Lisanne: 'We liepen zelfs door een sloppenwijk, die me dwong mijn zegeningen te tellen' Beeld Bart
Lisanne: 'We liepen zelfs door een sloppenwijk, die me dwong mijn zegeningen te tellen'Beeld Bart

Lisanne: 'We liepen zelfs door een sloppenwijk, die me dwong mijn zegeningen te tellen'

Vergeef me de oppervlakkige, kortzichtige generalisatie die nu zal volgen, maar als ik Brabanders met één woord zou moeten omschrijven, zou het met ‘gezellig’ zijn. Ik ondervond het weer eens aan den lijve toen we op onze eerste dag in Thailand door Bangkok banjerden en hadden besloten dat het, na drie tempel-bezoekjes, drie keer verdwalen en drie bijbehorende discussies (what else is new?) tijd was voor een drankje.

Bezettingsgraad

De Brabo leeft volgens één ongeschreven, maar altijd geldende regel als het gaat om ergens een drankje doen. Want dat ‘ergens’ is, zo leerde ik in de loop der tijd, allesbehalve een willekeurige plek. De Brabo wil namelijk te allen tijde dat er andere mensen zitten. Voor een bezettingsgraad van minder dan veertig procent doet hij het niet. In Nederland, met zijn drukke steden en opgepropte terrasjes, is dat geen moeilijke opgave. In een grote stad als Bangkok wel, en al helemaal ten tijde van het laagseizoen waarbij er dagelijks liters regen naar beneden vallen. Er zijn meer terrassen dan toeristen, wil ik maar zeggen.

Bourgondische afkomst

Dat probeerde ik ook tegen de Brabo te zeggen, maar die stapte stoïcijns door en passeerde allemaal lege terrassen die mij bij het aangezicht buikpijn bezorgden. Ik vind restauranthouders in een leeg restaurant iets ontzettend verdrietigs hebben, ze maken me droevig en alleen daarom zou ik er al willen plaatsnemen, ook omdat je weet dat als er niemand zit, er ook niemand gaat zitten. "Hier is het toch best leuk, met die bar en die lichtjes?"

Ik probeerde opgewekt te klinken. De Brabo schudde nors zijn hoofd. "Ik vind het hier gewoon niet gezellig, schatje." Ik hoorde in die zin drie zachte g’s die me zijn Bourgondische afkomst nog eens inpeperden en bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus sjokte ik braaf achter hem aan.

Zegeningen tellen

Hij leidde ons over stoepen en grote kruispunten, langs een stinkende rivier en uiteindelijk liepen we zelfs door een sloppenwijk, dat was een foutje van zijn navigatie. De halve kilometer lange steeg, waar hutjes tegen bomen aan waren gebouwd, maakte dat ik me schaamde voor de iPhone in mijn dure Adidas-rugzak, de vliegtickets die we hadden betaald om hier te komen, mijn keurig gelakte nagels, en dwong me daarna mijn zegeningen te tellen. Drie seconden later werd ik weer boos. Boos op de oneerlijke verdeling in de wereld, het zou niet mogen, het zou niet moeten, het mocht niet zo zijn.

Lees ook Lisanne: En zit er geen addertje onder het gras?, vroeg mijn vriendin

Schaamte

Stilletjes liepen we weer richting de hoofdstraat, ik verdween in mijn gedachten. De zweetstraaltjes die langs mijn rug en benen liepen, kietelden me onaangenaam vaak. Ik moest plassen, had inmiddels ook honger gekregen, ik vervloekte mezelf dat ik niet nog een extra fles water en iets te kanen had meegenomen en tuurde in de verte of er ergens een tentje was dat ons voor uitdroging kon behoeden en aan de eis van de Brabo voldeed. Aan de andere kant wilde ik het eigenlijk ook niet meer: op loopafstand van een wijk die van armoede doordrenkt was, gewoon een drankje doen. Schaamte, schaamte.

En toen klonk er ineens tevredenheid in de stem van de Brabo naast me. "Hierzo", zei hij, en hij streek neer op een terrasje waar zo’n tien andere tafels bezet waren, waar een barman grapjes maakte met de klanten, waar een muziekje klonk, waar uitzicht op een tempel was en waar vrolijke vlaggetjes hingen. De Brabo had gelijk, alles was hier leuk. Alles was hier gezellig, behalve de persoon tegenover hem.

Journalist Lisanne van Sadelhoff (32) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Deze column van Lisanne komt uit Flair 41-2022. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Beeld: Bart Honingh

Lisanne van SadelhoffBart

Op alle verhalen van Flair rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@flair.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden