Annette (27) knalde voor de derde keer op een auto: ‘Ik gaf gas en bam! Niet wéér, dacht ik’ Beeld Getty Images
Annette (27) knalde voor de derde keer op een auto: ‘Ik gaf gas en bam! Niet wéér, dacht ik’Beeld Getty Images

PREMIUM

Annette (27) knalde voor de derde keer op een auto: ‘Ik gaf gas en bam! Niet wéér, dacht ik’

Annette (27) zat een paar jaar geleden tegen een burn-out aan. In die tijd reed ze een flinke deuk in de auto van een buurman. Hij weet nog altijd niet dat zij de schuldige is.

“Het gebeurde in een split second. Ik had haast, en niet zo’n beetje ook. Ik was al onderweg naar de stad, maar realiseerde me dat mijn portemonnee nog thuis lag. Geïrriteerd door mijn eigen slordigheid reed ik terug.Ik parkeerde half op de stoep en rende ons huis in. Weer in de auto schakelde ik hem in zijn achteruit en gaf gas.Te hard. En zonder goed te kijken. Met een knal kwam ik tegen de auto achter mij aan. Mijn hart zakte naar mijn maag. Niet wéér, dacht ik."

Derde keer

"Dit was de derde keer in een halfjaar tijd dat ik tegen een andere auto aan reed. Hoe was het mógelijk? Elke keer had ik zelf geen schade, of nou ja, amper. Mijn auto is een oud bakkie. Maar bij de ander was er wel het een en ander stukgegaan. Twee keer had ik kwade mensen op mijn dak gehad en was de afhandeling vervelend verlopen. Mijn vriend had weinig medeleven getoond: hij mopperde vaak dat ik dingen te gehaast en onoplettend deed en vond het mijn eigen schuld.

De tranen sprongen in mijn ogen bij de gedachte aan het commentaar dat ik nu opnieuw zou krijgen. Met zware benen stapte ik uit. En jawel, ik zag dat ik een fikse beschadiging in de blauwe, duur uitziende auto achter mij had gereden. Aan mijn bumper was net als de vorige keren niets te zien. Ik keek om me heen of ik de eigenaar van de auto zag, maar die zat vast ergens binnen: het was doodstil op straat. Ik tuurde om me heen en zag niemand. Achter de ramen die op de plek des onheils uitkeken zag ik geen mens."

Doorrijden

"Het was half twee ’s middags, zou ik... Nog voordat ik die gedachte afmaakte, zat ik in mijn auto. Gehaast reed ik weg. Met bonkend hart, maar vastberaden. Niet weer dat gedoe, ik kon het gewoon niet aan. Als in een roes reed ik naar mijn afspraak bij de mondhygiëniste. Pas daar kreeg ik mijn verstand terug. Wat had ik gedáán?! Ik had schade veroorzaakt en was weggereden!

En ook nog in mijn eigen straat. Ik dacht dan wel dat niemand het had gezien, maar dat wist ik niet zeker. Mogelijk had iemand zelfs kunnen volgen hoe ik de schade had bekeken en vervolgens was weggereden. Ik kromp in elkaar van schaamte.Van wie de blauwe auto was, wist ik niet: ik heb niet veel met auto’s en let er weinig op. Maar hij kon zomaar van een van onze buren zijn, met wie mijn man en ik goed omgaan.”

Lees ook Tim doorbreekt taboe op vruchtbaarheidsproblemen: ‘Mijn zaad is ruk’

Onvolwassen

“De hele behandeling lag ik als verdoofd in de stoel. Geen idee wat de mondhygiëniste bij me deed. Ik voelde alleen mijn hart kloppen, heel hard, uit schuldgevoel. Toch reed ik na afloop niet meteen naar huis. Ik had nog een paar afspraken, die wilde ik niet afzeggen. Bovendien durfde ik niet. Het kwaad was nu toch al geschied. Ik kon moeilijk alsnog een briefje bij de auto achterlaten, of bij alle buren langsgaan. Toch? Onzin, denk ik nu vaak. Dat had ik natuurlijk wel moeten doen. Alles beter dan proberen hiermee weg te komen. Dat dóé je niet, als volwassen vrouw. Maar ik zat in een rare roes van angst en paniek en kon gewoon niet nadenken.

Pas tegen zessen reed ik onze straat weer in. De blauwe auto stond er nog. Ik parkeerde expres een stuk verderop en liep gespannen naar huis. Ik voelde me kwetsbaar, was voorbereid op een scheldkanonnade van deze of gene. "

Lees het verhaal van Annette verder in Flair 39-2022. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: Getty Images

FlairGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden