Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Peter (29): ‘Ik rijd al tien jaar zonder rijbewijs, zelfs met een auto van de zaak’

Peter (29): ‘Ik rijd al tien jaar zonder rijbewijs, zelfs met een auto van de zaak’

Peter (29): ‘Ik rijd al tien jaar zonder rijbewijs, zelfs met een auto van de zaak’

‘Als mijn baas erachter komt, word ik waarschijnlijk op staande voet ontslagen. En toch heb ik nog niets gedaan om dat risico weg te nemen. Ik heb geen rijbewijs, maar wel een auto van de zaak.

Ik kan rijden en doe dat ook, daarom gaat iedereen ervan uit dat ik het bijbehorende papiertje heb. Niet dus. Ik probeer er niet te veel aan te denken hoe verschrikkelijk fout het kan gaan. Mocht ik schade rijden of zelfs een ongeluk krijgen, dan ben ik niet verzekerd. En mijn baas ook niet.

Ik zat voor het eerst achter het stuur toen ik net zestien was. Mijn oom woont in een dorpje in Friesland on had mijn neef zelf leren rijden. Toen ik bij ze op bezoek was, vroeg hij of ik het ook wilde proberen. Mijn oom liet me zien hoe alles werkte en ik kroop achter het stuur. Ik vond het geweldig en nam me voor zo snel mogelijk mijn rijbewijs te halen. Elke keer als ik bij mijn oom was, oefende ik met rijden, na verloop van tijd ook op de openbare weg. Op de snelweg mocht ik niet, dat vond hij te gevaarlijk. De zomer dat ik achttien werd, ging ik naar een rijschool. Na vijf lessen vond mijn instructeur dat ik klaar was om af te rijden, maar dat liep anders. Ik zakte tot vier keer toe voor mijn theorie-examen en toen was mijn geld op.

Ik verhuisde naar Rotter dam om aan mijn studie te beginnen en had geen andere keus dan mijn rijlessen de volgende zomer weer op te pakken. Maar omdat ik rijden zo leuk vond, en het voor mijn gevoel ook onder de knie had, stopte ik er niet mee. Toen een studiegenoot iemand zocht om te helpen met verhuizen, bood ik mezelf aan. Ik reed de auto van zijn vader een paar keer op en neer tussen Brabant en Rotterdam, zonder dat hij wist dat ik geen rijbewijs had. Een paar maanden later ontmoette ik mijn vriendin Christa, die een auto had waar ik geregeld gebruik van maakte. Ook zij ging ervan uit dat ik een rijbewijs had. Het ging allemaal zo gemakkelijk. Toen het zomer werd ging ik liever op het strand liggen dan te proberen dat stomme theorie-examen te halen. Dat zou ik later wel een keer doen, als ik genoeg geld had om het rijexamen net zo vaak achter elkaar te doen als nodig was. Dat is nu tien jaar geleden.

Niemand vraagt er naar

Na mijn studie vond ik een baan als consultant. Ik werkte keihard om te laten zien wat ik kon en mijn baas was onder de indruk. Een jaar geleden had hij een verrassing voor me. Als beloning voor mijn inzet stond er een leaseauto voor me klaar, onderdeel van mijn promotie tot accountmanager. Nog voordat ik iets kon zeggen, overhandigde hij me de sleutels. Mijn baas ging ervan uit dat ik sprakeloos was, omdat ik zo blij was met de promotie. In werkelijkheid schoot toen voor het eerst door me heen dat dit niet oké was en het verschrikkelijk fout kon gaan. Toch hield ik mijn mond. Er werd niet naar mijn rijbewijs gevraagd. En ik had vaak in de auto van mijn baas gereden, dus hem vertellen dat ik geen rijbewijs had leek me geen goed idee. Wel nam ik me voor nu eindelijk weer eens voor dat papiertje te gaan.

Mijn nieuwe baan is heel druk, waardoor ik simpel weg geen tijd heb om naar de rijschool te gaan. Christa klaagt vaak al dat ze me zo weinig ziet. Ze weet nog steeds niet dat ik geen rijbewijs heb. Het is zo gemakkelijk om iedereen voor de gek te houden, er wordt simpelweg nooit naar gevraagd. Ik voel me weleens schuldig. Christa en ik delen alles met elkaar, ze zou het me absoluut niet in dank afnemen dat ik dit voor haar verborgen heb gehouden. Dat is al reden genoeg om de boel nu eindelijk eens te regelen. Ik kom er alleen niet aan toe. Ik vertrek ’s morgens voor zeven uur naar mijn werk en ben elke avond laat thuis. De weekenden en vrije dagen zijn voor mijn vriendin en mijn vrienden. Maar het risico begint wel steeds meer te knagen. Misschien omdat ik ouder word en me beter realiseer wat de gevolgen kunnen zijn. Over vier maanden word ik dertig en ik heb besloten voor die tijd orde op zaken te stellen. Het gaat al zo lang goed, dat het voor mijn gevoel binnenkort wel een keer fout moet gaan. Dat wil ik voor zijn en dan hoeft nooit iemand erachter te komen dat ik jarenlang zonder rijbewijs en onverzekerd heb rondgereden.’

Ook een geheim delen? Mail: redactie@flaironline.nl, o.v.v. Geheim.