Harold (33): 'Ik grap dat ik trots ben op de omvang van mijn buik, maar eigenlijk baal ik ervan dat ik dik ben' Beeld Getty Images
Harold (33): 'Ik grap dat ik trots ben op de omvang van mijn buik, maar eigenlijk baal ik ervan dat ik dik ben'Beeld Getty Images

Harold (33): 'Ik grap dat ik trots ben op de omvang van mijn buik, maar eigenlijk baal ik ervan dat ik dik ben'

Harold (33): "Ik denk niet dat mensen in mijn omgeving mij als onzeker persoon zien. Maar ik ben bijna veertig kilo zwaarder dan maximaal bij mijn 1 meter 75 zou horen. Ik zit er erg mee dat ik dik ben. In mijn omgeving is niemand zich daarvan bewust, omdat ik me er niet naar gedraag. Ik maak er zelfs grappen over alsof ik trots ben op de omvang van mijn buik. Het is een beproefd recept: grappen maken over je eigen tekortkomingen, zodat anderen dat niet meer hoeven te doen."

Elke dag dik

"Er gaat geen dag voorbij dat ik in mijn hoofd niet met mijn lichaam bezig ben. Soms gebeurt dat alleen al als ik naast iemand in de trein zit en zie hoeveel dikker en ronder mijn benen en knieën zijn vergeleken met m'n buurman. Ook als ik bijvoorbeeld langs een etalageruit loop en mezelf in de spiegeling zie, schiet vaak door mijn hoofd: wat ben ik dik. Dan baal ik daar toch weer even van.

Het raakt mij ook als anderen opmerkingen maken over mijn gewicht. Of dat nou bedoeld is als grap of dat het per ongeluk gebeurt tijdens een gewoon gesprek. Ik word dan ongewild met mijn lijf geconfronteerd en daar kan ik me meteen weer onzeker en chagrijnig door voelen. Maar dat verberg ik.

Als ik zélf opmerkingen maak over mijn buik heb ik het gevoel dat ik het ook zelf in de hand heb. Dan voel ik me er niet rot onder. Ik doe het vaak. Dan zeg ik dat ik heel hard heb moeten werken om zo'n mooie, grote bierbuik te krijgen. Of dat vrouwen voor een relatie met mij moeten gaan, omdat ze dan ander halve man voor de prijs van één krijgen. Ik weet dat dit gewoon maniertjes zijn om de boel te bagatelliseren. En om anderen de wind uit de zeilen te nemen."

Ik wil geen medelijden

"Ik vind het prettig als mensen in mijn directe omgeving denken dat ik niet met mijn gewicht zit. Soms doen collega's in gezelschap lollig over mijn dikte. Als ze zouden weten dat me dat raakt, maakt me dat kwetsbaar en ik wil geen makkelijke prooi zijn. Ook mijn goede vrienden denken dat het me allemaal weinig kan schelen. En dat houd ik graag zo. Ik zou er niet tegen kunnen als zij medelijden met me krijgen.

Maar ik vind het wel vervelend dat ik me soms aan de groep onttrek. 's Zomers met zijn allen naar het strand? Echt niet dat ik meega! De laatste keer dat ik in zwembroek aan het strand lag, is vijftien jaar geleden. Ik wil mijn blote lijf niet aan de wereld tonen. Dan lig ik daar toch maar de hele tijd bewust van mijn lichaam te zijn. Heel vervelend. Ik zou het gevoel hebben dat constant alle blikken op mij zijn gericht.

Tegen mijn vrienden zeg ik altijd dat ik niet van het strand hou, maar het tegendeel is waar. Ik vond het juist heerlijk om in de zon te liggen. En vooral met hen zou ik dat super gezellig vinden, maar niet als iedereen mijn 'zwembanden' kan zien. Dan blijf ik tien keer liever thuis, al voel ik me dan wel eens eenzaam."

Onzeker bij vrouwen

"Met vrouwen ben ik vooral in het begin nogal onzeker. Ik ben ervan overtuigd dat je ook als dikkerd een relatie met een leuke vrouw kunt krijgen. Dat weet ik uit ervaring: tot een jaar geleden heb ik twee jaar een fijne relatie gehad. Vrouwen zijn volgens mij over het algemeen toch meer gefocust op iemands persoonlijkheid dan op uiterlijk. Ik denk dat voor veel vrouwen humor belangrijker is dan een goed en gespierd lijf. En humor heb ik zeker. Ik merk sowieso dat mensen mij een leuk en grappig persoon vinden. Daar ligt het niet aan.

Toch durf ik nooit het initiatief te nemen om met een leuk contact een stap verder te brengen. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat mijn omvang vrouwen afschrikt. Daarom ben ik altijd bang dat ze mij vooral als maatje zien en niet als potentiële minnaar. Pas als ik eenmaal met een vrouw gezoend heb, is die onzekerheid grotendeels weg. Dan weet ik dat ze verder kijkt, dat ze de binnenkant belangrijker vindt dan de buitenkant."

Lees ook Richard (36): ‘Mijn broer en zus weten niet dat ik het medaillon heb van onze overleden moeder’

Altijd dik geweest

"Ik ben nooit de slankste geweest, maar toen ik ging studeren liep het echt uit de hand en werd ik steeds dikker. Ik at vaak ongezond en hing veel in de kroeg. Het vervelendste vind ik dat mensen die ik een tijdje niet heb gezien vaak half verbaasd aan me vragen of ik ben aangekomen. Dan voel ik me nog slechter dan als mensen er gemene opmerkingen over maken. Want als goedgezinde mensen erover beginnen, moet het wel heel erg opvallen. Ik maak er dan maar weer een grap over, maar vanbinnen doet het pijn. Dan baal ik weer dat ik er niet uitzie zoals ik zou willen.

Ik hou van lekker eten en drinken, maar ik haat sport. Ik heb wel eens geprobeerd om fanatiek te sporten, maar vroeg of laat komt altijd de klad er weer in. Ik moet gewoon veel beter op mijn voeding letten, dat weet ik. Ik hoef ook echt geen super strakke adonis te zijn, maar voor een normaal lijf zou ik tekenen."

Ook een geheim delen? Mail: flair@dpgmedia.nl, o.v.v. Geheim.

Beeld: Getty Images

FlairGetty Images

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden