artikelbeeld Column Yuki Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column YukiBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Yuki: ‘Mijn lichaam vult zich met een gevoel van warmte, enthousiasme en pure jaloezie’

Mijn buurman heeft een Porsche. Dagelijks loop ik er langs als ik de hond uitlaat. Dan staat die Porsche daar voor zijn huis, de lak weerspiegelt het licht in mijn ogen en mijn hele lichaam vult zich met een gevoel van warmte, enthousiasme en pure jaloezie.

Toen ik nog klein was en er nog geen sociale media bestonden, werd ik eigenlijk zelden beïnvloed door kapitalisme. Op televisie speelde destijds de serie The Dukes of Hazzard, waarin twee boerenkinkels elke avond de dag redden. Zij reden in een oranje Dodge Charger. De Dodge deed me niet zo veel, maar de schurk van de serie verplaatste zichzelf in een witte Porsche. Ik weet inmiddels dat het een Cadillac was, maar mijn liefde voor Porsches is toen wel ontstaan.

Nu, dertig jaar later, loop ik nog steeds verliefd langs de Porsche en zie ik mezelf in gedachten in mijn Porsche stappen en wegrijden. Iedereen inhalend op de weg, naar het strand of zo, want waar rijd je anders naartoe in een Porsche? Ik open mijn telefoon en zoek naar het Porsche-Instagramaccount. Uren scrol ik door de foto’s van klassiekers tot supersonische bolides die je alleen kunt rijden op een circuit.

De dagen daarop loop ik elke ochtend langs de auto van de buurman en in de supermarkt zie ik in het tijdschriftenvak een Porsche op de cover van een autoblad. Het algoritme van Instagram kent me beter dan mijn eigen moeder, dus wordt me een tijdlijn vol Porsches voorgeschoteld. Als ik met mijn dochter de speelgoedwinkel inloop, valt het me op dat het bijna een Porsche-dealer lijkt daarbinnen. Van kleine schaalmodellen tot grote Porsches waar mijn peuter zelf in kan rijden. En op de weg word ik ineens constant ingehaald door, je raadt het al, Porsches.

Het maakt me chagrijnig. Voortdurend word ik met mijn neus op het feit gedrukt dat ik zelf geen Porsche rijd. Ik word verzwolgen door het effect van de consumptiemaatschappij.

Mijn dochter Jagger wordt bijna twee, ze leert nu echt een beetje communiceren. Onlangs is haar vocabulaire uitgebreid met het woord ‘fiets’. Sinds ze op die van haar neefje zat, herkent ze overal fietsen. Dan wijst ze naar een fietsenrek vol fietsen en zegt ze: “Fiets.” In een boek herkent ze hem ook: “Fiets.” En opa en oma rijden er ook op: “Fiets.”

“Misschien moeten we een fiets kopen voor haar verjaardag,” zegt Lizzy, “ze noemt steeds het woord fiets.” Ik leg Lizzy uit dat onze dochter is gegrepen door de consumptiemaatschappij, dat er hogere machten spelen die haar geobsedeerd maken door de fiets en dat het misschien een fase is die vanzelf weer overgaat.

Lizzy lacht: “Jij met die domme Porsche, dát is een fase. We wonen in Amsterdam, je kunt beter fietsen en zij ook. Ze krijgt een fiets, punt uit.”

Yuki Kempees (36), MC van Kris Kross Amsterdam, is daarnaast schrijver en columnist. In 2021 was hij net vader geworden van dochter Jagger (1), toen hij meedeed aan Expeditie Robinson. Yuki is verloofd met Lizzy van der Ligt, zij is zwanger van nummer twee.

Deze column van Yuki komt uit Flair 48-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Yuki KempeesDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden