aan het einde van de middag een kijkje bij ons nemen. Lotte had gedoucht en kroop net met haar natte haren weer in bed. Duf reageerde ze op de vraag van Bert of hij iets voor haar kon doen. Ze wilde graag een kopje thee. Ik bood aan om even bij de apotheek te kijken of ik iets tegen misselijkheid kon vinden."

Automatische piloot

"Ik stond op het punt de kamer te verlaten toen ik opeens een gorgelend geluid hoorde. Het was Lotte. Haar ogen waren dicht. Toen het niet lukte haar wakker te schudden, werd ik overspoeld door paniek. We hadden direct door dat ze een hartstilstand had. Ik schakelde over op de automatische piloot. Ruimte voor emoties was er niet, alles in mij was gericht op het redden van Lotte. Ik begon met reanimeren, terwijl Bert 112 belde. Hij zette de telefoon op de luidspreker en we volgden de aanwijzingen van de stem aan de andere kant van de lijn als robots op.

Met trillende handen tilden we haar op de grond en Bert nam het reanimeren over. Verdoofd keek ik toe. Binnen een paar minuten stroomde de kamer vol met hulpverleners. We werden gesommeerd naar de gang te gaan, zodat zij hun werk konden doen. Onze taak zat erop. Verslagen staarden we voor ons uit. ‘Ze is weg,’ zei Bert. We voelden het allebei. Ons leven stortte in voor de deur van onze hotelkamer."

Traumahelikopter

"Na drie zenuwslopende kwartieren had Lotte weer een hartslag. De deur zwaaide open en daar lag ze, ons meisje. Bewusteloos op een brancard. In hoog tempo werd ze door de ambulancebroeders behendig de trap af gemanoeuvreerd, richting de traumahelikopter die op de skiweide voor ons hotel stond. Er was geen ruimte voor passagiers.

Op het balkon van onze kamer keken Bert en ik hoe onze dochter werd ingeladen en wegvloog. ‘Daar gaat ze,’ zei ik terwijl de tranen over mijn gezicht rolden. Ik probeerde met heel mijn hart te hopen dat ze nog wakker zou worden, maar diep vanbinnen wist ik het al. We waren haar kwijt.”

Lees ook Loes: 'Soms heb ik zelfs zin om de straat op te rennen en heel hard te roepen dat ik ziek ben'

Papa's-meisje

“Lotte maakte ons compleet. Vanaf de allereerste keer dat ze ons met haar grote donkerbruine ogen aankeek, vormden we met z’n drietjes een eenheid. Ze was als baby al heel sociaal en vrolijk, gaf alleen een kik als ze een volle broek of honger had. Ik heb mijn eigen schoonheidssalon en ze kon zich als kleuter al uren vermaken door met klanten te babbelen.

Heerlijk. Zoals ze als kind was, is ze altijd gebleven. Makkelijk, vrolijk, een echt gezelligheidsdier. Lotte was een papa’s-meisje. Als Bert terugkwam van zijn werk, vloog ze hem altijd in de armen. En als ik Bert een kus probeerde te geven in haar bijzijn, propte ze zichzelf er altijd tussen. Ik kan hun band niet goed in woorden uitdrukken, maar het is haast alsof ze een soort telepathische verbinding hadden. Ze waren twee handen op één buik."

One of the guys

"'Voor mij als moeder voelde het alsof we vriendinnen waren. We konden bekvechten als vriendinnen, lachen als vriendinnen en we spraken over álles. Ook over de dingen die je als ouders niet wilt weten. Ze klopte bijvoorbeeld regelmatig ’s nachts na een feestje op onze slaapkamerdeur. ‘Mam, ik moet je wat vertellen,’ zei ze dan, terwijl ze met haar grote ogen naar mij staarde. ‘Oh my god Lotte, ga slapen, ik moet morgen werken,’ reageerde ik vaak vermoeid. Op onze bedrand deelde ze over vlinders in haar buik, versierpogingen in de discotheek en haar eerste seksuele ervaringen.

Voor ons als ouders voelde het als een groot cadeau dat Lotte, ook toen ze ouder werd, ons bij alles wilde betrekken. Van de toekomst had ze geen duidelijk beeld. Ze was geen hoogvlieger op school en leefde vooral in het nu.”

Het hele verhaal van Eugeniek staat in Flair 41-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst Jadrike Boels | Fotografie Ester Gebuis

Flair

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden