artikelbeeld Column Yuki Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column YukiBeeld Dorian Jurne

PREMIUMColumn

Yuki: ‘Nog drie weken, dan heb ik twee dochters. Ik schrik ervan’

In onze woonkamer ligt Lizzy op de bank in een grijs joggingpak, naast haar zit Jagger en weer naast haar ligt de hond. “Lekker met de meiden op de bank,” zegt ze als ik binnenloop. “Nog even en dan is er nog een meisje bij.”

Hardop tel ik de dagen en eindig op éénentwintig. Nog precies drie weken, dan heb ik twee dochters. Ik schrik ervan.

Bij de eerste zwangerschap was ik exact op de hoogte van de ‘weken’, toen was de voorbereiding totaal anders. Rond deze tijd stond bij de deur de ‘go bag’, dat is een tas gevuld met spullen voor in het ziekenhuis. De baby kon tenslotte elk moment komen.

In de auto zat het kinderstoeltje en in mijn hoofd zat de route naar het ziekenhuis. Thuis was alles klaar, de babykamer was in thema, met het bedje, de commode, doeken, luiers, flesjes, speentjes, sokjes zo klein dat ze over mijn vingers schoven en mutsjes, natuurlijk, een pasgeboren baby kan zijn eigen hoofd nog niet warm houden. Enfin, je begrijpt me; alles was helemaal klaar voor de komst van ons eerste kind. En nu? Tja, nu… Helemaal niks.

Hoe kan mijn houding tegenover een tweede zo ontzettend verschillen van de eerste? Natuurlijk, op basis van ervaring filter je de absolute benodigdheden. Maar de babykamer? Ach, de eerste vier maanden slaapt ze toch bij ons op de kamer. Doeken? Die liggen nog ergens onder in de kast van Jagger, net zoals de sokjes, de mutsjes en alle andere benodigdheden die pas sinds een jaar opgeborgen liggen.

De voortgang dan? Bij Jagger miste ik geen echo, ik wilde weten of alles goed zat, elke verandering voelde als een aardverschuiving, elke fase van de zwangerschap als een hoofdstuk dat ik moest hebben gelezen om de clue van het verhaal te begrijpen. Dat is nu wel anders.

Niet dat ik minder geïnteresseerd ben, ik wil nog elke keer weten of alles goed zit en wat voor groei ze doormaakt, maar als ik eens moet werken en Lizzy geeft me de resultaten door via de telefoon, is dat ook prima. Ik ben en voel me veel relaxter.

Mijn gedachten glijden af naar mijn jeugd, waarin ik ook de tweede was. Mijn oudere zus werd nauwlettend in de gaten gehouden, haar schoolprestaties lagen voor mijn gevoel meer onder de loep en toen ze ouder werd, moest ze elk jaar vechten voor het recht om laat thuis te komen. Ik, de eeuwige tweede, huppelde er frivool achteraan. Lekker cruisend op de door mijn zus vrijgevochten gebaande paden. Het maakte mij veel meer een vrije vogel.

“Waar denk je aan?” vraagt Lizzy, als ze me ziet staren. “Niks schat, maar ik ga wel de kinderkamer in orde maken. Anders krijgen we straks ook zo’n vrije vogel.”

Deze column van Yuki komt uit Flair 49-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Yuki Kempees (36), MC van Kris Kross Amsterdam, is daarnaast schrijver en columnist. In 2021 was hij net vader geworden van dochter Jagger (1), toen hij meedeed aan Expeditie Robinson. Yuki is verloofd met Lizzy van der Ligt, zij is zwanger van nummer twee.

Yuki KempeesDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden