artikelbeeld Column Yuki Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column YukiBeeld Dorian Jurne

Yuki: ‘Ik word nooit boos, nooit écht, behalve bij mijn hond’

Ik ben bijna nooit boos. Ik val niet zo vaak uit tegen mensen. Eigenlijk nooit. Althans, we hebben bij Kris Kross A’dam weleens discussies over hoe een show verliep, soms kunnen we het stevig met elkaar oneens zijn, maar meer dan dat is het niet.

Ook thuis heb ik eigenlijk nooit ruzie waarbij ik oncontroleerbaar boos word, sterker nog: de laatste ruzie met Lizzy kan ik me niet eens herinneren, en als Jagger een terror-peutertje wordt en op de grond gaat liggen in het gangpad van de supermarkt, verlies ik ook nooit echt mijn geduld. In kantoorsferen ook niet trouwens: op onze zaak, waar ik samen met twee partners werk aan strategie, is er nooit een moment waarop ik een grens overschrijd of iets doe waar ik achteraf spijt van krijg.

Ik word nooit boos, nooit écht, behalve bij mijn hond. Je hond, hoor ik je denken. Ja, maar niet óp mijn hond, maar ik word boos op alles wat met mijn hond te maken heeft, wat haar in gevaar brengt of wie gemeen is. Mijn hond is voor mij het kwetsbaarste lid van onze familie. Dat komt vooral door haar eeuwige goedheid; ze is met gemak en grote voorsprong de allerliefste hond ter wereld te noemen. Dat vindt iedereen van zijn eigen hond, maar Kuma is écht speciaal.

Altijd lief voor anderen, maar ze is ook stoer en sinds de geboorte van onze kinderen beschermt ze de kinderwagen met haar leven. Mijn lieve hond is het cement van ons gezin. Waar we ook zijn en wat we ook doen, Kuma gaat mee en tovert bij iedereen direct een lach op het gezicht. Zinnen als ‘Ik ben niet zo van de honden, maar deze is wel heel speciaal,’ horen we regelmatig als Kuma voor het eerst ergens binnenloopt.

Misschien is dat wel de reden dat ik alleen boos word op wat haar op enige manier bedreigt. Ik loop met Kuma door het park, ze mag los van de lijn want het is een losloopgebied, en toch haalt een of andere oude chagrijn in een scootmobiel het in zijn hoofd om recht op Kuma af te rijden en vlak voor haar hard op te rem te gaan staan, terwijl hij naar mij roept: “Je moet die hond aan de lijn houden!”

Ik val niet zo vaak uit tegen mensen. Eigenlijk nooit, maar er komt stoom uit mijn oren. “Ze moeten jou aan de lijn houden, oude draak!” roep ik naar de man, die verrast opkijkt voordat hij mopperend wegrijdt. Dan klinkt er een gigantisch harde knal door het park. Kuma gaat van schrik ineengedoken tussen mijn benen zitten. Drie jonge jongens rennen weg van de plek waar ze hun illegale knalvuurwerk hebben laten ontploffen. In een reactie sprint ik achter hen aan, ik kook van woede.

Zo hard heb ik niet meer gerend sinds Expeditie Robinson. Als ik ze te pakken krijg, dan… Ik kijk naast me en zie Kuma met me meerennen, ze is de knal alweer vergeten, waardoor ik kalmeer en stop. Ah joh, laat zitten, lijken haar ogen te zeggen. Ik laat het zitten. Ik ben eigenlijk nooit boos, maar als ik boos ben, dan is Kuma de enige die me kan kalmeren.

Deze column van Yuki komt uit Flair 1-2023. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair.

Yuki Kempees (36), MC van Kris Kross Amsterdam, is daarnaast schrijver en columnist. In 2021 was hij net vader geworden van dochter Jagger (1), toen hij meedeed aan Expeditie Robinson. Yuki is verloofd met Lizzy van der Ligt, zij is zwanger van nummer twee.

Yuki KempeesDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden