artikelbeeld Column Yuki Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column YukiBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Yuki: ‘Wat was die stewardess een kutwijf’

Het is 04.00 uur in de nacht, mijn wekker gaat. Snel stappen Lizzy en ik uit bed, het vliegtuig vertrekt om 06.00 uur. Ik loop naar Jaggers kamer en maak haar wakker. Ze is nooit blij als haar slaap wordt onderbroken.

“We gaan op vakantie, naar Ibiza,” fluister ik in haar oor. “Pizza,” fluistert ze terug. De koffers had ik gisteren al in de auto gezet, de reiskoffer van ons hondje Kuma nog even pakken en dan met een baby, een peuter, een hond en twee slaperige ouders naar Schiphol. “Ik heb het paspoort van Suki, heb jij Jaggers paspoort?” vraag ik. “Ja, heb ik,” antwoordt Lizzy.

We rijden naar Schiphol. In de rij voor de incheckbalie moet een jochie van een jaar of acht overgeven. “Komt door de spanning,” zegt zijn paniekerige moeder. Ik geef ze wat vochtige doekjes van de baby om het op te ruimen. We zijn aan de beurt, het is 04.45 uur. Koffer één en twee. “Wilt u uw handbagage inchecken? Dat scheelt ruimte in het vliegtuig.” We stemmen in.

“Mag ik dan de reistas van de hond even controleren en heeft u het hondenpaspoort voor mij?” Op het moment dat de stewardess het woord ‘hondenpaspoort’ uitspreekt, weten Lizzy en ik: we zijn het vergeten. Vanaf dat moment gaat het snel.

Ik ren naar buiten en spring in de eerste de beste taxi, bij een jonge chauffeur die best even extra gas wil geven. Het is 05.00 uur als ik thuis het paspoort van Kuma uit de la trek. En 05.01 uur als ik weer in de taxi zit. Om 05.17 uur kom ik erachter dat Schiphol ’s ochtends alle deuren dichthoudt, dus moet ik via vertrekhal 2, naar vertrekhal 1 rennen.

Ik kijk op mijn horloge: 05.20 uur. Bij de balie staan mensen hun koffer in te checken, Lizzy staat met een verdrietig gezicht naast hen. “We mogen niet meer mee,” zegt ze. “Niet meer mee? De vlucht gaat pas over veertig minuten.” “Wij mogen nog wel mee, maar de hond niet meer. Ze kan alleen ons nog inchecken, het is blijkbaar te laat voor de hond.”

Ik kijk naar de stewardess, ik schat haar een jaar of 25, ze kijkt verveeld en ongeïnteresseerd en zegt op een denigrerende toon: “Ja, u bent te laat. Gaat u mee zonder hond?” “Ik kan de hond hier toch moeilijk aan een paal binden?” “Dan wordt uw bagage van boord gehaald, meneer.” “Duurt dat niet veel langer?” “Meneer, kunt u opzij stappen?”

Ze wuift een paar keer met haar hand, alsof ze ongedierte uit de lucht slaat. En zo laat ze me me ook voelen: als ongedierte. Met twee kinderen, een hond en een verdrietige vriendin zit ik te wachten tot onze koffers uit het vliegtuig zijn gehaald. “Het is onze eigen schuld, ik weet het,” zucht ik. “Maar wat was die stewardess een kutwijf.” “Ja, geen Ibiza,” zucht Lizzy. “Geen pizza,” zucht Jagger.

Deze column van Yuki komt uit Flair 3-2023. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Yuki Kempees (36), MC van Kris Kross Amsterdam, is daarnaast schrijver en columnist. In 2021 was hij net vader geworden van dochter Jagger (1), toen hij meedeed aan Expeditie Robinson. In 2022 is zijn verloofde Lizzy van der Ligt bevallen van hun tweede dochter Suki (0).

Yuki KempeesDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden