Mannengeheimen Leon Beeld Getty Images
Mannengeheimen LeonBeeld Getty Images

PREMIUM

Leon (27): ‘Over een paar maanden word ik voor de eerste keer vader, maar ik ben dan werkloos’

Leon (27): “Alles in mijn leven liep op rolletjes. Een prachtig koophuis, de liefste vrouw van de wereld, een leuke baan en over een paar maanden word ik voor de eerste keer vader. Mooier kon het niet, totdat mijn baas op een dag doodleuk tegen me zei dat hij geen werk meer voor me had. Het ging allemaal wat minder met het bedrijf en omdat ik een jaarcontract had wat niet verlengd werd, zou ik over een maand werkloos zijn!”

“Dit had ik totaal niet zien aankomen. Ik had een goede werkrelatie met mijn baas, maar hij kon niet anders. Hij moest ook om zijn financiën denken, was zijn reactie. Omdat Mariska zich altijd al snel druk maakt en ik niet wilde dat ze onnodig stress zou hebben nu ze net vier maanden zwanger was, heb ik haar niets verteld. Ik was ook in de veronderstelling dat ik zo weer een nieuwe baan zou vinden. Als hypotheekadviseur moest dat toch geen probleem zijn?”

Afwijzingsbrieven

“Diezelfde dag nog verstuurde ik drie sollicitatiebrieven. De afwijzingsbrieven - allemaal via mail, zodat Mariska er niet achter zou komen!- waren er een week later. De reden werd niet genoemd, maar het viel me zwaar tegen.

De einddatum bij mijn oude baan kwam in zicht en ik wilde het liefst meteen bij een nieuwe werkgever beginnen. Dan kon ik Mariska ook gewoon vertellen wat er was gebeurd. Ze zou dan wel even schrikken, maar door het goede nieuws hoefde ze zich dan geen zorgen te maken”

Nog steeds werkloos

“Maar die nieuwe baan bleek toch een stuk lastiger te vinden dan ik dacht. Met nog een week te gaan, ben ik daarom maar naar het uitzendbureau gegaan. Daar hadden ze geen vacatures in mijn branche, maar natuurlijk wel genoeg ander werk. Maar daar wilde ik nog helemaal niet aan denken. Dus ging ik via internet weer op zoek naar een passende functie.

Die week heb ik twaalf sollicitaties per mail verstuurd. Niet allemaal de leukste banen, maar ik moest toch wat. Bij twee bedrijven werd ik uitgenodigd. Het gaat goed komen, dacht ik toen, maar helaas ging ik niet door naar de volgende ronde. De andere kandidaten hadden zogezegd ‘betere papieren’.”

Geen diploma

“Bij mijn eerste werkgever had ik me intern opgewerkt en de overstap naar mijn huidige baan was eigenlijk vrij gemakkelijk gegaan. Na jaren bij dezelfde baas wilde ik wel eens wat anders en deze functie was het weer een salarisschaal hoger. Ik paste in het team en dus werd ik aangenomen, ook al had ik geen diploma.

Het zag er naar uit dat ik nu weer helemaal onderaan de ladder moest beginnen, dus ook met een minder salaris genoegen moest nemen. Mijn laatste werkdag brak aan en ik had nog steeds geen andere baan.

Ik heb op het punt gestaan Mariska alles te vertellen, maar juist op dat moment had zij al veel stress vanuit haar eigen werk. Na de bevalling wilde ze minder gaan werken en hoewel haar baas daar in eerste instantie heel positief op had gereageerd, begon zij nu terug te krabbelen. Mariska wilde twee dagen gaan werken, maar haar baas vond dat ze toch minimaal drie dagen moest blijven werken voor de continuïteit in het bedrijf. Mariska kon mijn probleem er nu echt niet bij hebben!”

Callcenter

“De maandag daarop ben ik zoals altijd gewoon naar mijn werk gegaan. Althans, dat dacht Mariska. In werkelijkheid ben ik naar een vriend gegaan en heb daar de hele dag alle vacaturesites nog maar eens afgestruind. Opnieuw gingen er drie sollicitatiebrieven de deur uit. En weer kon ik alleen maar afwachten.

Ook ben ik nog een keer naar het uitzendbureau gegaan om te kijken of er een tijdelijke functie beschikbaar was. De vaste lasten moeten immers toch betaald worden! Twee weken heb ik niets gedaan en toen ben ik begonnen als verkoper bij een callcenter. Ik vond het verschrikkelijk, maar ik moest wel.”

Spaargeld geslonken

“We hadden behoorlijk veel geld uitgegeven aan de babykamer en ons spaargeld was daardoor behoorlijk geslonken. Op het werk van Mariska liepen de gemoederen intussen hoog op. Twee dagen werken was gewoon niet meer bespreekbaar, het was drie dagen of op zoek naar een nieuwe baan. Mariska was in tranen en maakte zich veel te druk en daarom heb ik haar gezegd dat ze maar op zoek moest gaan naar iets anders. Dat is nu vijf weken geleden en ze heeft nog niets gevonden. Net als ik.”

Alleen van mijn salaris

“Wel mag ik volgende week voor een tweede gesprek komen. Helaas niet voor dezelfde functie als die ik had, maar inmiddels ben ik al bij als ik überhaupt weer werk vind! Mariska blijft zo lang ze geen andere baan heeft, wel bij haar oude werkgever in dienst. Ook al betekent dit, dat ze straks dan drie dagen moet gaan werken. Mariska wilde eigenlijk liever tijdelijk even helemaal stoppen met werken. We konden volgens haar best een tijdje van mijn salaris alleen rondkomen.

Maar dan zou ze ook niet doorbetaald krijgen tijdens haar zwangerschapsverlof en dus besloot ze, ware het tegen haar zin, toch door te blijven werken. Maar na de bevalling drie dagen werken, gaat ze nooit volhouden! Mariska wil veel tijd doorbrengen met de baby. Dat gun ik haar ook.

Ik hoop maar dat we allebei snel een nieuwe baan vinden, liefst voordat de baby er is, zodat we straks zorgeloos van de kraamtijd kunnen genieten!”

Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Redactie FlairGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden