artikelbeeld Column Marije Beeld Dorian Jurne
artikelbeeld Column MarijeBeeld Dorian Jurne

PREMIUM

Marije: ‘Weerbaarheid bij jongeren is geen overbodige luxe’

‘Beste ouders, De school ziet de laatste jaren steeds meer weerstand bij een groep ouders met betrekking tot het driedaagse kamp. Negatieve geluiden over het programma, de kamerindeling, de kamplocatie, het menu en contactmomenten. Om een deel van de negativiteit en werkdruk weg te halen is besloten om in 2023 geen meerdaags kamp meer te doen voor groep acht, maar een alternatief programma zonder overnachting.’

Daar stond het, zwart-op-wit: Liv zou het laatste jaar op de basisschool niet afsluiten met een kamp. Met het gezamenlijk afscheid nemen van het oude en vooruitkijken naar het nieuwe. Dagen van weinig slaap, niet tandenpoetsen en geen schone sokken.

Van lol, dolen in de bossen, een kampvuur, marshmallows en geen telefoon. Onvergetelijke dagen. Dagen van loslaten. Voor de kinderen, maar misschien nog wel meer voor de ouders. Je weet het als ouders namelijk heel goed; je kind vliegt straks uit. De middelbare school betekent minder invloed. Je ziet de vrienden en vriendinnen niet altijd meer. De leraren zijn minder bereikbaar en kun je niet meer toefluisteren dat je kind afgelopen nacht niet lekker heeft geslapen, dus ‘sorry als hij een beetje uit zijn doen is’.

Ik betrapte mezelf erop dat ik, toen Kyano op kamp was, ’s avonds even zijn kamer in liep. Uit gewoonte. Dan stond ik daar met volgelopen ogen van het besef: kleine jongens worden groot. Het is niet altijd leuk en even slikken, maar we weten dat het nodig is. Het is je taak.

Tenminste, dat vind ik. Want blijkbaar is er een tendens gaande waarbij ouders dat loslaten niet nodig vinden. Ouders die het zo belangrijk vinden dat hun kind opgroeit in een roze bubbel van regenbogen en troetelberen, dat ze hun uiterste best doen om elk vuiltje dat op hun weg zou kunnen komen zo snel mogelijk proberen weg te vegen.

“Zit hij niet met al zijn vriendjes op een kamer? Dan houd ik hem thuis. Weet je wel hoe verdrietig hij anders zal zijn?” “Dus hij mag mij niet appen? Maar als hij me mist?” Misschien ben ik te simpel, maar ik denk: dan huilt hij maar even, om het daarna ongetwijfeld ontzettend naar zijn zin te hebben. Teleurstellingen, verdriet en gemis horen bij het leven. Daar kun je je kind niet voor afschermen, je kunt hem er enkel op wijzen dat het oké is dit te voelen en hem helpen ermee om te gaan.

Weerbaarheid is geen overbodige luxe als je het aantal jongeren met mentale problemen de pan uit ziet rijzen. Op het moment dat je kind wordt geboren, begin je al met loslaten. Het is een aloude tegeltjeswijsheid die weer mag worden afgestoft om in het toilet te hangen. Of boven de schooldeur.

Marije Veerman woont met Franklin, zoon Kyano en dochter Liv in Purmerend.

Deze column komt uit Flair 48. Volg Marije via @marije.veerman op Instagram.

Marije VeermanDorian Jurne

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden