artikelbeeld Column Marleen Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column MarleenBeeld Dorian Jurne

Marleen: ‘Ik vind als moeder Instagram soms een veel echtere plek dan de real life wereld’

Vandaag begint de dag die van mom guilt al aan elkaar hangt, ik voel het. Nog voor mijn eerste cappu in mijn mik zit, heeft mijn peuter die al twee keer bijna op de grond gemept. Ik heb een enorme behoefte om mezelf net zoals hij op de grond te gooien en even te verdwijnen onder het laminaat. Het is 07:30.

Ik ben sneller overprikkeld sinds de bevalling. Er hoeft maar één ding te gebeuren of het elastiekje in mijn hoofd knapt. Dat heeft te maken met mijn postnatale depressie en de nasleep waar ik nog dagelijks mee deal, maar ook met de onverwerkte rouw om mijn ouders. Deze ochtend trekt mijn peuter de parelketting van mijn moeder kapot. Niet expres.

Net zoals dat ik niet expres witheet van binnen word en heel verdrietig. Een trigger. Mijn zoon ziet me worstelen en de mom guilt stapelt zich in de minuten die daarna volgen op. Alles lijk ik fout te doen, hij snapt niet waarom ik verdrietig ben en de neerwaartse spiraal is een feit.

Het liefst loop ik de hele dag met een noise cancelling koptelefoon rond en scroll ik ‘s avonds uren op mijn telefoon om mijn hyperactieve brein op een domme manier te rust te bedaren. Of eigenlijk, een heel effectieve manier, want juist de dingen die ik zie op mijn scherm geven me de dopamine boost die ik nodig heb.

Na tien keer huilen kan ik na een rondje scrollen ook weer tien keer lachen. Door de filmpjes die kort na elkaar oppoppen en me voor een paar seconden weer normaal laten voelen. Filmpjes van andere ouders die onder de hashtag #eerlijkouderschap delen dat hun dag ook echt niet perfect verliep, ook de kilo’s snot in hun kleding terugvinden en die net als ik ook touched out zijn aan het einde van de dag. Compleet uitgekookt, rijp voor het gesticht.

Het zijn de herkenbare worstelingen verpakt in grappige video’s of een stroom woordenkots in enorm lange posts die ik crave na een zware dag moederen en werken. Ik zuig ze in me op alsof ik dagen geen water heb gedronken. Ik ben niet alleen, in mijn schuldgevoel als ik binnensmonds 84623 keer heb gevloekt omdat mijn mamadag niet gaat zoals ik wil.

Ik dank daarom de goden voor het algoritme van Instagram en de filmpjes die vervolgens mijn tijdlijn vullen. Ik klik één keer, dubbelklik voor een like en het volgende soortgelijke filmpje verschijnt. Halleluja.

Misschien sta ik alleen in deze mening, maar ik vind social media als ouder echt een verademing. Tenminste, als je in het hoekje van the gram zit waar de eerlijke verhalen worden gedeeld. Zeker als het aankomt op ouderschap in deze tijden vind ik Instagram soms een veel echtere en fijnere plek dan de real life wereld. Daar lijkt iedereen maar dat masker op te houden van perfectie.

Vraag je een ouder hoe zijn of haar dag is geweest, dan hoor je ‘ja hoor, zijn gangetje’ in plaats van de het eerlijke verhaal dat hun nacht net zo ruk was als die van jou. Waarom? Lekker kunnen spuien kan niet altijd in een kort kletspraat, want geen tijd. Zonde, want spuien kan soms zo lekker opluchten.

Ergens in die stroom van mijn geweldige algoritme las ik de woorden in een post dat sommige ouders op hun beurt de verhalen over eerlijk ouderschap juist lastig vinden. Te negatief. Niet gezellig. Alsof het ouderschap niet ook leuk kan zijn. Dat raakte me.

Want juist deze verhalen laten me - en vele ouders met me, ik weet het zeker - normaal voelen. Ik hoef niet in mijn eentje te dealen met die berg aan mom guilt, ik voel me gehoord en gezien, juist in de anonimiteit die ik heb achter mijn scherm.

Het ouderschap is zeker leuk, maar ook weleens niet. Omdat die dagen zwaarder wegen, zijn eerlijke verhalen hierover ook extra nodig. Juist omdat er in de echte wereld niet altijd ruimte voor is. En vooruit, op mijn goede dagen zal ik ook die positieve post over het ouderschap liken. Want ook ik heb echt weleens een goede dag. Vandaag alleen even niet.

Marleen (31) is moeder van zoon Fynn en is eerlijk over het moederschap en dat doet ze #zonderfilter. Ze schrijft hoe het is om moeder te zijn zonder moeder te hebben en over alles waar moeders niet over durven praten. Volg Marleen via @vrouwvanstaal op Instagram.

RedactieDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden