Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Oscar (38): ‘Ik durf niet te zeggen dat ik wil stoppen met ivf’

Oscar (38): ‘Ik durf niet te zeggen dat ik wil stoppen met ivf’

Oscar (38): ‘Ik durf niet te zeggen dat ik wil stoppen met ivf’

Oscar: “Van de week kwam Sonja overstuur thuis, omdat er iemand van haar werk zwanger is. Die collega was een half jaar geleden met de pil gestopt en nu is er al een baby op komst. ‘Het is zo oneerlijk!’, riep Sonja uit. Ik sloeg mijn armen om haar heen en probeerde haar te troosten. Haar lichaam schokte van het huilen. Wij proberen al vier jaar een kindje te krijgen, maar het lukt niet. We hebben zes iui-behandelingen achter de rug en twee ivf-pogingen, waarvan er één is uitgelopen op een miskraam.

Nu zijn we bezig met de derde poging. Sonja is al aan het uitzoeken welke buitenlandse ziekenhuizen vrouwen van boven de veertig ivf-behandelingen aanbieden voor een schappelijk bedrag. Ik doe dan alsof ik geïnteresseerd ben, maar eerlijk gezegd is voor mij de grens bereikt.

Als deze ivf-poging mislukt, wil ik ermee stoppen. Ik ben alleen bang dat Sonja dat niet aankan. Al jaren draait haar wereld om zwanger worden. Ik zit dus met een enorm probleem waarover ik met niemand kan praten. En al helemaal niet met degene met wie ik dit juist moet bespreken: Sonja.

Toen ik haar zes jaar geleden ontmoette, begon ze al snel over kinderen. Ze was 33 en haar vorige relatie was stukgelopen, omdat haar ex geen kinderen wilde. Tijdens ons tweede afspraakje zei ze al: ‘Als je geen kinderwens hebt, hoor ik het graag meteen. Dan ga ik deze relatie helemaal niet aan.’ Ik was gek op haar en zei daarom dat ik ook kinderen wilde. In werkelijkheid had ik er tot op dat moment nooit over nagedacht.

Een half jaar nadat ik bij Sonja was ingetrokken, stopte ze met de pil. Zij maakte zich zorgen toen ze niet snel zwanger werd, ik vond het wel prima. We hadden allebei een leuke baan en verdienden goed. In het weekend gingen we zeilen of spraken af met vrienden. Na een jaar ging ze naar de huisarts en daarmee stapten we de medische molen in. Mijn sperma werd onderzocht, Sonja werd binnenstebuiten gekeerd. Conclusie van al die onderzoeken: onbegrepen infertiliteit. Er was geen medische reden waarom Sonja niet zwanger werd.

De arts raadde ons iui aan en om Sonja’s vruchtbaarheid op te krikken, moest ze medicijnen slikken. Daar reageerde ze sterk op: ze kreeg opvliegers en werd ’s nachts drijfnat wakker. Overdag was ze zo geïrriteerd dat ze van elke mug een olifant maakte en in seks, wat nu geen ‘verplicht nummer’ meer was, had ze bijna nooit meer zin. Ze leefde van eisprong tot eisprong en elke keer als ze ongesteld werd, stortte haar wereld in. Ik stond erbij, keek ernaar en kon niets doen.

Na de iui-behandelingen gingen we over op ivf. Ze raakte zwanger, maar kreeg na elf weken een miskraam. Ik vond het erg jammer, maar was er niet kapot van. Sonja raakte in een soort depressie. Het enige waarvoor ze nog interesse had, was een ivf forum op internet waar ze kletste met vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten. Ik probeerde me juist te richten op dingen die niets met zwanger worden te maken hadden en dat botste soms behoorlijk.

Lees ook
Barend (41): ‘Ik leerde al heel jong dat een man die groot geschapen is, meer aanzien heeft’

De ivf-poging daarop leverde geen zwangerschap op en nu zijn we dus bezig met de derde poging. Wat mij betreft de laatste. Ik wil weer een leven hebben en ben het zat om alleen maar bezig te zijn met zwanger worden. Soms moet je je bij een situatie neerleggen. Ik ben ervan overtuigd dat je ook zonder kinderen een waardevol leven kunt hebben. En die zorg behoefte kun je wel ergens anders kwijt.

Bovendien blijkt uit onderzoeken dat de kans op een zwangerschap gezien Sonja’s leeftijd steeds kleiner wordt. Omdat dit de laatste behandeling is die we vergoed krijgen, gaat ‘een volgende keer’ ook nog eens veel geld kosten. Allemaal goede redenen om ermee te stoppen.

Ik durf het Sonja alleen niet te vertellen. In feite vraag ik haar een streep door haar grootste droom te zetten. Ik weet niet of ze die teleurstelling aan kan en ik wil haar geen pijn doen. Daarom houd ik mijn mond als ze begint over een behandeling in een Belgisch ziekenhuis of een wonderdokter in Italië. Voorlopig hoop ik dat ik haar niet teleur hóef te stellen. Als deze ivf-poging slaagt, houdt Sonja over een maand of negen ons kind in haar armen.”

Ook een geheim delen? Mail: flair@dpgmedia.nl, o.v.v. Geheim.

Beeld: Getty Images