Suus Ruis: 'Als jij nu doodgaat, is zij gewoon mijn moeder' Beeld Mark
Suus Ruis: 'Als jij nu doodgaat, is zij gewoon mijn moeder'Beeld Mark

Suus Ruis: 'Als jij nu doodgaat, is zij gewoon mijn moeder'

Heel even dacht ik dat ik het om een of andere idiote rechtszaak uit Amerika ging, maar het was toch echt in Nederland. Een moeder wilde er via de rechter voor zorgen dat haar kind de nieuwe vriendin van zijn vader (dus zijn stiefmoeder) geen ‘mama’ meer noemt.

Dat was het zoontje – wiens leeftijd nergens genoemd werd – namelijk gaan doen, en dat pikte de echte moeder niet. Het zou verwarrend zijn voor het kind. De rechter gaf haar gelijk, wat ik bijna het meest schokkende vind aan de hele zaak.

De reden die de vrouw opgaf, was natuurlijk grote bullshit. Een kind weet dondersgoed wie zijn echte moeder is. Deze moeder was gewoon op haar spreekwoordelijke pik getrapt.

Je dwingt een kind om te kiezen

Ik heb geen idee hoe moeilijk en pijnlijk de scheiding van deze mevrouw al dan niet was, maar hoe dan ook mag je nooit je kinderen inzetten in de strijd. En roepen dat je dat doet om je kind te beschermen, is een treurige smoes.

Kinderen zijn loyaal en willen in vrijwel alle gevallen hun beide ouders blij maken. In dit geval was de onderliggende boodschap van de moeder dat haar kind zijn nieuwe stiefmoeder niet lief mocht vinden. Je dwingt een kind dan om te kiezen. Want als je het fijn vindt bij papa, en zijn vriendin aardig vindt, wordt mama boos of verdrietig – ze stapt zelfs naar de rechter.

Lees ook Suus Ruis: ‘Deze war is zalig en overtreft alle real life soaps’

'One big happy family'-gevoel

Ik heb een vriendin die het meteen geweldig goed kon vinden met de nieuwe partner van haar ex. Ze paste zelfs op de kinderen van de vrouw – de kersverse stiefbroertjes van haar zoon - als haar ex-man uit eten ging met zijn nieuwe liefde. Ik snap heus wel dat dat een uitzondering is, maar ik denk wel dat het ‘one big happy family’ – gevoel voor de betrokkene kinderen hoe dan ook het beste is.

Ja, soms moet je daarvoor even héél hard slikken. Maar jank dan ’s avonds in je kussen of drink snikkend een wijntje te veel met je beste vriendin. Laat je kinderen erbuiten.

Eigen pijn en frustratie opzij

Toen de vader van mijn zoon een nieuwe vriendin kreeg, was het liefde op het eerste gezicht tussen haar en mijn zoon. ‘Je vindt haar aardig, hè?’ vroeg ik nadat ze een elkaar een paar keer hadden gezien. ‘Ja, als jij nu doodgaat, is zij gewoon mijn moeder,’ zei hij zonder op te kijken.

Het voelde als een dolksteek, maar slechts een seconde. Want hoe fijn was het dat hij haar zo lief vond, dacht ik. En vooral: dat zij hém zo leuk vond. Mijn kind formuleerde het wat ongelukkig – dat doen kinderen - maar ik bedacht me dat er nooit te veel mensen van mijn kind kunnen houden.

Van elk kind, trouwens. Ik hoop dat deze moeder haar eigen pijn en frustratie opzij kan zetten en dat ook gaat begrijpen.

Speciaal voor Flair schrijft journalist Suus Ruis wekelijks een zalige column over (show)nieuws dat haar opviel en waar ze gewoon over móest schrijven. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Mark Uyl

Suus RuisMark

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden