artikelbeeld Column Marleen Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column MarleenBeeld Dorian Jurne

Marleen: 'Op dit soort momenten wens ik dat ik minder zou werken'

Ik start de ochtend met een much needed extra sterke cappucino en flinke bak schuldgevoel. Vandaag breng ik mijn zoon een dag extra naar de opvang. Dat betekent helaas ook dat ik mijn dag met hem moet missen.

De momenten die we niet gaan hebben vandaag, ik heb er nu al heimwee naar. Een kaasstengel halen bij de supermarkt, samen op de fiets kijken naar voorbijrijdende treinen en 140 keer de Duplo-bak omver gooien omdat hij daar zo om moet lachen. Er waren dagen dat ik uitkeek naar opvangdagen, omdat ik onze baby maar niet in slaap kreeg en oververmoeid was. Die tijden zijn voorbij en de dagen gaan razendsnel. Ik voel aan alles dat ik veel bij hem wil zijn omdat ik anders zo veel mis.

Een deel van me zou blij moeten zijn dat hij vandaag een dag extra mag komen zodat ik kan kan werken. Ik heb hemel en aarde moeten bewegen, tig mails moeten tikken en duizend telefoontjes moeten plegen naar weet ik hoeveel opvangmanagers om dit te fixen. Niet uit onwil van de opvang, maar vanwege de nationale regelgeving. Ruildagen of extra dagen bestaan niet meer, corona is misschien ‘weg’, maar aan personeel is er nog altijd tekort en het opvangsysteem is verrot.

Zoals ik in mijn eerdere column beschreef zorgt de opvangcrisis ook voor crisis in mijn hoofd. Ik sta gestresst op en ga gestresst naar bed. Vandaag is weer zo’n hectische ochtend en ik word door het ontbijtnieuws gelijk geconfronteerd met een dikke middelvinger van de overheid. Een nieuwe campagne genaamd ‘als je wil werken, laat het merken’. Met als extra toevoeging dat de campagne vooral bedoeld is voor vrouwen die thuiszitten. Ik verslik me in mijn cappuccino.

What the actual fuck. Het is geen kwestie van wíllen meneer Rutte. Meer werken wordt mij onmogelijk gemaakt als ouder. Door dezelfde overheid die nu iets van mij en van veel ouders die thuis zijn wordt verlangd. Van mijn salaris gaat een groot deel naar de opvang. Ik werk voor de opvang. O nee sorry, ik werk natuurlijk voor mijn carrière, maar pijn in mijn portemonnee doet het wel. De opvangtoeslag is te weinig, de dagen dat de opvang dicht moet door personeelstekort zijn er te veel. De achterban die mijn man en ik hebben op deze dagen is minuscuul, waardoor we altijd zelf maar moeten regelen dat een van ons thuis is.

We zijn hier thuis een modern gezin al zeg ik het zelf. Opvoeding, huishouding, thuisblijven bij een dichte opvang, we doen alles fifty fifty. Ik ben zelfs als vrouw (nog altijd baanbrekend anno 2023, imagine) de grootverdiener thuis waardoor de druk op mijn schouders intussen groter en groter wordt. Als ik faal op werk door er te weinig te zijn, verlies ik misschien wel op den duur mijn baan en verliest mijn gezin een stabiel inkomen.

Deze gedachte en de dagelijkse stress zorgen er juist voor dat ik op deze dagen, op dit soort momenten, oprecht wens dat ik minder zou werken. Twee dagen in plaats van 36 uur. Maar nee, het is een schande om dat toe te geven, laat staan hardop te zéggen. Dus laat Sander Schimmelpenninck dit maar niet horen.

Zolang meer werken betekent dat ik nog vaker van mijn gezin weg ben, nog minder mijn zoon zie, ik onderaan de streep zal blijven werken voor de opvang inplaats van dat ik er financieel ook eens op vooruit ga, wil en kan ik dat simpelweg niet doen. Als er niets wordt geregeld door de overheid, kunnen ze die campagne ergens steken waar de zon niet schijnt.

Meer werken zorgt voor nog meer stress, nog meer druk op mijn vermoeide schouders en nog meer schuldgevoel elke ochtend dat ik opsta. Sorry, dat is het me niet waard meneer Rutten.

Marleen (31) is moeder van zoon Fynn en is eerlijk over het moederschap en dat doet ze #zonderfilter. Ze schrijft hoe het is om moeder te zijn zonder moeder te hebben en over alles waar moeders niet over durven praten. Volg Marleen via @vrouwvanstaal op Instagram.

Marleen Staal - van SchaikDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden