Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Kasper (26): ‘Een droombruiloft vind ik zonde van het geld’

Kasper (26): ‘Een droombruiloft vind ik zonde van het geld’

Kasper (26): ‘Een droombruiloft vind ik zonde van het geld’

“Al jaren zeurt Irene over trouwen. Ik heb dat erg lang genegeerd. Mijn ouders zijn gescheiden, daardoor zie ik de meerwaarde van een huwelijk niet. Ik hou al acht jaar lang ontzettend veel van Irene en hoop dat ik altijd bij haar mag blijven. Dat papiertje brengt daar geen verandering in. Irene wist dat en had zich erbij neergelegd.

Althans, dat dacht ik. Maar toen haar beste vriendin ging trouwen en Irene ceremoniemeester was, zag ik hoe gelukkig het organiseren van die bruiloft haar maakte. Ze kon uren praten over trouwjurken en tafelschikkingen. Op dat moment besloot ik niet langer zo koppig te zijn en haar toch ten huwelijk te vragen. Ze was in tranen en bleef maar vragen of ik het echt meende. Ik was blij dat dit haar zo gelukkig maakte en tot de dag van vandaag heb ik geen spijt van mijn aanzoek.

Wel heb ik wat ‘voorwaarden’ op tafel gelegd. We zouden het simpel houden: trouwen in het gemeentehuis met alleen wat familieleden en goede vrienden, daarna een barbecue in de tuin. Irene werkt parttime in de kinderopvang en ik ben administratief medewerker bij een bouwbedrijf. Erg breed hebben we het niet en ik had weinig zin om tienduizend euro uit te geven een droombruiloft, oftewel één dag feest. Volgens mij vond Irene het prima, zolang zij maar kon schitteren in een witte jurk.

Op de bruiloft van haar beste vriendin vertelde Irene aan iedereen dat zij de volgende bruid zou zijn. Ik vermaakte me ondertussen prima met de caipirinha’s die op het feest geschonken werden. De volgende morgen werden we wakker in het hotel waar we na de bruiloft bleven overnachten. Ik had ontzettende hoofdpijn, maar Irene was de vrolijkheid zelve. Omdat ze ceremoniemeester was, was zij vrijwel de hele avond nuchter gebleven. Normaal kan ze soms een beetje kribbig zijn als ik te veel drink, maar nu overlaadde ze me met knuffels en kusjes.

Opeens zei ze: “Wat dacht je van Zanzibar? Of wil je liever naar de Malediven?” Ik vond het al wat vreemd, normaal gaan we in de zomer altijd naar het vakantiehuisje van haar ouders in Frankrijk. “Ik ben zo blij dat we toch een sprookjesbruiloft krijgen”, ging Irene verder. “Ik hoopte al dat je van gedachten zou veranderen, in het gemeentehuis trouwen is helemaal niet romantisch!” Onder de douche heb ik geprobeerd me te herinneren wat er de vorige avond allemaal was gebeurd, maar het was één zwart gat.

Gelukkig vertelde Irene bij de brunch het hele verhaal aan de andere gasten. Tijdens de laatste dans schijn ik in haar oor gefluisterd te hebben dat ik haar ook de droombruiloft van haar leven wilde bezorgen en dat we zouden trouwen op een tropisch eiland van haar keuze. Ik word wel vaker emotioneel van alcohol, dus eigenlijk verbaast het me niets. Ze zag er ook zó mooi uit die avond. Ik kon het natuurlijk niet maken om, waar iedereen bij was, mijn woorden terug te nemen. Maar ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan.

Lees ook
Onno (39): ‘Als ik voor mijn werk in het buitenland ben, heb ik seks met andere vrouwen’

Inmiddels zijn we drie maanden verder en is Irene als een gek bezig met de voorbereidingen. Er gaat geen dag voorbij dat ze het niet heeft over onze ‘droombruiloft’, die in principe rond de Kerst moet plaatsvinden. Ze twijfelt nog tussen de Malediven en Mauritius. Ook slingeren overal tijdschriften rond met trouwjurken in de prijsklasse van een compleet maandsalaris. Ik heb Irene nooit opgebiecht dat ik me niets van die avond kan herinneren. Ze is zo blij met deze bruiloft, ze zal nooit meer tevreden kunnen zijn met een ceremonie in het gemeentehuis.

Wel probeer ik af en toe voorzichtig te opperen dat we zo’n dure droombruiloft eigenlijk niet kunnen betalen. En dat Spanje of Italië ook best tropisch is. Maar ze is niet meer van gedachten te veranderen. Inmiddels proberen we zo veel mogelijk te besparen. We gaan niet op vakantie en de geplande nieuwe badkamer is geschrapt, net als avondjes uit, nieuwe kleren en mijn seizoenskaart voor het voetbal.

Ik vind het nog steeds grote onzin om zo veel geld uit te geven aan één mooie dag. Aan de andere kant: ik weet zeker dat ik Irene hiermee de gelukkigste vrouw op aarde maak en dat is me ook wat waard. Maar ik kijk tegenwoordig wel heel goed uit dat ik niet meer zo veel drink.”

Ook een geheim delen? Mail: redactie@flaironline.nl, o.v.v. Geheim.