Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Hij Zij > Bij de relatietherapeut: ‘Dan heb je alles, kinderen, vrouw, droomhuis… en toch laat je dat uit je handen vallen’

Bij de relatietherapeut: ‘Dan heb je alles, kinderen, vrouw, droomhuis… en toch laat je dat uit je handen vallen’

Bij de relatietherapeut: ‘Dan heb je alles, kinderen, vrouw, droomhuis… en toch laat je dat uit je handen vallen’

Elke week komt iemand uit de praktijk van relatietherapeut Marcelino Lopez in Flair aan het woord over zijn of haar problemen. Via de QR-code lees je nu online hoe het verder is gegaan.

Rianne: ‘Na het gesprek bij Marcelino voelde het alsof ik weer lucht kreeg. Letterlijk, ik merkte dat ik beter kon ademhalen. De afgelopen tijd was zo stressvol. Ongelooflijk, hoe Nils en ik dit hebben laten escaleren. Alle ellende lag nu tenminste open en bloot op tafel, en we konden er niet voor weglopen.’

‘Waar ik nu achter ben is dat ik niet de enige was die zich alleen en onveilig voelde. Nils ervoer mijn constante onvrede ook als bedreigend. We riepen dat gevoel dus bij elkaar op. Het lukte ons iet dat samen te doorbreken. Het verschil met eerst is dat we nu met elkaar kunnen praten zonder dat het direct gespannen of vervelend wordt. Nils gaat het niet meer uit de weg als ik mijn onvrede uit of een lastige vraag stel.’

‘Maar goed: alleen praten lost niet direct iets op. De grote vraag was natuurlijk: wat gaan we concreet doen? We hebben afgesproken dat we het komende jaar geen grote veranderingen gaan forceren. Ik ben zwanger en heb behoefte aan een thuis – met Nils. Terug verhuizen naar de stad – met óf zonder Nils – voelde voor mij steeds meer als een reële optie, maar die optie is nu van de baan. Ik ga Friesland écht een kans geven. Daarin geef ik Nils trouwens gelijk: tot nu toe heb ik daarvoor ook niet mijn best gedaan om daar echt te aarden. Nils gaat mij daarbij wel meer steunen.’

‘Onze relatie voelt door alle ellende nog steeds een beetje wankel, maar ik denk dat Nils en ik zo geschrokken zijn van hoe slecht het ging dat we nu allebei meer ons best doen. Zo’n crisis willen we allebei nooit meer. Ondanks alles houden we van elkaar en willen we samenzijn.’

Nils: ‘In de auto terug waren we een stuk relaxter en liever naar elkaar. We konden ook weer lachen samen –  alsof we elkaar na lange tijd weer opnieuw gevonden hebben.’

‘Door alles zo rauw en eerlijk uit te spreken, zag ik ook hoe dicht we eigenlijk bij een breuk zaten. Dat voelde ineens heel dichtbij en daardoor wist ik zeker dat dát het allerlaatste is wat ik wil. Dat voelt zó leeg. Ik kan hartstikke koppig zijn, maar ik werd  verdrietig van het idee dat wij uit elkaar zouden kunnen gaan. Ook voor Pien… en ons kleintje dat op komst is. Wat een falen zou dat zijn: dan heb je eigenlijk alles wat je wilt… kinderen met de vrouw van wie je houdt, een droomhuis… en toch laat je dat uit je handen vallen.’

‘Omdat ik zelf ook niet wist hoe ik de situatie nog positief kon veranderen was ik letterlijk gewoon aan het wachten tot er iets in Rian zou veranderen. Maar dat gebeurde nooit. We zaten gewoon helemaal vast. Het lijkt erop alsof we die impasse nu doorbroken hebben.

Ja, ik ben eigenlijk wel trots op ons… dat we deze crisis overleefd hebben. Voorlopig in ieder geval. Ik geloof niet in God, maar anders zou ik hem op mijn blote knietjes danken dat Rian het nog een wil proberen. Met mij, in Fryslân. Ik denk niet of ik de stad zou trekken.’

‘Wel realiseer ik me dat ik meer mijn best moeten om Rian zich thuis te laten voelen. Haar vaker direct betrekken bij mijn plannen. Sowieso mag ik meer communiceren en tijd maken voor haar.’