Marije: 'Twaalf vrouwen, zo verschillend, maar allemaal worstelden we met hetzelfde: ons zelfbeeld' Beeld
Marije: 'Twaalf vrouwen, zo verschillend, maar allemaal worstelden we met hetzelfde: ons zelfbeeld'

Marije: 'Twaalf vrouwen, zo verschillend, maar allemaal worstelden we met hetzelfde: ons zelfbeeld'

We riepen allemaal door elkaar. Twaalf vrouwen, dertigers vooral, voor een blanco papier waarop één grote vraag centraal stond: waar lig jij ’s nachts wakker van? We waren op een brainstorm. Uitgenodigd door DPG Media om te kijken wat er leeft in de doelgroep van vrouwen in deze leeftijdscategorie.

Zelfbeeld

De lijst was eindeloos: Niet goed genoeg zijn. Dat ik te weinig tijd voor mijn gezin heb. Te dikke benen. Rekeningen. Niet genoeg ambitie. Zorgen over de toekomst. Ga ik wel de juiste richting op? Doe ik het wel goed? Zou ik niet meer carrière moeten maken? Mijn fronsrimpel. Zwangerschapskilo’s. Te weinig zin in seks. Eenzaamheid.

Waarom heb ik geen passie? Te dikke buik. Mijn borsten. Wat mensen over mij zeggen. Ben ik wel een goede moeder? Kan ik deze baan wel aan? Ik stond daar en keek naar degene die het allemaal moest opschrijven. Ze kon het niet bijhouden. Het was alsof de stop uit het bad was getrokken en nu vloeiden de zinnen eruit en was er geen houden meer aan.

Alles waar we ons voor schaamden, waar we niet blij mee waren, onze zorgen, onzekerheden, het kwam er allemaal uit. In een eindeloze stroom die maar niet ophield. De onzekerheid van de één was weer een katalysator voor de ander. Ik keek naar de lijst die maar groeide en groeide, alles opgekrabbeld in scheve zinnen, zodat het kleinste stukje van het grote vel kon worden benut.

Lees ook Marije: ‘In mijn twintig jaar met Franklin heb ik kunnen zien hoe vaak je er tussenuit wordt gepikt door de kleur van je huid’

Hier stonden we dan. Twaalf vrouwen, zo verschillend, maar allemaal worstelden we met hetzelfde: ons zelfbeeld. Meteen dacht ik erachteraan: wat ontzettend zonde. De hele dag waren we al met elkaar opgetrokken en waren er complimenten door mijn hoofd geflitst: Wat een creatief idee had zij gehad. Wat ontzettend knap hoe ze zo open durfde te vertellen over zo’n kwetsbaar onderwerp.

Wat stoer dat ze zo makkelijk haar mening durfde te geven, ook al was die anders dan die van een ander. En ga zo maar door. Alle twaalf inspireerden ze me op hun eigen unieke manier. Wat was er toch met ons aan de hand dat we dát allemaal van onszelf niet meer zien? Dat we in plaats daarvan constant geteisterd worden door die ene grote vraag: voldoe ik wel?

Het antwoord daarop weten we elkaar altijd haarfijn te vertellen. Ja, natuurlijk doen we dat. En we zijn wie we zijn. Naast al dat piekeren kunnen we ook ontzettend lachen om onszelf. Elke dag staan we voor keuzes, klein of groot, en soms hebben we geen idee wat te doen, maar maken we toch maar gewoon een keuze. Vanuit het niets kunnen we keihard lachen om een grappige meme.

Na een huilbui op het toilet onze rug rechten en een zak M&M’s opentrekken. We helpen elkaar, durven kwetsbaar te zijn, houden alle ballen in de lucht en voelen ons schuldig als er eentje valt. Juist dat maakt ons wat we zijn: mens.

Marije Veerman (38) woont met Franklin (38), zoon Kyano (13) en dochter Liv (9) in Purmerend. Alle columns van Marije lees je op onze website. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Marije Veerman

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden