Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Hans kickt op snel rijden: ‘Elke 5 weken een boete, sparen voor onze bruiloft lukt zo niet’

Hans kickt op snel rijden: ‘Elke 5 weken een boete, sparen voor onze bruiloft lukt zo niet’

Hans kickt op snel rijden: ‘Elke 5 weken een boete, sparen voor onze bruiloft lukt zo niet’

‘Elke keer als ik mijn vriendin Anneke gelukzalig zie bladeren in een trouwblad, vind ik mezelf een enorme eikel. Dan zie ik haar gezicht stralen en wijst ze me enthousiast op locaties voor een fotoreportage.

En vraagt ze me naar mijn mening over bepaalde jurken. Ik baal ervan dat ik nog steeds geen ring om haar vinger kan schuiven en dat ik ook nog niet zie wanneer dat een, twee, drie gaat gebeuren. Want anders dan we hadden afgesproken, kom ik maar niet met mijn deel van het spaargeld voor onze bruiloft over de brug. Vorig jaar heb ik An op Kreta in een overmoedige bui ten huwelijk gevraagd. Het was het perfecte moment: ondergaande zon, lekker ouzootje op het terras en kaarslicht. Natuurlijk zei ze ja, na vier jaar samenwonen wilde ze niets liever. Maar ik heb Anneke wel gezegd dat ik haar nog niet meteen die droombruiloft met alles erop en eraan kon geven. Daarvoor moesten we eerst sparen.

Dus besloten we ieder elke maand rustig aan te doen en dat wat we van ons beider salaris na aftrek van de vaste kosten overhielden, te storten op onze gezamenlijke rekening. Pas als we 7000 euro hadden gespaard, zouden we een definitieve datum prikken. Op zich een prima plan. Anneke is ook trouw aan het sparen geslagen, alleen mijn bijdrage tikt nauwelijks aan. Ik werk als bouwvakker en mijn loon verschilt per maand. Ik heb diverse toeslagen die te maken hebben met de temperatuur en het gevaar van het werk. Ook klus ik weleens zwart bij. Op zich zou ik best een behoorlijk bedrag kunnen storten, mits ik niet zo vaak veel en veel te hard zou rijden. Ik sponsor het Centraal Justitieel Incassobureau, in plaats van onze spaarrekening.

Oeps

Dat over de weg scheuren doe ik al zo lang ik mijn rijbewijs heb. Mijn eerste auto was een twaalfdehands golfje en nu -tien jaar later- rijd ik nog steeds in een Volkswagen Golf, alleen een veel nieuwere uitvoering, maar nog steeds bloedsnel. En dat vind ik heerlijk. Daar waar ik kan, probeer ik harder te rijden dan officieel is toegestaan. Op de A4 vanuit Den Haag waar mijn ouders wonen terug naar Amsterdam, mag je op brede stukken niet harder dan 100 kilometer per uur, maar in de avonduren rijd ik daar meestal 140. Onzin om daar met een slakkengangetje te rijden als er bijna geen ander verkeer is. Ik hou sowieso van opschieten, kan heel moeilijk tegen mensen die met 110 op de linkerbaan blijven hangen. Ja, ik ben een klever die zo iemand van de weg af tracht te krijgen. Wel let ik ondertussen op verdekt opgestelde onopvallende politiewagens en laserguns en heb ik een illegale verklikker ingebouwd, maar desondanks slipt er toch nog genoeg doorheen.

Gemiddeld valt er om de vijf, zes weken een envelop met de letters CJIB op de mat. Het teken dat ik toch weer ben geflitst. Omdat ik vroeger thuis ben dan Anneke, die tot half zes werkt, kan ik die enveloppen onderscheppen. Zo weet ze niet waar ik mijn zuurverdiende geld heenbreng. Meestal variëren die verkeersboetes tussen de 60 en 250 euro, met af en toe een uitschieter. Zo ben ik laatst betrapt op niet handsfree telefoneren. Ik werd door een motoragent staande gehouden. Ik vond het zo oneerlijk, omdat ik echt alleen maar keek wie me had gebeld, dat ik die boete ‘vergat te betalen, Inmiddels is die opgelopen tot ruim 300 euro, met rente en extra boetes. Doodzonde natuurlijk!

En als ik zie hoe graag Anneke wil trouwen, doet het helemaal pijn. Ik vrees dat ik zonder mijn gerace al zeker een kleine 200 euro per maand meer had kunnen storten. Nu lieg ik tegen Anneke over te weinig werk en ingekrompen toeslagen, om zo mijn geringe deel te verantwoorden en daardoor vind ik mezelf een nog grotere ellendeling. Om haar tegemoet te komen, heb ik een stukadoors- en verfklusje aangenomen bij de zwager van een collega van me. Dat gaat me een heleboel geld opleveren. Als het goed is, pak ik er zo 2500 euro mee. Dat het me de komende weken bijna elke vrije avond kost, heb ik er graag voor over. Met een beetje geluk kan ik dat hele bedrag
overmaken naar de gezamenlijke spaarrekening en komt onze trouwdag een stuk dichterbij. Anders zie ik het nooit gebeuren Want beloven dat ik me vanaf nu aan de toegestane snelheid zal houden kan ik niet. Daarvoor is het indrukken van het gaspedaal net even te lekker’.

Ook een geheim delen? Mail redactie@flaironline.nl, o.v.v. Geheim.