Suus Ruis over André Hazes Beeld Mark
Suus Ruis over André HazesBeeld Mark

Suus: ‘Elke vezel van André schreeuwt om ouderliefde’

Overal waar je kijkt, is dezer dagen Andre Hazes. Gaat het niet over de documentaire, dan moeten we het hebben over zijn liefdesleven. We zijn nog lang niet Hazes-moe: die docu is de best bekeken Videoland-documentaire in de eerste 24 uur.

Ik heb hem nog niet gezien, maar uiteraard de reacties en de trailer wel. Van die trailer alleen kreeg ik al buikpijn. Wat een getroebleerde man. Dat Hazes het moeilijk had met zichzelf en de wereld, was natuurlijk eerder wel al duidelijk, maar hoe fucked up hij daadwerkelijk is, zien we nu pas. Ik zeg bewust ‘is’, want ik kan me nauwelijks voorstellen dat hij nu alles op een rijtje heeft/ houdt – zo’n helingsproces gaat met vallen en opstaan en duurt vaak lang.

Als ik André Hazes zie, zie ik een zwaar getraumatiseerde jonge man. Een beetje de prins Harry van Nederland. Het is ook niet niks wat hij voor z’n kiezen kreeg: hij groeide op in een gezin waar je op je tenen moest lopen als je vader een paar borrels te veel op had. Die vader werd verafgood door het hele land. Vervolgens sterft hij als jij pas 10 jaar oud bent, en moet je rouwen voor het oog van de natie.

Het was bij mij niet helemaal hetzelfde, maar ik kan uit eigen ervaring vertellen dat je daar als kind een behoorlijke knauw van krijgt.

Wat mij zo opvalt aan Hazes is zijn dualiteit: ergens zou hij het liefste anoniem in een restaurant in Amerika werken, maar toch lijkt hij niet zonder de aandacht te kunnen.

Ooit las ik ergens dat André Hazes door iedereen aardig gevonden wil worden, en voor zover ik het als buitenstaander kan beoordelen, is dat zo’n beetje de kern van het probleem. Je treedt niet voor niets in de voetsporen van je immens populaire vader; als je het maar net zo goed doet als hij, word je gewaardeerd.

Er zijn verschillende onderzoeken gedaan naar de gevolgen van het jong verliezen van een van je ouders. Korte samenvatting: een kind dat op jonge leeftijd te maken krijgt met de dood van een ouder, heeft als volwassene meer kans op depressies, angsten, drank- en/ of drugsmisbruik en eetproblemen. Ook hebben die kinderen later vaker moeite om een liefdesrelatie in stand te houden. Herkenbaar much, André?

Je hoeft geen psycholoog te zijn om te zien dat elke vezel in André’s lichaam schreeuwt om ouderliefde. Die zal hij misschien heus wel van zijn moeder Rachel gekregen hebben, maar dat lijkt me nou ook weer niet de meest stabiele ouder.

Niet bepaald sexy, maar ik denk dat hij daarom ook zo goed gedijt onder de vleugels van Monique; zij lijkt dichterbij die ouderfiguur te komen dan ieder ander. Misschien is zij zijn redding. Maar alleen als hij in therapie blijft/ gaat/ opnieuw gaat – ik weet niet wat hier van toepassing is. Toch maar even de docu kijken.

Dit was mijn laatste column voor Flair. Dank dat je me gelezen hebt. Wie weet tot later!

Suus RuisMark

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden